Het complete boek van Jelmer de Boer over goedkoop vliegen.
Dit boek maakt de ondoorzichtige wereld van luchtvaartmaatschappijen en ticketprijzen zichtbaar, met praktische tips die vliegen minder stressvol en leuker maken.
Marc Köhlbrugge, oprichter van Startup Jobs
Jelmer weet hoe je altijd de laagste ticketprijzen vindt en punten hackt om zelfs gratis te vliegen.
Pieter Levels, oprichter van Nomad List
Dankzij jouw boek, blogposts en video’s ben ik meer open gaan staan voor het zien van tussenstops als ‘reizen binnen een reis’. Daardoor boekte ik een retourtje van Amsterdam naar Kaapstad met tussenstops in Kopenhagen en Lissabon voor slechts €380.
Max
Afgelopen oktober boekte ik, door de tips in jouw boek, een retourtje naar Puerto Rico vanuit Amsterdam voor minder dan €280, inclusief een dagtrip naar Philadelphia.
Wytzen
We zijn begonnen met het sparen van miles bij Delta en hebben nu toegang tot lounges. Het lijkt misschien klein, maar het is heel fijn. Bedankt!
Kirsten
Een paar jaar geleden schreef je over de voordelen van een stopover in Guangzhou met China Southern Airlines. Ik heb er gebruik van gemaakt op mijn terugweg van Bali. Ik kreeg een gratis hotel, vervoer en toegang tot musea. Het was een mooie manier om een beetje China te ervaren.
Robin
Dankzij de adviezen in je boek kon ik tijdens de coronopandemie veilig reizen en mijn horizon verbreden. Daardoor besloot ik zelfs te verhuizen naar Zuid-Afrika.
Joel
Dankzij jouw pleidooi om lid te worden van loyaliteitsprogramma’s van hotels krijgen we altijd een gratis ontbijt en vaak een upgrade bij Hilton hotels. En om het af te maken kregen we tijdens onze stedentrip naar Milaan zelfs de presidentiële suite!
Hiskia
Dankzij jouw tip kregen mijn vriend en ik allebei een upgrade naar businessclass op Emirates-vluchten! Bij het boeken van onze tickets werden we allebei Emirates-leden (ook al vlogen we niet samen). Ik kreeg een upgrade naar business class op mijn vlucht van Dubai naar Kuala Lumpur, terwijl mijn vriend een upgrade kreeg op zijn terugvlucht van Kuala Lumpur naar Dubai.
Denise
Dankzij jouw boek ben ik een slimme reiziger geworden en heb ik veel van je tips gebruikt. Tijdens de herfstvakantie vloog ik met American Airlines naar Washington en terug via New York naar Amsterdam in respectievelijk premium economy en business class. Deze vluchten waren goedkoper dan British Airways, dat kosten rekent voor stoelkeuze. Jouw boek inspireerde me om voor beide trajecten dezelfde klasse en luchtvaartmaatschappij te boeken bij American Airlines, vanaf Dublin in plaats van Amsterdam, wat me €330 per persoon bespaarde.
Paul
Welkom bij de derde versie van Thuisblijven is duurder! Oorspronkelijk geschreven in het Nederlands en gepubliceerd in 2018, daarna vertaald naar het Engels in 2021 en nu weer geüpdated en in het Nederlands.
Dit boek is een samenvatting van mijn reiservaringen en de vele tips en trucs die ik door de jaren heen heb verzameld over hoe je naar verre bestemmingen kunt reizen met een beperkt budget.
Als fervent reiziger ben ik eerst geïnteresseerd geweest en later gepassioneerd geraakt over het vinden van manieren om te reizen zonder blut te raken. Sterker nog, de reden dat ik dit boek schreef was om antwoord te geven op de vele vragen die ik kreeg van mensen die verbaasd waren over mijn vermogen om zo goedkoop te reizen.
Sinds de eerste uitgave hebben meer dan 7.000 lezers in en buiten Nederland het boek gekocht, en niet zonder reden. Vooral Nederlanders staan bekend om hun liefde voor reizen en zuinigheid, en daardoor is dit boek perfect voor degenen die de wereld willen verkennen zonder een fortuin uit te geven.
Hoewel de wereld van reizen op zijn kop is gezet door een coronapandemie, kan ik met zekerheid zeggen dat de tips en trucs in dit boek nog steeds relevant en effectief zijn. Sterker nog, ik heb sinds de eerste editie een paar nieuwe trucs geleerd, en ik ben enthousiast om die met jou, lieve lezer, te delen.
Of je nu een ervaren reiziger bent of net begint met het verkennen van de wereld, dit boek geeft je waardevolle inzichten over hoe je geld kunt besparen op vluchten en efficiënter kunt reizen, en ik hoop dat het je inspireert om je koffers te pakken en op je volgende avontuur te vertrekken.
Hoewel het moeilijk is om een exact bedrag te geven, kan dit boek je helpen om meer dan 50% te besparen op de gemiddelde vliegticketprijs. Als je bijvoorbeeld elk jaar een korte en een intercontinentale reis maakt, zou je een paar honderd dollar/euro/pond kunnen besparen. De waarde die je kunt krijgen door het verdienen van mijlen is niet inbegrepen in deze schatting.
Nee, juist het tegenovergestelde. Na het lezen van dit boek krijg je een beter begrip van de luchtvaart, luchtvaartmaatschappijen, luchthavens, vliegtuigen en vliegticketprijzen, waardoor het gemakkelijker wordt om lage prijzen te vinden. Dit kan je op de lange termijn tijd besparen en vergroot je zelfvertrouwen bij het zoeken naar tickets.
Ja, dat kan. Dit boek leert je hoe je de laagste prijzen kunt herkennen en boeken, zelfs tijdens drukke reisperiodes wanneer de prijzen meestal hoger zijn. Er is altijd een laagste prijs.
Ja, dit boek bevat tips en strategieën die reizigers van alle ervaringsniveaus kunnen helpen. De primaire doelgroep zijn echter mensen die bereid zijn wat tijd te besteden aan het leren over luchtvaart en die enige flexibiliteit hebben in hun reisplannen om hun kansen op het vinden van goedkope vliegtickets te vergroten.
Hoewel last-minute deals zeldzaam zijn, bevat dit boek strategieën om ze te vinden en te boeken wanneer ze beschikbaar zijn.
Nee, het gebruik van deze bonussen is vooral een voordeel voor inwoners van de Verenigde Staten. Dit boek heeft een veel breder scala aan strategieën, gericht op een wereldwijd publiek, en met specifieke Nederlandse voorbeelden.
Ja, dit boek bevat advies over het effectief gebruiken van luchtvaartmijlen / miles / punten, zoals het maximaliseren van hun waarde en het combineren met andere kortingen en promoties.
Nee. Je leert ze zelf te vinden.
Dit is een boek over hoe je goedkope vluchten kunt zoeken, vinden en boeken. Eigenlijk leer je tientallen methoden en trucs om je reizen te maximaliseren. Betaal minder, reis beter. Maar voordat ik uitleg hoe je dat doet, is het belangrijk om te begrijpen wat een vliegticket is.
Dit boek begint met De Frequent Flyer’s Flight Academy. Niet zonder reden. Om tickets te begrijpen, is het handig om te weten hoe luchthavens, luchtvaartmaatschappijen, allianties en de luchtvaart in het algemeen werken. Dit is een essentieel deel van het boek, maar voel je vrij om door het boek te bladeren en later terug te keren naar dit hoofdstuk als je over een bepaald onderwerp wilt leren. In dit eerste deel leer je het verschil tussen codeshares en allianties en tussen low-cost maatschappijen en full-service maatschappijen. Je leert waarom vliegtickets tegenwoordig steeds goedkoper worden, maar je ontdekt ook dat zelfs de term "ticket" behoorlijk complex is.
Het tweede deel heet De Houding van de Betaalbare Luchtreiziger. Dit is een klein deel van het boek, maar niet onbelangrijk. Hier zet je kennis om in toepassing. Kracht is competentie. Want naast feiten over de luchtvaart is het ook belangrijk om te ontdekken hoe je goedkope vluchten kunt vinden en boeken. In dit gedeelte leer je voor jezelf als reiziger te bepalen wat je goedkoop zou vinden bij het zoeken naar vliegtickets en wat voor soort reiziger je bent. Dit is erg handig om later je hulpmiddelen te kiezen.
Het derde deel heet De Toolbox van de Zuinig Reiziger en is de absolute kern van het boek. Er is niet maar één truc (of app of website of geheim) om goedkope vluchten te vinden en te boeken. Er zijn er veel. Sommige daarvan kunnen voor jou belangrijker, makkelijker en efficiënter zijn dan andere. In dit deel, gecombineerd met de kennis uit het eerste deel en je mindset in het volgende, leer je de juiste trucs en tools te gebruiken om altijd de goedkoopste vluchten te vinden en te boeken.
Daarna is er een deel over frequent flyer-programma’s genaamd De Mindset voor het Maximaliseren van Miles. In eerdere edities van het boek zou ik zeggen dat je dit deel kunt overslaan omdat het niet direct nodig is, maar ik verzeker je dat je er spijt van krijgt als je niet meteen begint met het sparen van miles. Dit is het deel dat het meest is verbeterd en uitgebreid in de Engelse editie.
Ik sluit het boek af met een aantal voorbeelden van tickets die ik zelf heb geboekt, in een sectie genaamd De Succesverhalen van de Slimme Bespaarder. Je hebt alleen iets aan deze verhalen als je ze gebruikt als voorbeelden en niet als een lijst met instructies. Dit deel kan dienen als inspiratie. Houd er rekening mee dat ik niet opschep (misschien een beetje) maar je wil inspireren en motiveren om uit te zoeken hoe jij hetzelfde (en zelfs meer) kunt doen.
Als je het boek uit hebt, hoop ik dat je hebt geleerd hoe je flink kunt besparen op vliegreizen. En zo niet, dan vind je in dit deel nog veel meer extra’s genaamd Bonus Bits voor Koopjesjagers.
Veel leesplezier en fijne reizen!
Onze innerlijke kracht volgt haar eigen doelen zodra de omstandigheden het toelaten; ze zet obstakels om in brandstof.
Marcus Aurelius
Gelijke delen nieuwsgierigheid en luiheid. Dit zijn de ingrediënten van een flaneur zoals beschreven in een Frans woordenboek uit de negentiende eeuw. Honoré de Balzac voegde eraan toe dat flanerie de gastronomie van het oog is, en Charles Augustin Sainte-Beuve schreef dat flanerie het exacte tegenovergestelde is van nietsdoen. Flanerie is de beste manier om te reizen. Nassim Nicholas Taleb bracht in de eenentwintigste eeuw deze Franse term weer onder de aandacht. Hij beschrijft flanerie als het tegenovergestelde van toerisme, waarbij dat laatste relatief ordelijk, gepland en zeker is, en flanerie open, flexibel en onzeker. Flanerie leidt tot meer plezier en groei. Naar mijn mening is dit precies hoe je je reizen zou moeten benaderen.
Marcus Aurelius zei ooit: “Onze innerlijke kracht volgt haar eigen doelen zodra de omstandigheden het toelaten; ze zet obstakels om in brandstof.” Dus, doe iets wat je niet volledig van tevoren hebt gepland om een rijkere en fijnere ervaring te beleven.
Als je echt vaak wilt reizen en nieuwe ervaringen wilt opdoen, boek dan geen all-inclusive reis en bepaal niet van tevoren de locatie en reisperiode. Draai het om. Stel een budget voor jezelf vast en boek een reis naar een plek die toevallig goedkoop is. Beleef daar je avonturen. Plaatsen zijn de achtergronden van een verhaal, niet het verhaal zelf.
Deel I
De luchtvaartindustrie is een eigenaardige sector. Het is een van de meest dynamische en competitieve bedrijfssectoren en iedereen lijkt te weten “hoe het werkt” (waaronder ikzelf).
In dit hoofdstuk leg ik uit hoe de luchtvaart, zoals we die nu kennen, is ontstaan en hoe deze wordt gereguleerd. We beginnen met een korte geschiedenis van de luchtvaart en gaan daarna verder met de verschillende verdragen en organisaties die bepalen hoe vliegtuigen met jou als (niet al te veel betalende) passagier mogen vliegen.
Meerdere mensen claimen de luchtvaart te hebben “uitgevonden”. Wie dat precies allemaal zijn, doet er voor dit hoofdstuk niet toe. Het waren een paar broers in een veld in Ohio die als eersten iets dat op een propellervliegtuig leek de lucht in kregen. Omdat de Amerikaanse overheid dit bijzonder vond en inzag dat vliegen nuttig kon zijn voor allerlei doeleinden (vooral militair in die tijd), investeerden ze fors in de ontwikkeling van vliegtuigen. Enkele decennia later werden de eerste nationale luchtvaartmaatschappijen opgericht om luchttransport te commercialiseren. Overigens is de oudste nog bestaande luchtvaartmaatschappij het Nederlandse trots: KLM (opgericht in 1919). Minder dan 70 jaar nadat het eerste vliegtuig opsteeg, landden we al op de maan.
Na de Tweede Wereldoorlog bleven overheden in het Westen fors investeren in de ontwikkeling van vliegtuigen. Ergens in de jaren vijftig van de vorige eeuw werd de straalmotor geboren en daarmee konden vliegtuigen nog sneller en verder vliegen. Destijds leek het logisch om steeds sneller te willen vliegen, dus experimenteerden vliegtuigfabrikanten met supersonische vliegtuigen. De Brits-Franse Concorde is daar een mooi voorbeeld van. Dit was het snelste passagiersvliegtuig ooit en vloog van New York naar Parijs of Londen in ongeveer 3,5 uur. Helaas was het voor veel mensen niet voldoende om hun reistijd te halveren om veel duurdere tickets (circa $2500, gecorrigeerd voor inflatie) voor een Concorde-vlucht te kopen, dus verdween het toestel in 2003 uit de dienst. Dit brengt ons eigenlijk meteen bij het eerste inzicht in travel hacking, waar we dieper op ingaan in dit boek:
Vliegreizigers geven om reistijd, maar slechts tot op zekere hoogte.
Misschien gelukkig is met de Concorde de supersonische luchtvaart niet helemaal gestopt, want Japan Airlines investeerde in 2017 tien miljoen dollar in een startup die een nieuw supersonisch vliegtuig ontwikkelt (en sindsdien volgden veel luchtvaartmaatschappijen, maar supersonisch vliegen is op het moment van schrijven nog niet terug).
Rond het einde van de Concorde in 2003 was er, mede dankzij wereldwijde digitale connectiviteit, een nieuw segment in de luchtvaartindustrie ontstaan. Door het toenemende gebruik van internet kwamen er meer mogelijkheden voor consumenten om vliegtickets te kopen zonder naar een lokaal reisbureau te gaan, stapels papieren brochures door te bladeren en opgelicht te worden doordat er geen concurrentie of informatie was. Vooral prijsvechters maakten hiervan gebruik door tickets via internet te verkopen, de distributiekosten laag te houden, en tickets goedkoper aan te bieden dan reguliere maatschappijen. Door deze toenemende concurrentie vanuit het low-cost segment werden de ticketprijzen over de hele linie lager. Dit is een ontwikkeling waar we vandaag de dag nog steeds van profiteren. De hele sector is veranderd.
Door prijsvechters is vliegen over de hele linie goedkoper geworden.
Er zijn verschillende soorten luchtvaart. De meest bekende is de burgerluchtvaart, of civiele luchtvaart. Niet alleen vliegtuigen die passagiers vervoeren vallen hieronder, maar bijvoorbeeld ook vrachtvliegtuigen. Binnen de burgerluchtvaart wordt een onderscheid gemaakt tussen lijndiensten (zoals de vluchten van de luchtvaartmaatschappijen waarmee wij vliegen) en niet-geregelde vluchten, die ook wel general aviation heten. Tot die laatste categorie behoren bijvoorbeeld zweefvliegtuigen of privétoestellen. In dit boek bespreek ik alleen lijndiensten. Wil je meer weten over privévliegtuigen, adviseer ik je om duizend van je vrienden dit boek te laten kopen. Dan probeer ik het waarschijnlijk uit en schrijf ik een nieuw boek over de ins en outs van privévliegen.
Het andere type luchtvaart is militaire luchtvaart. Denk aan gevechtsvliegtuigen en militaire transportvliegtuigen. Militaire luchtvaart heeft haar eigen luchtruim waar de burgerluchtvaart niet mag komen. Op dit moment zijn in Europa het burgerlijke en militaire luchtruim samengevoegd. In een land als China daarentegen is meer dan de helft van het luchtruim gereserveerd voor militaire luchtvaart. Chinese luchthavens hebben daardoor vaak last van vertragingen wegens weinig alternatieve routes; daarvoor is simpelweg te weinig beschikbare ruimte in de lucht bij bijvoorbeeld slecht weer. Dit is dan ook de reden waarom je regelmatig een vreemde route over China vliegt.
Er zijn twee organisaties die belangrijk zijn in de burgerluchtvaart. Dit zijn de International Civil Aviation Organization (ICAO) en de International Air Transport Association (IATA). Hoewel ze allebei een vierletterige afkorting hebben, zijn het twee heel verschillende organisaties met elk hun eigen takenpakket.
Vanwege het grensoverschrijdende karakter van de luchtvaart werd de ICAO in 1947 opgericht met de Chicago Conventie. De ICAO is een agentschap van de Verenigde Naties waarin vertegenwoordigers van lidstaten standaarden en procedures voor de luchtvaart ontwikkelen, zoals veiligheidsprocedures, infrastructuurvereisten, navigatieregels, maar bijvoorbeeld ook dat je paspoort digitaal uit te lezen moet zijn. De ICAO regelt dus vooral de politieke aspecten van de internationale burgerluchtvaart. Lidstaten nemen ICAO-regels vervolgens op in hun nationale transportwetgeving waardoor een gestroomlijnd wereldwijd luchtvaartsysteem ontstaat.
De IATA daarentegen is een brancheorganisatie waar luchtvaartmaatschappijen vrijwillig lid van kunnen worden. Op dit moment heeft de IATA 301 leden, allemaal airlines die gebruik kunnen maken van de diensten die de IATA aanbiedt. De IATA standaardiseert ticketverkoop, veiligheidsvoorschriften en een gemeenschappelijk duurzaamheidsbeleid. De IATA is dus vooral een organisatie vóór en dóór luchtvaartmaatschappijen. Overigens is de IATA niet de enige brancheorganisatie in luchtvaartland, maar wel de grootste en invloedrijkste. Er zijn nog andere organisaties die de belangen van airlines behartigen, maar dan op kleinere schaal. Onthoud IATA dus maar alvast.
Bij de oprichting van de ICAO is er geprobeerd om wereldwijd één luchtvaartverdrag te sluiten. Dit verdrag zou regelen welke maatschappijen op welke routes tussen welke landen mogen vliegen. Dat is helaas mislukt en nu zijn er duizenden afzonderlijke luchtvaartverdragen tussen landen of supranationale entiteiten (zoals de Europese Unie). Simpel gezegd regelen luchtvaartverdragen de “vrijheden” van het luchtruim. In theorie zou je met je vliegtuig overal mogen vliegen, maar dat mag dus niet altijd. In de praktijk alleen als er een luchtvaartverdrag is dat een bepaalde route toestaat.
Er zijn negen verschillende “vrijheden” die in zo’n luchtvaartverdrag afgesproken kunnen worden. De eerste twee zijn vastgelegd in het Two Freedoms Agreement. Dat is een multilateraal verdrag, ondertekend door ongeveer 150 van de 195 landen op de wereld. De eerste vrijheid bepaalt of een vliegtuig door het luchtruim van een ander land mag vliegen. De tweede regelt of het mag landen om te tanken of te repareren. Landen die dat verdrag niet hebben ondertekend (zoals bijvoorbeeld Canada en Brazilië) regelen de verankering van de verschillende vrijheden in bilaterale verdragen. De andere zeven vrijheden gaan over vluchten naar, van en tussen landen. Of een Nederlandse maatschappij dus op China mag vliegen (ja), van China naar Nederland mag vliegen (ja), tussen China en Vietnam (nee), of van Hanoi (HAN) naar Ho Chi Minh City (SGN) in Vietnam (nee).
Voor travel hackers is de “vijfde vrijheid” vaak het meest interessant. Dat is het recht voor een maatschappij uit een derde land om tussen twee andere landen te vliegen. Sommige maatschappijen maken hier slim gebruik van en vliegen “driehoekroutes”, zoals Singapore Airlines (SQ) die van Singapore (SIN) via Frankfurt (FRA) naar New York (JFK) en terug gaat via dezelfde route. In dit voorbeeld heeft de maatschappij de vijfde vrijheid om tussen Duitsland en de Verenigde Staten te vliegen. Veel andere vijfdevrijheid-vluchten bestaan en travel hackers vinden ze interessant omdat er vaak grote vliegtuigen op een kort traject worden ingezet, waarbij business en first class meestal betere stoelen hebben.
Vijfdevrijheid-vluchten hebben vaak betere premium cabines.
Luchtvaartverdragen bestaan in allerlei soorten en maten. Zo is er een zeer breed luchtvaartverdrag tussen de EU en de VS: het Open Skies Agreement, dat bijvoorbeeld toestaat dat een Amerikaanse maatschappij binnen Europa mag vliegen. Hoewel het mag, doet geen enkele Amerikaanse maatschappij dit op dit moment.
De conclusie van dit hoofdstuk is dat de luchtvaartsector (behalve als je over China vliegt) heel efficiënt is dankzij ICAO en IATA. Er zijn slechts enkele gezagsorganen die standaarden en procedures bepalen en die worden vervolgens wereldwijd geïmplementeerd. Of je van AAA naar BBB via CCC of DDD mag vliegen wordt geregeld in luchtvaartverdragen. Hier kunnen veel spoorwegautoriteiten nog iets van leren als ze met airlines willen concurreren.
Luchthavens en luchtvaartmaatschappijen zijn de twee belangrijkste spelers in het systeem van de burgerluchtvaart. Ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, maar hebben ieder hun eigen functie en doel.
Laten we bij het begin beginnen, want elke vliegreis begint op een luchthaven. Elke luchthaven heeft een naam. Naast deze vaak nogal lange namen worden luchthavens ook herkend aan een drielettercode. Deze drielettercodes worden uitgegeven door de IATA en zijn vooral handig wanneer het om vliegtickets gaat. Je zult er zeker een paar herkennen: LAX is Los Angeles International, LHR is London Heathrow en SIN is Singapore Changi. Het kan leuk zijn om de complete lijst uit je hoofd te leren tijdens een lange dagvlucht. Ik gebruik in dit boek willekeurig namen en codes door elkaar. Zie het als een subtiele verplichte oefening om elkaar en de wereld beter te begrijpen. Zo raak je snel en eenvoudig bekend met de IATA-codes, en ze zijn heel handig bij het plannen en boeken van je reis. Je kunt een vakantie van de westkust van de VS naar een paar steden in Europa (San Diego - Los Angeles - Londen - Amsterdam - Parijs - San Francisco - San Diego) bijvoorbeeld afkorten tot SAN-LAX-LHR-AMS-CDG-SFO-SAN. Travel hackers gebruiken deze codes, net als luchtvaartmaatschappijcodes, veelvuldig in geschreven communicatie.
Leer luchthavencodes.
Als je naar Londen wilt, kun je vliegen naar LHR, LCY of misschien LGW. Helaas worden vluchten naar een winderige, verlaten plek als Southend-on-Sea (SEN) ook verkocht als ‘Londen’, maar je krijgt er niet bij verteld dat je vervolgens nog een uur in de trein moet zitten voor je daadwerkelijk in Londen bent. Het maken van dit onderscheid tussen afgelegen luchthavens en de bijbehorende steden is een hele goede reden om luchthavencodes te kennen.
Naast luchthavens hebben bijna alle lijnvluchten ook hun eigen code, ook wel het vluchtnummer genoemd. Dit nummer begint met twee tekens (meestal letters), gevolgd door een paar cijfers. Vluchten van KLM beginnen met “KL” en die van het Wit-Russische Belavia met “B2”. Elke maatschappij heeft haar eigen manier om een specifiek vluchtnummer te kiezen. Hoe ze dat doen is eigenlijk niet interessant of belangrijk om te weten. Wat je wel moet weten is dat, via zogenaamde ‘codeshares’, één vlucht wel tien verschillende vluchtnummers kan hebben, omdat maatschappijen samenwerken en tickets voor elkaars vluchten verkopen. Zo is het vrij makkelijk te denken dat je met een bepaalde luchtvaartmaatschappij vliegt, terwijl dat in werkelijkheid niet zo is omdat het slechts een codeshare is met een andere. Dit zorgt er soms zelfs voor dat je naar een niet-bestaande incheckbalie zoekt.
De samenwerkende luchtvaartmaatschappijen zijn meestal verenigd in een alliantie, maar dat is niet altijd het geval. Zo heeft het Amerikaanse Alaska Airlines (AS) codeshare-afspraken met een aantal grote maatschappijen, maar is het geen lid van één van de drie grote wereldwijde allianties (Star Alliance, SkyTeam en oneworld). Over die allianties lees je later meer in dit boek.
Leer airline-codes.
De airline-code naast je vluchtnummer op je instapkaart geeft niet altijd aan met welke maatschappij je daadwerkelijk vliegt.
Dit wordt ook een technisch verhaal, maar je zult dan beter begrijpen hoe luchthavens en airlines samenhangen. Je zult snappen waarom sommige luchthavens vooral veel low-cost maatschappijen hebben, terwijl andere luchthavens lijken te horen bij één bepaalde airline.
Historisch gezien zijn er grofweg twee routeringsstrategieën die luchtvaartmaatschappijen volgen: hub-and-spoke en point-to-point. De routeringsstrategie bepaalt grotendeels de bedrijfsvoering van een airline en is dus essentieel voor het hele verhaal. Laten we beide strategieën uitleggen.
Het routenetwerk van de Nederlandse luchtvaartmaatschappij KLM heeft een typisch hub-and-spoke-structuur. Kijk je alleen naar routes die KLM zelf vliegt (dus niet uitgevoerd door een partner), dan zie je dat bijna alle KLM-vluchten beginnen of eindigen in Amsterdam, de hub van KLM. Vanuit heel Europa arriveren KLM-vluchten met overstappende passagiers op AMS. In 2016 vervoerde KLM ongeveer 30,4 miljoen passagiers, van het totale aantal van 63,6 miljoen reizigers via Schiphol. Een behoorlijk aandeel dus.
Hub-and-spoke-netwerken zijn er in verschillende vormen en maten. Zo heeft KLM meer directe vluchten tussen Amsterdam en luchthavens in het VK dan de Britse luchtvaartmaatschappij British Airways (BA) biedt tussen Heathrow (LHR) en het Verenigd Koninkrijk. Over het algemeen zijn tickets van een airline goedkoper als je niet vertrekt vanaf de hub. Dat is gewoon marktwerking; non-stop vluchten zijn fijn. Zoals we eerder leerden, zijn veel mensen bereid meer te betalen voor een directe vlucht. Er zijn echter ook mensen die een overstap niet erg vinden als ze daardoor een paar honderd euro kunnen besparen. In dit voorbeeld richt KLM zich op die mensen voor vluchten vanaf Düsseldorf, Brussel en andere Europese luchthavens. In Brussel concurreert het op bepaalde routes met Brussels Airlines (SN) en andere airlines die directe vluchten vanuit Brussel aanbieden. In Düsseldorf is KLM een concurrent van Lufthansa (LH) en de inmiddels failliete Air Berlin (AB), onder andere.
Hoe maak je een iets minder comfortabele route toch aantrekkelijk? Door goedkoper te zijn dan je concurrent. Dit is één van de redenen waarom airlines uit het Midden-Oosten zo groot zijn geworden in korte tijd. Ook als je drie uur midden in de nacht moet doorbrengen op een drukke luchthaven in de woestijn en een paar duizend mijl omvliegt, kiezen mensen alsnog het goedkope ticket. Of dat een probleem is en wat dat betekent, lees je verderop in dit boek.
Indirecte vluchten zijn bijna altijd goedkoper dan directe vluchten.
Het routenetwerk van een airline met een hub-and-spoke-strategie concentreert zich rond één (soms twee) grote luchthavens, waar de airline een groot aantal vluchten uitvoert. Een aanzienlijk deel van de passagiers stapt daar over op een andere vlucht. Dit verklaart bijvoorbeeld waarom Amsterdam Schiphol en Frankfurt, qua passagiersaantallen, de derde en vierde luchthaven van Europa zijn. Met bewust (overheids)beleid kun je een heel groot vliegveld creëren op een plek waar niet per se veel inwoners wonen. Zo heeft de stad Amsterdam minder dan een miljoen inwoners.
Het grootste vliegveld van de Verenigde Staten qua reizigersaantallen is momenteel Atlanta (ATL). De regio Atlanta staat qua inwoners op de negende plek in de VS. Atlanta Airport is vooral groot omdat het de belangrijkste hub is van Delta Air Lines (DL), dat op zijn beurt de tweede grootste Amerikaanse airline is qua vervoerde passagiers. Daarentegen zijn er grote steden als Buenos Aires (EZE), Sydney (SYD) en Kaapstad (CPT) die relatief kleine luchthavens hebben. Dit komt vooral doordat ze relatief afgelegen liggen, waardoor er minder mogelijkheden zijn om een intercontinentale hub te creëren. Ze zijn gewoon ver weg van alles.
Grote steden hebben niet automatisch een groot vliegveld (en andersom).
Airlines met een point-to-point-strategie hebben geen één of twee hubs, maar vliegen vooral van AAA naar BBB, ZZZ naar YYY of LLL naar UUU. Twee goede voorbeelden van airlines met point-to-point zijn easyJet (U2) en Ryanair (FR). Deze maatschappijen vliegen vooral tussen twee luchthavens zonder overstapmogelijkheden te bieden op vertrek- of aankomsthaven. Point-to-point airlines richten zich vooral op korte afstanden, omdat lange vluchten alleen rendabel zijn met veel passagiers. Toch zijn er ook point-to-point airlines die lange afstanden vliegen, zoals het Britse Virgin Atlantic (VS), dat onder andere lange vluchten uitvoert tussen het VK en de VS. Jetstar (JQ), een Australische prijsvechter, is een ander voorbeeld van een airline die zowel lange afstanden point-to-point uitvoert.
Full-service maatschappijen gebruiken meestal hub-and-spoke, prijsvechters meestal point-to-point.
De laatste tijd zijn er ook hybriden ontstaan tussen de twee routestrategieën. Een voorbeeld was het inmiddels opgeheven WOW air uit IJsland, dat goedkope vluchten naar Noord-Amerika (of Europa, als je van de andere kant kwam) aanbood, altijd met een overstap in Reykjavik (KEF). Deze vluchten waren vaak relatief goedkoop. Je kon bijvoorbeeld retour van Amsterdam naar Miami (MIA) voor minder dan €300. Je moest je bagage wel in een kleine rugzak proppen – en eten en drinken meenemen voor zo'n vijftien uur. Aan het einde van dit hoofdstuk vind je een tabel met vier manieren om van Londen naar New York te vliegen. Of beter nog: LON—NYC, want sommige grote steden hebben hun eigen drielettercode waarmee je direct binnen de hele regio kunt zoeken. Sinds 2022 is er een nieuwe IJslandse airline, PLAY, die exact diezelfde hybride strategie toepast.
Je reis begint en eindigt (als het goed is) op een luchthaven. Elke luchthaven heeft een IATA-code waaraan hij te herkennen is. De omvang van een luchthaven hangt vaak af van zijn rol in een mondiaal netwerk van luchthavens. Hub-luchthavens zijn vaak grote luchthavens met bestemmingen dichtbij en ver weg. Vanaf luchthavens in point-to-point-netwerken vertrekken vooral korte vluchten. De combinatie van route- en prijsstrategie van maatschappijen maakt het mogelijk dezelfde route op verschillende manieren te vliegen. In het volgende hoofdstuk lees je alles over het verschil tussen airlines. Maar eerst: vier voorbeelden.
|
Hub-and-spoke |
Point-to-point |
|
|---|---|---|
|
Full-service |
Je vliegt met British Airways vanaf haar hub London Heathrow (LHR) naar New York JFK (JFK). Je krijgt eten aan boord en mag een koffer gratis inchecken. Op JFK kun je doorvliegen naar tientallen andere bestemmingen in de Verenigde Staten met partnermaatschappij American Airlines. |
Je vliegt met Virgin Atlantic van LHR naar JFK. Je krijgt eten aan boord en mag bij sommige tarieven een koffer inchecken. |
|
Low-cost |
Je vliegt met WOW air van London Gatwick (LGW) naar Newark (EWR). Je hebt een overstap van anderhalf uur in IJsland. Je neemt je eigen eten en drinken mee. Al je kleding voor een week zit in een rugzak van maximaal 42 x 32 x 25 cm. |
Je vliegt met Virgin Atlantic van LHR naar JFK. Je krijgt eten aan boord en mag bij sommige tarieven een koffer inchecken. |
Luchtvaartmaatschappijen zijn de bedrijven die jouw vlucht uitvoeren. Zij regelen onder andere het vliegtuig waarmee je vliegt, dat dat vliegtuig mag landen op de plek waar je naartoe wilt, dat je misschien een blikje cola light ontvangt van een stewardess die soms vrolijk en soms chagrijnig door het gangpad loopt, dat de piloot kundig genoeg is om het toestel te besturen en dat je koffer in het ruim belandt als de bagagebakken in het vliegtuig vol zijn. Kortom: zonder luchtvaartmaatschappij geen vlucht.
Anno 2023 zijn er wereldwijd ongeveer duizend luchtvaartmaatschappijen. Kun je bij al deze maatschappijen een vlucht boeken? Nee. De meeste luchtvaartmaatschappijen die tickets verkopen zijn aangesloten bij de IATA. De IATA geeft hen toegang tot het IATA-portaal, waarmee ze hun tickets kunnen verkopen.
Grote, voornamelijk low-cost maatschappijen zoals easyJet en Ryanair zijn geen lid van de IATA. IATA-lidmaatschap kost geld, en low-cost maatschappijen besteden dat liever aan hun eigen reserveringssysteem of glimlach- en taalcursussen voor hun Oost-Europese cabinepersoneel.
In dit hoofdstuk draait het om Europese en Amerikaanse luchtvaartmaatschappijen, want hier is de luchtvaart het meest ontwikkeld en gedifferentieerd. We beginnen met het wereldwijde verschil tussen full-service en low-cost maatschappijen. Om het allemaal in perspectief te plaatsen duiken we dieper in de verschillen tussen vliegtuigmaatschappijen en treinen. Tot slot kijken we naar de verschillende samenwerkingen tussen airlines. Aan het eind van dit hoofdstuk weet je waarom je bij KLM een ticket kunt kopen maar alsnog in een vliegtuig van Delta zit, en waarom Ryanair zo extreem goedkoop is.
Een low-cost maatschappij is een luchtvaartmaatschappij die je voor een habbekrats van A naar B vliegt. De ene maatschappij is de andere niet, dus er zijn grote verschillen tussen low-cost maatschappijen. Toch zijn er een paar gemene delers waarop ik hier kort in ga.
Bij low-cost draait alles om kosten. Want wie minder uitgeeft dan er binnenkomt, maakt winst. Low-cost maatschappijen gebruiken hoofdzakelijk point-to-point-netwerken, meestal tussen secundaire luchthavens. Sommige low-cost maatschappijen bouwen een basis op een bepaalde luchthaven. Denk bijvoorbeeld aan easyJet die vanaf Amsterdam naar twintig bestemmingen vliegt, Ryanair dat een monopolie heeft op het voormalige militaire vliegveld van Weeze (NRN) of Transavia (HV) dat “toevallig” een sterke aanwezigheid heeft op de hubs van Air France (AF) en KLM. Low-cost maatschappijen richten zich vooral op vakantievliegers. Deze groep is het meest prijsgevoelig en bereid om verder te reizen naar een secundaire luchthaven.
Vakantievliegers zijn prijsgevoeliger dan zakenreizigers.
Low-cost maatschappijen vliegen vaak korte vluchten tussen twee bestemmingen. Dit is winstgevender: je kunt meerdere korte vluchten uitvoeren binnen dezelfde tijdzone, met steeds hetzelfde type vliegtuig, waarvoor je slechts één type training voor het personeel nodig hebt. Bovendien maken wettelijke regels rondom werktijden het goedkoper uitvoeren van langeafstandsvluchten moeilijker. Sinds enige tijd zijn er maatschappijen die zich richten op low-cost langeafstandsvluchten — deze worden handig “long-haul low-cost” genoemd.
Het hele idee achter low-cost maatschappijen is: je betaalt weinig, maar krijgt er ook weinig voor terug. Kan het je niet schelen dat je geen maaltijd krijgt, geen plek mag kiezen en je koffer niet standaard gratis mee mag? Dan is een low-cost maatschappij voor jou de beste deal: je betaalt niet voor extra’s waar je toch geen waarde aan hecht. Dit boek heeft echter als doel om te laten zien dat je ook goedkoop (en toch redelijk comfortabel) kunt vliegen met een full-service maatschappij. Sterker nog: de bedoeling is dat je zo weinig mogelijk betaalt voor het meest comfortabele ticket. Daarmee zijn low-cost maatschappijen vaak irrelevant: ze zijn onderin de comfort-ladder te vinden. Ja, het ticket is goedkoper, maar het product is wezenlijk anders (lees: slechter). Daarom heeft Ryanair nog steeds één van de beste winst- en omzetmarges van Europa.
Low-cost maatschappijen kunnen heel goedkoop maar ook oncomfortabel zijn.
De chartermaatschappij zit qua serviceniveau en prijs een beetje tussen het low-cost- en het full-service-segment in. Een chartermaatschappij vliegt meestal in opdracht van een of meerdere reisorganisaties. Het belangrijkste verschil met low-cost en full-service maatschappijen is dat chartermaatschappijen niet volgens een vaste dienstregeling vliegen, maar alleen als ze “gecharterd” worden. Chartermaatschappijen vliegen vooral naar populaire vakantiebestemmingen (denk aan de Turkse Rivièra, Canarische eilanden, of Spaanse Costa’s). Chartermaatschappijen zijn de zeldzame plekken waar je een last minute-deal kunt scoren, want ze willen écht de stoelen (en hotels op je bestemming) vullen.
Last-minute deals bestaan nog bij chartermaatschappijen.
Het serviceniveau is vergelijkbaar met dat van een low-cost maatschappij. Je moet extra betalen om een koffer in te checken en een maaltijd is meestal niet inbegrepen. Je kunt allerlei extra’s kopen om je vlucht aangenamer te maken. Zo biedt TUI vier verschillende zittypes aan, variërend in beenruimte. Tickets voor een chartermaatschappij koop je meestal als onderdeel van een pakketreis, maar je kunt ook alleen losse tickets boeken.
Full-service maatschappijen zijn de luchtvaartmaatschappijen waarmee het allemaal begon — denk aan KLM, Lufthansa, British Airways, Air France, Swissair (R.I.P.) of Sabena (ook R.I.P.). Deze maatschappijen hanteren doorgaans een hub-and-spoke-netwerk en bieden veel rechtstreekse vluchten vanaf hun hub naar bestemmingen wereldwijd. Dat de R.I.P. achter Swissair en Sabena suggereert dat dit model stervende is, maar dat is niet zo. Jonge maatschappijen als Emirates (EK), Etihad (EY), Jet Airways (9W) (bijna R.I.P.) en Qatar Airways (QR) zijn óók full-service maatschappijen. Maatschappijen komen en gaan — dat is goed voor innovatie en de (lage) prijzen die wij betalen.
Wat betekent full-service nu eigenlijk? Vroeger — dus voordat low-cost maatschappijen bestonden — kreeg je bij een full-service maatschappij alles, en meer. Een koffer om gratis in te checken op korte vluchten, een warme maaltijd, altijd vriendelijke stewardessen (omdat ze zulke fijne arbeidsvoorwaarden hadden), en stoelen zo ruim dat je er bijna met z’n tweeën op past (grapje). Die tijden zijn helaas voorbij: full-service maatschappijen hebben de afgelopen twintig jaar veel marktaandeel verloren aan low-cost maatschappijen. Om concurrerend te blijven bieden ze nu, net als low-cost-maatschappijen, steeds minder inclusief aan. Tegenwoordig moet je bijvoorbeeld op korte vluchten betalen om een koffer in te checken of een favoriete stoel te kiezen. Toch bieden full-service maatschappijen over het algemeen een (iets) hoger serviceniveau. Het grote probleem is dat veel full-service maatschappijen steeds meer op low-cost gaan lijken: ze besparen op service, wat klanten teleurstelt die nog ouderwetse full-service verwachten. Hierdoor is bijvoorbeeld de Net Promoter Score van British Airways flink gedaald.
Full-service maatschappijen kunnen net zo “slecht” zijn als low-cost maatschappijen.
Het belangrijkste verschil met low-cost maatschappijen is dat full-service-maatschappijen veel samenwerkingen hebben met andere airlines. Deze samenwerkingen zijn er in allerlei vormen en gradaties. Hieronder worden er vijf uitgelegd.
| Definitie | Voorbeeld |
|---|---|
| Interline-overeenkomst | Een overeenkomst tussen twee onafhankelijke luchtvaartmaatschappijen om passagiers samen te vervoeren. Er zijn geen rechtstreekse vluchten van Amsterdam naar Fiji, dus je moet meerdere vluchten nemen. Je vliegt in één boeking via LHR, SIN en SYD met BA en daarna van SYD naar NAN met Fiji Airways. Dankzij een interline-overeenkomst tussen BA en Fiji Airways (FJ) hoef je je koffer onderweg niet opnieuw in te checken. |
| Codeshare-overeenkomst | Twee of meer luchtvaartmaatschappijen verkopen tickets voor één vlucht die door één van hen wordt uitgevoerd. Je wilt van Amsterdam naar Sydney vliegen met KLM, maar helaas ziet KLM hier geen brood in en vliegt deze route niet zelf. Gelukkig heeft KLM een codeshare-overeenkomst met Etihad, dus kun je alsnog via Abu Dhabi (AUH) naar Australië vliegen. |
| Alliantie | Een vergaande samenwerkingsvorm tussen een groep luchtvaartmaatschappijen, waarin zaken als codeshare- en interline-overeenkomsten, statusherkenning en marketing geregeld (kunnen) worden. Je vliegt met Delta, de SkyTeam-alliantiepartner van KLM, van JFK naar LAX. Je hebt Gold-status in het loyaliteitsprogramma van KLM. Omdat Delta een alliantiepartner is, erkent zij jouw status en mag je wachten in de businesslounges van Delta. |
| Joint venture | Een vergaande samenwerking tussen twee of meer luchtvaartmaatschappijen die niet per se alliantiepartners zijn. Air France-KLM is bijvoorbeeld een joint venture aangegaan met Jet Airways, dat geen lid is van een alliantie. Het doel was de connectiviteit tussen India, Europa en Noord-Amerika te verbeteren. Volgens mij is dit overigens nooit echt gelukt. |
| Fusie | De samenvoeging van twee onafhankelijke (bedrijfsonderdelen). In 2004 besloten KLM en Air France om te fuseren tot één moederbedrijf met de weinig verrassende naam: Air France-KLM. |
Er is een Britse organisatie genaamd Skytrax, die elk jaar awards uitreikt aan luchtvaartmaatschappijen en luchthavens en ze beoordeelt op een sterrenschaal (van één tot vijf, natuurlijk). Ze doen dit aan de hand van een vragenlijst in het Engels, Spaans en Chinees.
Als je verder leest, ontdek je dat generaliseren niet per se slecht is. Maar het helpt je niet veel om te weten wat de meeste mensen denken of doen, dus je moet je eigen keuzes maken. Daarom zijn de Skytrax Awards een goede indicatie van hoe goed luchtvaartmaatschappijen zijn, maar het hangt nog steeds af van je persoonlijke voorkeuren, verwachtingen, omgeving, gemoedstoestand en toeval. Skytrax-beoordelingen zijn als wijn. Je houdt waarschijnlijk meer van de goedkopere omdat je het niet beter weet.
Dus een vijfsterren Skytrax-beoordeling zegt niet veel, behalve dat het 'waarschijnlijk best goed' is. Maar als je vooral geeft om wifi tijdens het vliegen, zoek dan naar luchtvaartmaatschappijen die dat goed geregeld hebben op specifieke vluchten. Als je ruime stoelen wilt op je vlucht, check dan Seatguru of Google Flights van tevoren om te zien wat je kunt verwachten.
Trouwens, je kunt niet beoordelen of een luchtvaartmaatschappij goed of slecht is op basis van één vlucht. Ik snap dat er veel blogs en luchtvaartrecensenten op YouTube zijn die dat proberen, en het lijkt heel slim om te doen (en het is erg boeiende content), maar het slaat helemaal nergens op.
De beste manier om een beeld te krijgen van je aankomende vlucht is om een recensie of reisverslag te zoeken met precies hetzelfde vliegtuig, precies dezelfde route en precies dezelfde luchtvaartmaatschappij, bij voorkeur heel recent. Het heeft geen zin om je tante te vragen wat ze vond van vliegen met een bepaalde maatschappij tien jaar geleden als jij dit jaar met diezelfde maatschappij wilt vliegen.
Dus als je op zoek bent naar gemiddelden, check Skytrax. Wil je weten hoe een enkele vlucht is, bekijk dan recensies van die specifieke vlucht (bijvoorbeeld op YouTube). Maar vorm vooral je eigen mening. En doe dat alsjeblieft niet op basis van één vlucht.
Om een indruk te krijgen van wat je kunt verwachten tijdens je aankomende vlucht, check het vliegtuigtype op Seatguru of Google Flights en zoek op YouTube naar een heel recente vluchtrecensie van precies dit vliegtuig op precies dezelfde route in precies dezelfde serviceklasse. En neem deze recensie met een korreltje zout.
Nu zou je een beetje moeten begrijpen hoe luchthavens en luchtvaartmaatschappijen werken en zich tot elkaar verhouden. Ik ga je nu hetzelfde uitleggen voor vliegtuigen. Ik weet zelf niet precies hoe een vliegtuig van de grond komt, maar het heeft vast iets te maken met zwaartekracht, wrijving, snelheid en vleugels. Wat ik wel weet is dat je meestal een paar uur zit opgesloten in zo’n aluminium buis, en dat elk vliegtuig bepaalde eigenschappen heeft die je vlucht prettiger of juist vreselijk kunnen maken.
Laten we beginnen met de 'merken' van vliegtuigen. De vliegtuigindustrie wordt voornamelijk gedomineerd door het Amerikaanse Boeing en het Europese Airbus. Daarnaast zijn er een paar kleinere fabrikanten zoals het Braziliaanse Embraer en het Brits-Canadese Bombardier, maar zij maken vooral (heel) kleine vliegtuigen voor korte afstanden en zijn dus niet zo spannend. De vliegtuigen waarin je negen van de tien keer vliegt zijn van Boeing of Airbus. Omdat vliegtuigen ongeveer dertig jaar mee kunnen gaan en er steeds nieuwe gebouwd worden, vliegen er nogal wat verschillende Boeings en Airbussen rond. Het is niet zo heel interessant om ze allemaal te kunnen onderscheiden (nog niet), tenzij je een freak en/of vliegtuigspotter bent. Wat wel relevant is, zijn de hoofdzaken: de verschillen tussen grote en kleine vliegtuigen en welke verschillende serviceklassen er aan boord zijn.
Grofweg zijn er twee categorieën vliegtuigen: breedrompers en smalrompers. Zoals je misschien raadt, zijn breedrompers groot en smalrompers klein(er). Je ziet het makkelijk als je in zo’n vliegtuig zit: een smalrompvliegtuig heeft maar één gangpad tussen de stoelen en een breedrompvliegtuig heeft er twee. Breedrompers worden meestal ingezet voor langere afstanden en smalrompers voor kortere.
Op lange afstanden vlieg je waarschijnlijk met een breedrompvliegtuig (twee gangpaden), op korte afstanden met een smalromper (één gangpad).
Natuurlijk zijn er uitzonderingen waar luchtvaartfans dol op zijn. Zo vloog Emirates een Airbus A380 een tijdje tussen Dubai (DXB) en Doha (DOH). Dit toestel kan ongeveer 450 tot 650 passagiers meenemen. Deze vlucht duurde slechts 1 uur en 20 minuten. De langste lijndienst met een klein vliegtuig is die tussen London City Airport (LCY) en New York (JFK). Deze vlucht duurt ongeveer 9 uur (inclusief een tussenstop in Shannon (SNN) in Ierland om te tanken en Amerikaanse paspoortcontrole aan boord te doen) en wordt uitgevoerd met een Airbus A318. Deze A318 heeft enkel een businessclasscabine met plaats voor 32 passagiers.
Een luchtvaartmaatschappij deelt haar vloot (= alle vliegtuigen samen) en de vliegtuigen in zoals ze zelf wil. Ryanair heeft bijvoorbeeld allemaal dezelfde vliegtuigen met hetzelfde aantal krappe stoelen, omdat die goedkoop zijn in aanschaf en onderhoud en het makkelijk is om personeel te trainen voor één type toestel. KLM denkt daar anders over en heeft op moment van schrijven maar liefst twaalf verschillende typen toestellen van zowel Airbus als Boeing in de vloot. American Airlines (AA) was koploper in het aantal vliegtuigen (946 stuks) en het aantal varianten (15 typen), maar heeft er recent een aantal uitgefaseerd en is nu terug naar 901 toestellen van zes typen (of elf als je alle varianten meetelt).
Luchtvaartfans noemen het interieur van een vliegtuig 'het product'. Binnen deze categorie worden twee subcategorieën onderscheiden: 'soft product' en 'hard product'. 'Soft product' zijn zaken die per vlucht kunnen verschillen, zoals de vriendelijkheid van de crew en de kwaliteit van het eten. 'Hard product' zijn dingen die altijd hetzelfde zijn, zoals de hoeveelheid beenruimte en het zitcomfort. Meestal zijn er vier hoofdserviceklassen waarin je een ticket kunt boeken: first, business, premium economy en economy. Niet alle maatschappijen hebben alle vier de klassen aan boord en sommigen gebruiken andere namen. Zo heeft Ryanair alleen economy en deelt Air France alle vier de compartimenten apart in. Lufthansa gebruikt de eerdergenoemde termen terwijl British Airways juist met namen als 'Club Europe' (business) en 'World Traveller' (economy) werkt. Luchtvaartmaatschappijen zijn erg trots op hun merk, maar voor reizigers kan het behoorlijk verwarrend zijn.
Hoewel er vier hoofdcategorieën zijn (economy, premium economy, business en first class), zijn er grote verschillen in hoe airlines die klassen benoemen én het daadwerkelijke product dat je krijgt. Dit kan zelfs binnen één maatschappij en per vliegtuigtype verschillen.
Niet elk toestel van een airline heeft alle klassen aan boord. Ook het serviceniveau binnen een klasse verschilt per afstand. Zo is businessclass binnen Europa vaak vrij basic, maar vlieg je van Amsterdam naar Johannesburg (JNB), dan word je behoorlijk in de watten gelegd. Zoals je inmiddels merkt zijn er talloze nuances in de indeling in vier serviceklassen. Ik ga er hier niet te diep op in, maar probeer je de grote lijnen uit te leggen.
Laten we beginnen met first class, het duurste en meest luxe product aan boord van een vliegtuig. Meestal krijg je als first-class-passagier je eigen suite (al is dat niet altijd zo), maaltijden bereid door een chef (ook niet altijd) en soms zelfs een chauffeur die je naar en van het vliegtuig brengt (al is dat niet altijd). First-class-passagiers kunnen soms gebruik maken van een exclusieve lounge op het vliegveld (ook niet altijd) en hebben soms een aparte ingang op het vliegveld. Wat wel meestal geldt: hiervoor betaal je letterlijk duizenden euro’s. Niet alle airlines bieden first class op elke vlucht; meestal is dat gereserveerd voor drukke routes met grotere toestellen. Daarnaast leveren first-class-tickets in de regel meer frequent flyer miles op dan lagere klassen (al is dat niet altijd zo), en de stoelen zijn beduidend groter en kunnen meestal volledig plat.
Er is enige begripsverwarring bij Amerikaanse airlines (ik bedoel luchtvaartmaatschappijen uit de VS, niet de airline American Airlines). Zij spreken vaak over ‘Domestic First Class’, maar die is volgens de gangbare norm eigenlijk niet meer dan businessclass, of zelfs dichter bij wat elders premium economy genoemd wordt. Ook in het Midden-Oosten gebruikt Qatar Airways voor first class op regionale vluchten hetzelfde product als ze voor intercontinentale vluchten als businessclass aanduiden.
Businessclass is een stapje onder first class, maar biedt nog steeds een zeer prettige ervaring aan boord. Je mag rekenen op stoelen die verder achterover kunnen (en steeds vaker plat kunnen). Ze zijn minder ruim dan in first class, maar bieden doorgaans een goede nachtrust. In businessclass krijg je goed eten en wijn, kun je vaak gebruik maken van een businesslounge (maar niet altijd) en mag je meestal meer bagage meenemen dan in economy.
Premium economy is vergeleken met businessclass relatief voordelig en verschilt sterk per maatschappij. De meeste airlines bieden meer beenruimte (Google Flights laat dat ook zien in de zoekresultaten) en soms iets beter eten. Verwacht er echter niet te veel van: het is vaak de forse meerprijs niet echt waard ten opzichte van economy.
Economy heet onder frequent flyers ook wel “cattle class” of “gate lice”; het is de meest gebruikte klasse aan boord. Sommigen noemen het “de verkeerde kant van het gordijn”, maar economy is zeker niet slecht, vooral niet op korte vluchten. De mate van comfort hangt af van de airline: gereserveerde stoelen, eten en drinken, bagagevoorwaarden — alles varieert. Onthoud: de passagier in het midden heeft recht op beide armleuningen.
De ervaring aan boord is subjectief, zoals je in het vorige hoofdstuk las. Dat jij een slechte vlucht had met Airline XX, wil niet zeggen dat dat voor mij zo is of dat Airline XX dus een slechte maatschappij is. Met de juiste kennis kun je een hoop ellende voorkomen. Maak je vooraf vertrouwd met wat je kunt verwachten. Een handig hulpmiddel is de website Seatguru. Vul je vluchtnummer, route en datum in en je ziet een plattegrond van het vliegtuig waarmee je waarschijnlijk vliegt. Je ziet ook direct of je individuele IFE (in flight entertainment) en maaltijden krijgt, en waar bijvoorbeeld stoelen zonder raam of bij de wc zijn. Als je het toestel waarmee je vliegt zeker weet, biedt Aeropla de mooiste seatmaps.
Het is verstandig om voor het kopen van een ticket te bekijken welke services je aan boord (en op de grond) kunt verwachten. Deze kunnen per klasse enorm verschillen.
Je weet nu wat over de luchtvaart, luchtvaartmaatschappijen, luchthavens en vliegtuigen. Dit brengt ons bij het kleinste maar belangrijkste onderdeel: jouw ticket. Want zonder ticket geen vlucht en zonder vlucht… tja…
Er zijn grofweg twee manieren waarop tickets verkocht kunnen worden. Lagekostenmaatschappijen zoals easyJet en Ryanair verkopen hun tickets meestal zelf en houden zo de controle over de prijs (en marges) van een ticket. Vanaf het moment dat een vlucht van deze maatschappijen gepland staat, zijn in principe alle stoelen te koop voor dezelfde prijs. Hoe dichter je bij de vlucht komt en/of hoe minder stoelen er nog zijn, hoe hoger de stoelenprijs wordt. Elk ticket wordt verkocht met ongeveer dezelfde voorwaarden. Zo kun je de reisdatum niet wijzigen, zit iedereen op dezelfde krappe basisstoel en moet je zelf voor eten onderweg zorgen.
Sinds haar oprichting heeft Ryanair extreem goedkope vluchten aangeboden, wat gangbaar is bij prijsvechters. Het is echter belangrijk te weten dat deze lage tarieven slechts beschikbaar zijn voor een beperkt aantal tickets en vooral bedoeld zijn voor promotiedoeleinden. Wil je profiteren van deze tarieven, dan kun je ze het beste zo snel mogelijk boeken. Ook kunnen tarieven worden verlaagd op minder populaire routes en/of datums.
Extreem lage tarieven worden soms aangeboden door prijsvechters voor promotionele doeleinden. Boek ze zo snel mogelijk, want het aantal stoelen met deze prijzen is beperkt.
De tweede manier wordt vooral gebruikt door full-service maatschappijen. Deze maatschappijen bieden verschillende serviceklassen aan boord en werken met een ander ticketsysteem dan prijsvechters. Deze manier van ticketing is lastig uit te leggen, maar ik ga het toch proberen, zodat je de volgende keer beter begrijpt waarom ticketprijzen zo grillig zijn en het niet uitmaakt of je op dinsdagavond om 20:00 uur in incognito-modus zoekt, of wanneer je daar gewoon tijd en zin voor hebt (of beter nog: als je het automatiseert, maar daarover lees je later meer).
Om dat te snappen beginnen we bij wat een vliegticket in de basis is: met de aankoop van een ticket verplicht de luchtvaartmaatschappij zich om jou van AAA naar BBB te brengen. Vrijwel altijd gebeurt dat met een vliegtuig, in één van de serviceklassen waarvoor je hebt betaald. Tenzij een vulkaan in IJsland het Europese luchtverkeer platlegt — dan ga je misschien van Amsterdam naar Madrid (MAD) met de bus in plaats van een Boeing 737. Maar voor het gemak gaan we ervan uit dat dit niet gebeurt en je gewoon in het toestel zit zoals gepland, op de stoel die je bij inchecken of reserveren hebt gekozen.
Elke serviceklasse is onderverdeeld in een aantal boekingsklassen, onderscheiden met letters. De meeste maatschappijen gebruiken F, A en P voor first class, J voor business class en Y voor economy class. Maar iedere airline mag zijn eigen regels maken en dus is dit systeem verre van uniform. Ook bestaan er andere lettercodes voor boekingsklassen met verschillende voorwaarden. Sommige airlines hebben wel twintig verschillende boekingsklassen in hun economy-cabine. In één boekingsklasse zitten tickets met ongeveer dezelfde condities. Die kunnen zijn: ‘geen gratis wijziging mogelijk’, ‘minimaal vijf dagen verblijf’ of ‘moet minstens vier maanden voor vertrek geboekt worden’. Die voorwaarden zijn voor de meeste reizigers onbelangrijk: je wilt gewoon zo goedkoop mogelijk van AAA naar BBB. Ze worden bij aankoop zelden expliciet vermeld maar zijn wel heel belangrijk voor frequent flyers. Boekingsklassen bepalen bijvoorbeeld hoeveel miles je met een vlucht verdient. Daarover later meer in dit boek.
Niet alle boekingsklassen worden tegelijk vrijgegeven voor één vlucht. Soms kunnen bepaalde boekingsklassen ook niet in de hele publicatieperiode verkocht worden. Denk aan het eerder genoemde voorbeeld van: ‘moet minstens vier maanden voor vertrek geboekt zijn’. Dankzij data die airlines door de jaren heen verzamelden, weten ze wanneer en voor welke vlucht ze goedkope of dure tickets in specifieke boekingsklassen moeten wegzetten. Door de verschillende condities zijn tickets in de ene boekingsklasse duurder dan in de andere. Je kunt je voorstellen dat een boekingsklasse met meer flexibiliteit of waar je meer miles kunt verdienen duurder is dan een klasse die geen wijzigingen toestaat.
Daarnaast zijn luchtvaartmaatschappijen gewoon bedrijven die winst willen maken en hun vliegtuigen vol willen krijgen. Een vlucht is normaal gesproken ongeveer elf maanden voor vertrek boekbaar. Sommigen zeggen dat dat ervoor zorgt dat mensen niet per ongeluk op de verkeerde datum of in het verkeerde jaar boeken. In grote lijnen geldt: tickets bij full-service maatschappijen zijn relatief duur zodra ze worden aangeboden (ca. elf maanden voor vertrek), worden vervolgens geleidelijk goedkoper naarmate de vertrekdatum dichterbij komt, en stijgen vlak voor vertrek vaak enorm in prijs (er komen dan extra/duurdere boekingsklassen vrij). De dag waarop vliegtickets gemiddeld het goedkoopst zijn is niet relevant en ook niet precies te bepalen (het verschilt per ticket), maar het helpt te snappen dat de gemiddelde ticketprijs beïnvloed wordt door twee dure periodes (heel ver voor vertrek en vlak ervoor) en een relatief goedkopere periode (daartussenin). In die periode kun je meestal je slag slaan.
Elk ticket is gekoppeld aan een specifieke boekingsklasse, die de boekingsvoorwaarden en het aantal te verdienen miles bepaalt. Die klasse is belangrijk voor frequent flyers en travel hackers, maar bijna nooit zichtbaar als je online boekt.
Tickets komen ongeveer elf maanden voor vertrek in de verkoop.
De airline kan ervoor kiezen om de prijs van de laatste stoelen vlak voor vertrek te verhogen om de vlucht rendabel te maken, of juist goedkoop aan te bieden. Dit hangt af van de prijsstrategie en de financiële situatie van de maatschappij. Meestal gebeurt het eerste, soms het tweede.
Doordat tickets verschillende boekingsvoorwaarden kunnen hebben, zijn de prijzen variabel. Het is lastig te zeggen wanneer prijzen het laagst zijn, omdat het aanbod afhangt van strategie van de airline, vraag, voorwaarden, en externe factoren.
Wat betekenen deze boekingsklassen voor jou? Als je op een dag een goedkoop ticket vindt dat de volgende dag weg is, dan heeft waarschijnlijk iemand anders hem voor je neus weggekaapt. Dat heeft niks met cookies of astrologie te maken, maar gewoon met marktwerking en de beschikbaarheid van boekingsklassen. Een goede tool om te checken welke boekingsklassen nog beschikbaar zijn op een bepaalde vlucht of route is ExpertFlyer. Als je hiervan gebruik wilt maken, is het belangrijk om je te verdiepen in de bijbehorende voorwaarden van een bepaalde boekingsklasse. Als bijvoorbeeld een bepaald tarief over een paar dagen verloopt, weet je dat de ticketprijs gaat veranderen. Nog een handig hulpmiddel is Where to credit, waar je snel het aantal miles kunt berekenen dat je verdient in verschillende boekingsklassen — die bespreek ik later ook nog in dit boek.
Boekingsklassen veroorzaken (plotselinge) prijsveranderingen. Als je tijdens het zoeken ineens een andere prijs ziet voor ogenschijnlijk hetzelfde ticket, is het meestal een ander ticket (van een andere boekingsklasse).
Je weet waarschijnlijk dat de helft van de ticketprijs bestaat uit belastingen en toeslagen. Dat klopt. Je betaalt veel aan belastingen en heffingen, die per ticket en route verschillen. Met een tool als ITA Matrix kun je precies zien hoe een ticket is opgebouwd en zo mythes over vliegtarieven ontkrachten. In dit hoofdstuk bespreek ik wat elk onderdeel van de ticketprijs inhoudt, en hoe het je uiteindelijke prijs beïnvloedt.
Stel: ik wil oud en nieuw vieren in Parijs. In dit voorbeeld wil ik vliegen van AMS naar CDG, het grootste vliegveld van Parijs. Ik heb keuze uit twee retourvluchten. De eerste optie vertrekt op 29 december en keert terug op 1 januari. De prijsopbouw is als volgt.
|
Tarief 1: Carrier AF AMS naar PAR Boekingscode N Geldig voor AMS-CDG |
€72,00 |
|
Tarief 2: Carrier AF PAR naar AMS Boekingscode V Geldig voor CDG-AMS |
€43,50 |
| Nederland Passagiersservicekosten (RN) | €11,94 |
| Nederland Security Service Toeslag (CJ) | €10,08 |
| Frankrijk Passagiersservicekosten Internationaal (QX) | €11,60 |
| Frankrijk Burgerluchtvaartbelasting Binnenland & Internationaal (FR) | €4,48 |
| Frankrijk Luchthavenbelasting Binnenland & Internationaal (FR) | €12,75 |
| Frankrijk Solidariteitsbelasting Luchtpassagiers (IZ) | €1,13 |
| Totaal per passagier | €167,98 |
De eerste twee bedragen zijn het ticket zelf: dit is het tarief en is wat de airline daadwerkelijk verdient. Je ziet dat de heenvlucht in boekingsklasse N zit en de terugvlucht in boekingsklasse V. De heenvlucht is waarschijnlijk redelijk vol en de goedkoopste klassen zijn al uitverkocht.
Daarna volgen toeslagen en belastingen. Die hebben allemaal hun eigen code. In totaal zijn er zo'n 1.500 verschillende codes voor vliegbelastingen en toeslagen. In tegenstelling tot bekende belastingen als btw en inkomstenbelasting, zijn belastingen op vliegtickets bijna altijd vaste bedragen; ze veranderen niet bij de prijs van het ticket.
Hier volgt een korte toelichting bij de verschillende belastingcodes uit het voorbeeld: De eerste code, RN, is een toeslag voor gebruik van Schiphol als vertrekhaven. Daarnaast is er een toeslag voor veiligheid op Schiphol (CJ). Bij aankomst en vertrek op Franse luchthavens betaal je luchthaven- en burgerluchtvaartbelastingen (FR en QX). Ook betaal je de solidariteitsbelasting (IZ), waarvan de opbrengst gebruikt wordt voor Unitaid, een stichting die zich inzet voor betaalbare medicijnen tegen tuberculose. Denk daar eens aan, de volgende keer dat je naar Frankrijk reist.
De tweede optie naar Parijs vertrekt op 30 december en keert terug op 2 januari. De opbouw van de ticketprijs is als volgt.
|
Tarief 1: Carrier AF AMS naar PAR Boekingscode N Geldig voor AMS-CDG |
€23,50 |
|
Tarief 2: Carrier AF PAR naar AMS Boekingscode G Geldig voor CDG-AMS |
€23,50 |
| Nederland Passagiersservicekosten (RN) | €11,94 |
| Nederland Security Service Toeslag (CJ) | €10,08 |
| Frankrijk Passagiersservicekosten Internationaal (QX) | €11,60 |
| Frankrijk Burgerluchtvaartbelasting Binnenland & Internationaal (FR) | €4,48 |
| Frankrijk Luchthavenbelasting Binnenland & Internationaal (FR) | €12,75 |
| Frankrijk Solidariteitsbelasting Luchtpassagiers (IZ) | €1,13 |
| Totaal per passagier | €98,98 |
Je ziet dat de tarieven aanzienlijk lager liggen dan bij het eerste ticket. De belastingen en toeslagen, zoals eerder genoemd, blijven gelijk. Je hoeft niet te weten waarom tarieven op bepaalde data lager liggen om te begrijpen dat het loont om te vergelijken en zo veel geld te besparen op vliegtickets.
De tabellen met tarieven en belastingen komen uit ITA Matrix. Je kunt bij ITA Matrix geen ticket kopen, maar er zijn enkele workarounds. Je boekt uiteindelijk via een (Online) Travel Agency, hierna afgekort tot OTA.
Later in dit boek lees je waar je tickets kunt boeken. Maar voor nu: de prijs in deze tabel kan afwijken van wat je uiteindelijk betaalt, door extra boekingskosten of kortingen van airlines en OTA's. Je zult wel gemerkt hebben dat verschillende OTA's verschillende prijzen rekenen voor dezelfde vlucht. Prijsvechters verdienen per saldo trouwens nauwelijks aan de persoon die die supergoedkope promoprijzen boekt. Dus, als je zo'n aanbieding vindt, moet je er zeker van profiteren.
In het volgende voorbeeld leg ik uit wat brandstoftoeslagen zijn. Dit is een aparte bedrag in de ticketprijs (maar je vindt het terug in de boekingsdetails). De toeslag werd ongeveer twintig jaar geleden geïntroduceerd toen de olieprijs steeg. Airlines voegden deze toeslag toe om het te doen lijken alsof hogere ticketprijzen vooral door de kosten voor brandstof kwamen. Dat is maar deels waar. Veel airlines gebruiken termijncontracten om brandstof tegen een vooraf bekende prijs voor jaren in te kopen. Ondanks stijgende en dalende olieprijzen (en die veranderen voortdurend) is de brandstoftoeslag nu nog net zo gebruikelijk als toen. Ook kun je die toeslag niet terugkrijgen, ook niet als je niet vliegt of jouw ticket niet gebruikt.
Brandstoftoeslagen hebben niets te maken met brandstof of met toeslagen, maar je moet ze wél betalen.
De hoogte van de brandstoftoeslag staat vast per ‘city pair’ (route tussen twee luchthavens). Onderstaande prijslijst toont dat een rechtstreekse retourvlucht met Delta Air Lines tussen Amsterdam en New York (JFK) (11.727 km) een brandstoftoeslag van €259 per ticket rekent.
| Tarief 1: Carrier DL AMS naar NYC Boekingscode V Geldig voor AMS-JFK |
€94,00 |
| Tarief 2: Carrier AF NYC naar AMS Boekingscode V Geldig voor JFK-AMS |
€79,00 |
| Nederland Passagiersservicekosten (RN) | €11,94 |
| Nederland Security Service Toeslag (CJ) | €10,08 |
| USDA APHIS Fee (XA) | €3,36 |
| US Immigration Fee (XY) | €5,94 |
| US Customs Fee (YC) | €4,67 |
| DL YR Toeslag | €259,00 |
| US Internationale aankomstbelasting | €15,27 |
| US Internationale vertrekbelasting | €15,27 |
| US 11-september veiligheidsheffing (AY) | €4,75 |
| US Passenger Facility Charge (XF) | €3,82 |
| Totaal per passagier | €507,10 |
Als je een ticket koopt met geld (zoals de meeste mensen) maakt het niet echt uit of die toeslag verwerkt zit in het tarief of apart wordt weergegeven; je betaalt toch de brandstof voor het vliegtuig waarin je stapt. Dat geldt ook voor alle andere toeslagen: ze maken niet uit, maar het is leuk om te weten hoe het onderdeel is van de totale prijs.
Voor passagiers die hun gespaarde miles inzetten om een ticket te kopen, maakt de toeslag juist wel uit: miles kun je alleen gebruiken voor de 'basisprijs'. De brandstof- en overige toeslagen betaal je gewoon zelf nog extra. Het is niet altijd duidelijk welke maatschappijen brandstoftoeslagen rekenen op welke routes. Hier zijn websites over, maar dat verandert regelmatig en verschilt sterk per route. In het algemeen kun je aannemen dat op intercontinentale routes een brandstoftoeslag onderdeel is van je ticketprijs. Binnen Europa betaal je zelden een brandstoftoeslag, dan is brandstof (vreemd of logisch genoeg) gewoon onderdeel van het tarief.
Brandstoftoeslagen verschillen per airline en per route.
Je kunt alleen miles inzetten voor het basistarief, dus let erop dat je toeslagen en belastingen altijd met geld betaalt, ook als je een awardticket boekt.
Het fenomeen ‘prijsdifferentiatie’ kwam in dit hoofdstuk al voorbij. Dat betekent meestal dat voor verschillende (maar vergelijkbare) producten verschillende prijzen gelden. Bij airlines is het net zo. Je koopt een ticket dat je van AAA naar BBB brengt, maar je kunt allerlei extra’s toevoegen. Je kunt bijvoorbeeld voor een paar euro je koffer inchecken om stress bij de veiligheidscontrole te besparen. Of voor een kleine toeslag vermijden dat je alleen op de middelste stoelen zit bij het inchecken. Ben je lang, dan begin je je vakantie liever niet met een vlucht van acht uur opgevouwen met je knieën in je nek, dus koop je wat extra beenruimte.
De gemene deler in al deze voorbeelden is: je hebt een ticket gekocht, maar je kunt met een kleine extra uitgave je reis prettiger maken. Zaken als krappe stoelen of je handbagage leeg moeten maken onder het toeziend oog van de beveiliging zijn blijkbaar dingen waar mensen graag voor willen betalen om ze te vermijden. Door de opkomst van prijsvechters in de afgelopen decennia zijn de marges in de luchtvaart omlaag gegaan. Tickets zijn steeds goedkoper geworden. Om toch hun doelen te behalen, zijn airlines begonnen met prijsdifferentiatie. Voor één vlucht heb je nu keus uit verschillende tariefopties. De prijs bestaat nu uit het ‘kale’ tarief en de extra’s. Hieronder een voorbeeld van de verschillende tariefopties die Norwegian aanbood op een vlucht van Amsterdam naar Oslo.
| LowFare | LowFare+ | Flex | |
|---|---|---|---|
| Handbagage | Gratis | Gratis | Gratis |
| Ruimbagage | € | Gratis 1x20kg | Gratis 2x20kg |
| Stoelreservering | € | Gratis | Gratis |
| Fast Track | € | € | Gratis |
| Wifi | Gratis | Gratis | Gratis |
| Wijzigingen | € | € | € |
| Restitueerbaar | Nee | Nee | Gratis |
Door verschillende tariefsoorten aan te bieden, spelen airlines in op wat professor Tim Wu berekende ellende noemt. De theorie: zorg dat het kale product zo kaal is (krappe stoelen, geen eten of drinken, of extra stress), zodat mensen al snel bereid zijn meer te betalen om de ‘ellende’ te voorkomen.
In principe is er niets mis met berekende ellende. Een airline probeert geld te verdienen aan de ongemakken waar mensen bij vliegen bang voor zijn. Maar je kunt er ook je voordeel mee doen. De goedkoopste tickets zijn nu vaak veel lager dan vroeger toen alles ‘all in’ zat. Bovendien maakt het in veel gevallen niet uit of je voor een paar uur in een middelste stoel zit, of bij het raam met tien centimeter extra beenruimte.
Het feit dat airlines hun diensten uitkleden kan juist voordelig zijn voor de budgetreiziger.
Het grote nadeel van die prijsdifferentiatie is dat het vergelijken van tickets veel lastiger is. Stel: een ticket met PLAY van AMS via KEF naar MIA kost €350, en met British Airways via LHR kost €450. Beide routes hebben minstens één overstap en nemen langer dan een directe vlucht. Bij British Airways krijg je drankjes en een maaltijd aan boord, spaar je miles en kun je films kijken op het IFE-systeem.
Door de komst van prijsvechters zijn er verschillen ontstaan tussen vliegtickets. Waar een vliegticket vroeger recht gaf op universele service — vervoer van AAA naar BBB, eventueel via CCC — is het nu een jungle van toeslagen voor ‘brandstof’ en voor elk stuk bagage, een gereserveerde stoel of eten en drinken aan boord. Vergelijken is lastig. Behalve als je gewoon onthoudt welke airlines je van tevoren of achteraf naaien.
Deel II
Hoewel dit boek over goedkope vliegtickets gaat, heb je al tientallen pagina’s gelezen over allianties, vrijheden en berekende ellende. Saai. Maar toch heel belangrijk. Ik geloof dat het kennen van een ding of twee over de luchtvaart belangrijk is voor de rest van dit boek en jouw toekomstige leven als travel hacker.
Hierna volgen wat aantekeningen die niet in het vorige deel passen en ook niet in het volgende. Aantekeningen over hoe je zeker weet wat goedkoop (en dus duur) betekent.
Een vliegticket is een ticket om per vliegtuig te reizen van luchthaven AAA naar luchthaven BBB, op een stoel (hoewel de baas van Ryanair ooit ook suggereerde dat staanplaatsen mogelijk zouden moeten zijn en Air New Zealand onlangs stapelbedden in economy class aankondigde). Verder is vrijwel alles variabel: comfort, reistijd, of je bagage mee mag nemen (en hoeveel in welke afmetingen), de route, of je miles verdient, toegang tot een lounge, aantal en duur van transfers, extra’s, of je instapkaart geprint moet worden, wijn aan boord, instappen via een jetway of trap, of je betaalt voor nooduitgangplaatsen, internet aan boord, verboden smartphonegebruik tijdens de vlucht (ik heb het over jou China Southern (CZ)), of je vergoed wordt bij vertragingen enzovoort.
Een vliegticket is geen homogeen product. En daarom is het super moeilijk uit te leggen wat een goedkoop ticket is. Zeker omdat ieders behoeften anders zijn. Ja, zowel easyJet als KLM vliegen van Amsterdam naar Londen, maar ze bieden een ander product. Sommige mensen geven niks om comfort, terwijl anderen er graag extra voor betalen. Ook hangt het bedrag dat je bereid bent te betalen voor een ticket af van hoe lang de vlucht duurt.
Wat mij betreft zijn er vijf definities van een goedkoop ticket die allemaal kloppen, afhankelijk van wat jouw eigen voorkeuren zijn. We willen ze gebruiken als we de wereld van travel hacking verder gaan verkennen in de rest van dit boek.
Vliegtarief van AAA naar BBB voor een lagere prijs dan wat de gemiddelde persoon in dezelfde comfortklasse betaalde voor exact dezelfde reis.
Dit betekent dat je minder betaalt dan de gemiddelde persoon.
Een ander vliegticket van AAA naar BBB met vergelijkbaar comfort en binnen dezelfde periode, maar goedkoper.
Dit betekent dat je een vergelijkbare optie hebt gevonden voor een lagere prijs, bijvoorbeeld door een tussenstop toe te voegen.
Dezelfde prijs voor een ticket van AAA naar BBB, maar met meer extra’s (meer miles, beter comfort of andere voorkeuren die voor jou waardevol zijn).
Dit betekent meer waar voor je geld krijgen. Hetzelfde betalen als iemand anders, maar meer krijgen.
Dezelfde prijs voor een vliegticket van AAA naar BBB, maar met meer inhoud (bijvoorbeeld meer stops (misschien met gratis stopoverhotels aangeboden door de luchtvaartmaatschappij) of meer bestemmingen).
Bijvoorbeeld een ticket met veel lange tussenstops in verschillende steden, bij voorkeur met een maatschappij die gratis of goedkope transithotels aanbiedt, zoals China Eastern.
Een combinatie van het bovenstaande.
Een dubbel open-jaw ticket (je leert nog wat dat betekent) met veel transittijd om onbekende steden te verkennen onderweg naar en van je eindbestemming.
Goedkope tickets zijn tickets voor een lagere prijs dan gemiddeld of voor dezelfde prijs maar met meer waarde.
Flexibele tickets kunnen een goede optie zijn voor reizigers die niet zeker zijn van hun vluchtdata of last-minute wijzigingen moeten aanbrengen, hoewel ze erg duur zijn. Als je geld wilt besparen, doe dan het tegenovergestelde: laat je tickets niet flexibel zijn, maar wees zelf flexibel. In plaats van specifieke data en bestemmingen in gedachten te hebben, overweeg een marge van één dag toe te staan voor vertrek- en terugkeerdatums en sta open voor andere mogelijke bestemmingen. Door dit te doen, kun je je opties vergroten van één mogelijkheid naar 27 mogelijkheden (drie vertrekdata x drie terugkeerdatums x drie bestemmingen), en met nog wat meer flexibiliteit worden de mogelijkheden voor een goedkope en fantastische reis talloos. In wezen kan het flexibel zijn met zowel je reisdata als gewenste bestemmingen je kansen exponentieel vergroten om een goede deal voor vliegtickets te vinden. Dit kan vooral nuttig zijn voor budgetbewuste reizigers die bereid zijn avontuurlijk en open-minded te zijn met hun reisplannen.
In plaats van flexibele tickets te gebruiken (die duur zijn omdat je vliegdata en tijden kunt wijzigen), probeer zelf flexibel te zijn (en bespaar flink).
Er zijn grofweg vier soorten mensen die op zoek zijn naar vliegtickets, gebaseerd op twee voorwaarden: of je je bestemming en/of je reisperiode van tevoren vastlegt. Je kunt aan de hand van de onderstaande tabel zien wat voor type ticketzoeker jij bent.
| Gewenste bestemming | |||
| Vast | Maakt niet uit | ||
| Gewenste reisperiode | Vast | De kans op een aantrekkelijke ticketprijs is extreem laag. | Er zijn talloze manieren om een geweldige reis te vinden. Je bent een koopjesjager. |
| Maakt niet uit | De bucketlist-reiziger: je zou graag ergens naartoe willen, maar het maakt je niet echt uit wanneer. Er is vast en zeker een geweldige ticket voor jou op een dag. Heb gewoon geduld. | De ultieme flaneur. Als het je niet uitmaakt waar je heen gaat of in welke periode (zolang het maar aantrekkelijk en goedkoop is), zul je bijna altijd een geweldige deal (en fantastische avonturen) kunnen vinden. Dit zijn de beste mensen. | |
Iedereen heeft andere voorkeuren bij het zoeken naar goedkope tickets en vaak ben je niet alleen een ultieme flaneur of de saaie zakenreiziger met een strak schema, maar een combinatie van verschillende types. Bijvoorbeeld, ik zelf wil ooit naar Buenos Aires (EZE) (maakt niet uit wanneer—alleen als het goedkoop is om te gaan), ik moet absoluut op een specifieke datum in Malaga in Spanje (AGP) zijn voor een bruiloft (kan niet anders), ik wil met vrienden op vakantie ergens in of rond de maand mei (koopjesjager) en ik wil de rest van het jaar doorbrengen op exotische bestemmingen zolang het maar goedkoop is om erheen te vliegen (ultieme flaneur).
Nu we goedkope tickets en types reizigers hebben gedefinieerd, gaan we verder met de praktische tips en trucs. Eindelijk.
Deel III
In de voorgaande hoofdstukken ontdekten we dat ticketprijzen variëren vanaf de eerste dag van beschikbaarheid tot aan het opstijgen door verschillende boekingsvoorwaarden en marktfactoren. Je zou kunnen denken dat er daardoor een ideale periode is om je ticket te boeken. Echter, het bepalen van de "optimale prijs" kan pas nadat een vlucht is vertrokken. Daarvoor is het slechts gokken of je de beste prijs betaalt of dat er een betere prijs aankomt. Pas na het opstijgen weten we zeker wanneer het ideale moment was om je ticket te boeken. En dan is het te laat.
We kunnen een weloverwogen gok doen. Omdat we de toekomst niet kunnen voorspellen, vertrouwen we op verzamelde data om prijsniveaus te anticiperen. Deze aanpak heeft echter als nadeel dat het ons alleen een gemiddelde geeft voor alle tickets, wat niet bruikbaar is. Bovendien, hoewel we kunnen weten wanneer tickets voor bepaalde routes het goedkoopst waren of wanneer luchtvaartmaatschappijen acties hadden, garandeert dit geen toekomstige acties of prijzen. Ticketprijzen kunnen op elk moment veranderen.
Hoewel het niet aan te raden is om kalenderherinneringen te zetten voor het boeken van tickets, is het mogelijk om omstandigheden te herkennen waarbij tickets goedkoper kunnen zijn. De belangrijkste vuistregel is te beseffen dat wanneer tickets voor een route in de verkoop gaan, prijzen minder tijd hebben gehad om te fluctueren, waardoor de kans op lage prijzen kleiner is. Omgekeerd, vlak voordat een vlucht opstijgt, hebben prijzen de maximale tijd gehad om te dalen, maar wachten tot dat moment om een ticket te kopen kan te laat zijn. Je kunt geen ticket kopen voor een prijs die al verdwenen is. Het optimale moment om een ticket te kopen ligt ergens daartussenin. We moeten het moment bepalen waarop prijzen laag zijn en het redelijk zeker is dat ze niet verder zullen dalen. Wanneer is dat moment? Veel websites, waaronder mijn eigen Yelmair, suggereren dat het ongeveer vier maanden voor de reisdatum is wanneer de laagste tarieven meestal beschikbaar zijn. Toch weet ik niet helemaal zeker of het verstandig is mensen aan te raden om pas maximaal vier maanden voor hun reisdatum tickets te kopen. Aan de ene kant geeft het voldoende tijd om goedkope tarieven te vinden, maar aan de andere kant kan het te laat zijn en had eerder boeken een betere keuze kunnen zijn.
Ticketprijzen zijn gemiddeld het laagst zo’n vier maanden voor de reis, maar ik weet niet zeker of het verstandig is dit in je agenda te zetten, want het is een gemiddelde en we boeken geen gemiddelde tickets.
De volgende vuistregel is om een prijs te vinden die binnen je budget past voor een ticket en het te boeken zodra je een prijs op dat niveau of lager vindt. Daarom moet je enige kennis hebben van de gemiddelde prijzen voor specifieke routes met bepaalde serviceniveaus, afhankelijk van het aantal tussenstops en de reisperiode. Veel travel hackers hebben deze kennis in de loop van de tijd ontwikkeld door tickets te ontdekken en ticketdeals te observeren. Zij kunnen in één oogopslag bepalen wanneer ze moeten boeken en wanneer niet. Als je een onervaren travel hacker bent, moet je deze kennis vergroten. Mijn eerder genoemde ticketdeal-website, Yelmair, toont de gemiddelde prijs van alle ticketdeals voor een route. Als je een deal rond deze prijs vindt, moet je die boeken. Over het algemeen zijn de prijzen op Yelmair ongeveer 50% lager dan gemiddeld, dus elke deal is in feite Google Flights is een ander goed voorbeeld dat een prijsgrafiek toont, die de kwaliteit van de prijs aangeeft. Google Flights en Yelmair verschillen doordat Google Flights data heeft over vrijwel elke route en een lagere drempel hanteert voor "goede prijzen", terwijl Yelmair handgeplukte deals aanbiedt met een aanzienlijk hogere standaard voor lage prijzen.
Om te bepalen wat een "goede" prijs is, krijg je inzicht in de gemiddelde prijs voor een combinatie van route, serviceniveau, aantal stops en reisperiode. Yelmair en Google Flights bieden deze informatie.
Veel mensen hebben moeite met het vinden van goede vliegtarieven omdat ze vastzitten aan schoolvakanties of zeer specifieke reisdata. In feite toont data van Yelmair dat slechts ongeveer 7% van alle deals werd gevonden voor de maand juli (wat toevallig een grote vakantieperiode is in Nederland, waar de meeste Yelmair-gebruikers vandaan komen). Augustus (met 13%) en december (met 27%) zijn ook maanden met weinig deals. Houd er rekening mee dat de percentages per maand niet optellen tot 100% (maar meer), omdat ticketdeals vaak voor meerdere maanden tegelijk worden aangeboden. Maart is de beste maand om te reizen met 50% van alle ticketdeals. Het totaal loopt op tot meer dan 400% omdat ticketdeals gemiddeld in vier maanden beschikbaar zijn. Dat gezegd hebbende, de zeer voorspelbare vuistregel is dat laagseizoenen het beste zijn om ticketdeals te vinden, dat er inderdaad ticketdeals te vinden zijn in hoogseizoenen en dat het kunnen reizen gedurende het hele jaar je eigenlijk een 400% kans geeft om een deal te vinden (gemiddeld).
Laagseizoenen hebben de laagste prijzen (logisch).
Hoewel er minder ticketdeals zijn, zijn er in hoogseizoenen tijdens vakantieperiodes toch wat ticketdeals.
Als je in elke maand kunt reizen, heb je gemiddeld een 400% kans om een goede deal te vinden.
Een veelvoorkomend mythe is dat vliegtickets gemiddeld het goedkoopst zijn op dinsdagen. Dit zou te maken hebben met het feit dat luchtvaartmaatschappijen op dinsdagen nieuwe tarieven in hun “systemen” laden, maar dit is complete onzin. Tarieven worden meestal automatisch en op elk gewenst moment aangepast. We leven tenslotte in de eenentwintigste eeuw. En over welke dinsdag hebben we het als onze planeet 39 tijdzones heeft? Als het enige wat je hoeft te onthouden 'dinsdag' is, begrijp ik waarom deze mythe blijft bestaan. Maar het is niet waar.
Andere studies tonen aan dat vliegtickets goedkoper zijn op zondagen (wat ook logisch is omdat bedrijven minder boeken en consumenten waarschijnlijk prijsbewuster zijn dan bedrijven, die vaker businessclass boeken), maar we hebben niet veel aan gemiddelden, zoals we hebben geleerd. Ook is het nogal onduidelijk of de cijfers de aangeboden prijzen of de daadwerkelijk betaalde prijs weergeven. De conclusie kan ook zijn dat vliegtarieven niet goedkoper zijn op zondagen, maar dat er minder zakelijke tickets worden geboekt, waardoor de gemiddelde prijs lager is.
Daarom kunnen we stellen dat vliegtickets niet het goedkoopst zijn op dinsdagen, maar misschien wel op zondagen. Maar het maakt nog steeds niet uit, want een gemiddelde prijs doet er niet toe.
Boek je vliegticket wanneer je wilt, tegen een prijs waar je blij mee bent. Daarvoor moet je wel wat moeite doen. Maar als je weet dat vliegtickets ongeveer elf maanden voor de vluchtdatum worden aangeboden, heb je ruwweg elf maanden om een goedkoop tarief te vinden.
Een veelvoorkomend misverstand is dat vliegtickets gemiddeld het goedkoopst zijn op dinsdagen. Dit zou te maken hebben met het feit dat luchtvaartmaatschappijen op dinsdagen nieuwe tarieven in hun “systemen” laden, maar dat is complete onzin. Tarieven worden meestal automatisch en op elk gewenst moment aangepast. We leven tenslotte in de eenentwintigste eeuw. En over welke dinsdag hebben we het als de aarde 39 tijdzones heeft? Als het enige wat je moet onthouden 'dinsdag' is, begrijp ik waarom deze mythe blijft bestaan. Maar het is niet waar.
Andere onderzoeken laten zien dat vliegtickets goedkoper zijn op zondagen (wat ook logisch is omdat bedrijven dan minder boeken en consumenten waarschijnlijk prijsbewuster zijn dan bedrijven, die vaker businessclass boeken), maar we hebben niet veel aan gemiddelden, zoals we hebben geleerd. Ook is het vrij onduidelijk of de cijfers de aangeboden prijzen of de daadwerkelijk betaalde prijs weergeven. De conclusie kan ook zijn dat vliegtickets niet goedkoper zijn op zondagen, maar dat er minder zakelijke tickets worden geboekt, waardoor de gemiddelde betaalde prijs lager is.
Daarom kunnen we stellen dat vliegtickets niet het goedkoopst zijn op dinsdagen, maar misschien op zondagen. Maar het maakt nog steeds niet uit, want een gemiddelde prijs zegt niets.
Een vliegticket is in feite een contract tussen jou en een luchtvaartmaatschappij, waarbij wordt gegarandeerd dat je per vliegtuig van punt AAA naar punt BBB wordt vervoerd. Je kunt tickets direct bij de luchtvaartmaatschappij kopen, of via online reisbureaus (OTA’s) die als tussenpersoon fungeren. Met zoveel luchtvaartmaatschappijen en OTA-opties beschikbaar, kan het vinden van de beste deals overweldigend zijn. Je kunt echter ook metazoekmachines en ticketdealblogs gebruiken om de meest betaalbare opties te vinden. In dit hoofdstuk bespreken we elk van deze mogelijkheden in detail om je te helpen de laagste ticketprijzen te ontdekken.
Luchtvaartmaatschappijen verkopen meestal alleen hun eigen tickets, en die van eventuele partnermaatschappijen. Wanneer je direct bij een luchtvaartmaatschappij boekt, kun je bij problemen of vragen rechtstreeks communiceren met de uitvoerend vervoerder. Dit is voordelig, omdat de helpdeskmedewerker in theorie direct je vlucht kan aanpassen, terwijl OTA’s als tussenpersoon moeten optreden en zelf contact moeten opnemen met de airline namens jou (wat tijd en moeite kost).
Tijdens de COVID-19-pandemie had ik veel problemen met annuleringen, omboekingen en restituties, waardoor ik ben overgestapt op rechtstreeks boeken bij luchtvaartmaatschappijen.
Je hebt echter beperkte vluchtopties als je zoekt naar tickets bij een specifieke airline – meestal alleen vluchten uitgevoerd door die maatschappij of partners. Daarom is zoeken op de website van een airline alleen ideaal wanneer je zeker weet dat het je beste keuze is. Bijvoorbeeld als je weet dat de airline de enige vervoerder is op een bepaalde route, of als je om een andere reden juist met deze airline wilt vliegen.
Kies ervoor om direct bij een luchtvaartmaatschappij te boeken als je niet wilt vertrouwen op een tussenpersoon om eventuele problemen voor je op te lossen.
Reisbureaus of OTA’s bieden het voordeel dat ze namens jou kunnen zoeken naar verschillende luchtvaartmaatschappijen en routes. Via een OTA krijg je een enorm aanbod van airlines, waardoor je veel meer kans hebt om een goede deal te vinden dan wanneer je alleen op één airline zoekt. Bovendien bieden sommige OTA’s, zoals Kiwi, de mogelijkheid om vluchten van verschillende airlines in één boeking te combineren, waarmee je nog meer keuzevrijheid in routes en maatschappijen krijgt.
Websites zoals Expedia tonen zoekresultaten op basis van prijs, met de mogelijkheid om extra criteria te selecteren, zoals reistijd, overstapluchthavens en vertrektijden. In feite werken alle online reisbureaus op een vergelijkbare manier: je kunt een grote database doorzoeken en krijgt veel opties die aansluiten bij je wensen. Andere voorbeelden van zulke bureaus zijn Cheaptickets en Budgetair.
Aangezien wereldwijd veel mensen altijd op zoek zijn naar betaalbare tickets, staan boekingssystemen onder flinke druk. Prijzen op websites, vooral bij OTA’s, kunnen soms met enige vertraging worden weergegeven. Daardoor kan het zijn dat een prijs op een website niet meer beschikbaar is als je probeert te boeken. Dat komt niet altijd doordat de website de prijs opzettelijk heeft gewijzigd tijdens je bezoek, zoals sommige bloggers of TikTokers beweren, maar kan komen doordat de informatie door systeembeperkingen is verouderd. Dit komt de laatste tijd gelukkig steeds minder vaak voor.
Metazoekmachines zijn eigenlijk de beste optie, omdat zij data van verschillende OTA’s verzamelen zodat je overal tegelijk kunt zoeken. Bekende voorbeelden zijn Momondo, Google Flights (mijn persoonlijke favoriet) en Kayak. Deze sites tonen zoekresultaten met prijzen van verschillende OTA’s voor exact dezelfde vluchten, met linkjes naar de betreffende OTA-website. Dankzij deze vergelijkingsfunctie vergroot je de kans om een goedkope vlucht te vinden nog verder.
Momondo, Google Flights en Kayak verdienen geld via affiliate-programma’s door klanten door te sturen naar OTA’s. Google Flights is populair omdat je al prijzen kunt bekijken voordat je een zoekopdracht invult. Door alleen vertrek- en aankomstluchthaven in te voeren, verschijnen prijzen van verschillende data direct in de kalender. Waar OTA’s meestal maar één prijs per vlucht tonen, tonen metazoekmachines meerdere prijzen per vlucht, zodat je de OTA (of airline) kunt kiezen die het beste bij je wensen past.
Er gaat al decennialang een hardnekkige mythe rond op internet dat vliegticketwebsites cookies op je apparaat plaatsen om prijzen te verhogen als je vaak zoekt of dezelfde site twee keer bezoekt. Dit is onwaar en nooit anders bewezen. Cookies zorgen er niet voor dat de prijzen stijgen tijdens jouw zoekopdrachten. Deze praktijk is bovendien verboden en ook gewoon dom om te doen.
Hoe komt het dan dat prijzen voor dezelfde vlucht soms binnen een paar minuten zoeken stijgen? Waarschijnlijk is de prijs tijdens je zoektocht niet meer beschikbaar en komt er een ander ticket (met dezelfde data, maar in een hogere boekingsklasse) vrij. Het lijkt alsof de prijs voor hetzelfde ticket is gestegen, maar het is simpelweg een ander ticket voor dezelfde route. Ik weet dat dit verwarrend kan zijn — maar laten we deze complottheorie niet verder verspreiden. Dit is gewoon het afromen van het consumentensurplus in de praktijk.
Hoewel je via metazoekmachines de meeste kans hebt om een goedkope vlucht op een gewenste route te vinden, ben ik groot fan van ticketdealblogs. Die werken helemaal anders: je kunt niet zelf je reisperiode en bestemming zoeken, de blogs publiceren gewoon lage tarieven die ze online vinden. Zie ze als inspiratiebron.
Prijzen op ticketdealblogs zijn zonder uitzondering heel laag, anders worden ze niet geplaatst. Voorbeelden zijn Secret Flying, Fly4free en Flynous.
Goedkope vliegtickets vinden is eigenlijk heel eenvoudig: begin met een snelle prijsvergelijking op een metazoekmachine. Zodra je een interessante prijs ziet die past bij jouw wensen, kies je waar je boekt. OTA’s bieden vaak lagere prijzen dan airlines zelf, maar airlines bieden betere service bij problemen. Ticketdealblogs kun je gebruiken om verrassende deals op nieuwe bestemmingen te ontdekken.
| Waar vind je een ticket | # opties | Prijs | Boekbaar? | Voorbeeld |
|---|---|---|---|---|
| Luchtvaartmaatschappij | Weinig | Hoogst | Ja | KLM |
| OTA | Veel | Laag | Ja | Expedia |
| Metazoekmachine | Meest | Lager | Nee | Skyscanner |
| Ticketdealblog | Heel weinig | Laagst | Nee | Yelmair |
Uit de tabel blijkt dat OTA’s meestal de laagste ticketprijzen bieden. Dat is verrassend, omdat OTA’s tussenpersonen zijn tussen airline en klant, en ze dus marge moeten toevoegen om winst te maken. Toch zijn OTA’s soms goedkoper dan de airline zelf. Hoe kan dat?
Hoewel boeken via een OTA vaak voordeliger lijkt, is het belangrijk ook de nadelen te kennen: denk aan onzekerheid of stress bij contact met een derde partij.
Aangezien een groot aantal mensen voortdurend op zoek is naar betaalbare vliegtickets wereldwijd, staan boekingssystemen onder aanzienlijke druk. Prijzen op websites, vooral op OTA's, kunnen soms met vertraging worden weergegeven. Daardoor kan het voorkomen dat je een prijs op een website ziet die niet meer beschikbaar is wanneer je probeert te boeken. Het is niet altijd zo dat de website de prijs tijdens jouw bezoek bewust heeft aangepast, zoals sommige bloggers en TikTokers misschien suggereren. In plaats daarvan kan de informatie verouderd zijn door de beperkingen van het systeem. Dit probleem komt echter de laatste tijd steeds minder vaak voor.
Er gaat al tientallen jaren een hardnekkige mythe rond op het internet dat vliegticketwebsites cookies op je apparaat plaatsen om de prijzen te verhogen als je blijft zoeken of dezelfde website twee keer bezoekt. Dit is onwaar en is nooit anders bewezen. Cookies op je apparaten zorgen er niet voor dat de prijzen stijgen tijdens je zoekopdrachten. Deze praktijk is niet toegestaan en is ook nog eens erg dom om te doen.
Hoe komt het dan dat de prijzen voor exact dezelfde vlucht soms in slechts een paar minuten zoeken stijgen? Wat er kan gebeuren is dat tijdens je zoekopdracht een prijs niet meer beschikbaar is en een ander ticket (met dezelfde data maar in een hogere tariefklasse) beschikbaar wordt. Het lijkt dus alsof de prijs verhoogd is, maar dat is niet zo. Het is een ander ticket maar voor dezelfde route. Ik weet dat dit verwarrend lijkt, maar laten we deze complottheorie niet blijven verspreiden. Dit is het vangen van de consumentensurplus in actie.
De tabel laat zien dat OTA's meestal de laagste prijzen voor vliegtickets aanbieden. Dit kan verrassend zijn, aangezien OTA's optreden als tussenpersonen tussen luchtvaartmaatschappijen en klanten, en daarom een opslag moeten rekenen om winst te maken. Er zijn echter verschillende redenen waarom OTA's tickets goedkoper kunnen verkopen dan luchtvaartmaatschappijen:
Hoewel boeken via een OTA de beste manier lijkt om geld te besparen op vluchten, is het belangrijk om je bewust te zijn van mogelijke nadelen, zoals onzekerheid en stress die kunnen ontstaan bij het omgaan met een derde partij.
Duizenden bedrijven proberen je reizen en vliegtickets aan te bieden waarvan minstens 99,9% volledig irrelevant en/of duur is voor jouw specifieke behoeften en wensen. In een ideale wereld wil je alleen zien wat relevant is voor jouw behoeften. Bijvoorbeeld, ikzelf ben geïnteresseerd in goedkope tickets vanuit mijn woonplaats Amsterdam met een full-service luchtvaartmaatschappij naar plekken die mij interesseren. Er moet dus een betere manier zijn dan luchtvaartmaatschappijen en OTA’s volgen op sociale media of dagelijks hun websites bezoeken (nu je weet waar je tickets kunt vinden en dat er geen enkel moment is waarop ze het goedkoopst zijn).
Hoewel we natuurlijk af en toe naar vliegtarieven kunnen zoeken, kunnen we ook een methode gebruiken om de beste ticketdeals in onze inbox te krijgen. Het kost weinig tijd om op te zetten, maar levert veel op.
Veel luchtvaart OTA’s en metazoekmachines (zoals Google Flights) bieden je de mogelijkheid om meldingen in te stellen voor routes op bepaalde data. Dit is erg handig, maar ze zijn alleen gebaseerd op specifieke data. Als je niet flexibel bent in je reisperiode, is dit een geweldige manier om passief lage tarieven te vinden. Zoals genoemd in het vorige hoofdstuk, is een handige vuistregel om de maximale prijs te bepalen die je bereid bent te betalen voor een ticket en de laatste datum waarop je het kunt boeken. Zodra je dat hebt besloten, stel je meldingen in voor de gewenste route en wacht je tot de prijs binnen jouw voorkeursbereik komt.
Voor de meer flexibele reiziger zijn er betere opties. Je kunt je eigen meldingen instellen, die we reisrobots zullen noemen. En we kunnen gebruikmaken van ticketdealblogs om ze op te zetten. Onthoud, deze blogs plaatsen niet veel ticketdeals, maar ze zijn altijd goed geprijsd. Als we alleen de deals kunnen filteren die interessant voor ons zijn, en een heleboel ticketdealblogs combineren, kunnen we de automatiseringen opzetten.
De eerste stap om reisrobots te bouwen is je sociale media openen en alle luchtvaartmaatschappijen, OTA’s en metazoekmachines en alles wat erop lijkt of zich zo gedraagt ontvolgen. En tegelijkertijd uitschrijven voor nieuwsbrieven die zogenaamd gepersonaliseerde deals sturen maar waar je nooit iets van hebt geboekt.
Schrijf op waar je naartoe wilt en wanneer. Bijvoorbeeld, ik wil naar:
Bijna elke ticketdealblog heeft een RSS-feed. Ik kopieer gewoon een zin van de Wikipedia-pagina over RSS-feeds om uit te leggen wat het voordeel is:
Abonneren op een website RSS verwijdert de noodzaak voor de gebruiker om handmatig de website te controleren op nieuwe inhoud.
Het is een websitestructuur die wordt bijgewerkt telkens wanneer er nieuwe inhoud wordt geplaatst. RSS-feeds zijn misschien niet nieuw of spannend voor sommigen, maar ze kunnen nuttig zijn. Gewoon abonneren op websites met een RSS-feed zonder voorwaarden te stellen heeft niet veel zin, tenzij je al het nieuws wilt lezen. Door echter specifieke voorwaarden te stellen, zoals meldingen ontvangen voor updates die bepaalde zoekwoorden bevatten zoals 'Amsterdam' of 'error fare', kun je de informatie filteren en alleen de updates ontvangen die jou interesseren.
Een reisrobot is een automatisering die uit drie stappen bestaat: eerst controleert een rss-lezer automatisch een ticketdealblog op updates, ten tweede filtert dezelfde lezer (of een ander hulpmiddel) alle updates op zoekwoorden en ten derde wordt er een melding naar jou gestuurd zodra er een match is. Zo stel je dit in:
Ik heb mijn eigen reisrobot in 2016 opgezet en hij werkt sindsdien. Ik heb sindsdien meer dan duizend ticketdeals ontvangen. De meeste waren heel specifiek voor mijn behoeften en ik heb tientallen vluchten geboekt met deze methode. Sterker nog, het merendeel van mijn reizen is geboekt omdat ik meldingen van ticketdeals ontving.
Ik heb in 2016 mijn eigen reisrobot opgezet en die werkt sindsdien. Sindsdien heb ik meer dan duizend ticketdeals ontvangen. De meeste waren heel specifiek afgestemd op mijn wensen en ik heb tientallen vluchten geboekt met deze methode. Sterker nog, het merendeel van mijn reizen is geboekt omdat ik meldingen van ticketdeals kreeg.
Als je bedenkt dat vliegtuigen zichzelf kunnen landen, vliegtarieven niet altijd op dinsdag goedkoper zijn en luchtvaartmaatschappijen nauwkeurig kunnen bepalen hoeveel tickets ze moeten verkopen voor een volle vlucht, zou je denken dat het vliegtarief altijd het hoogste bedrag weerspiegelt dat iemand bereid is te betalen. Dit is meestal het geval, maar niet altijd.
Met miljarden mensen die miljoenen vluchten nemen op duizenden vliegtuigen van honderden luchtvaartmaatschappijen, gebeuren er af en toe fouten in de prijsstelling. In zeldzame gevallen ontstaat er een 'foutief tarief', waarbij de ticketprijs veel lager is dan de gebruikelijke standaard. Kortom, het is een absurd goedkoop ticket.
Deze afwijkingen kunnen optreden door de complexiteit van systemen van luchtvaartmaatschappijen en ticketing, die nog steeds menselijke invoer vereisen. Het is mogelijk dat een medewerker een getal vergeet in te voeren of dat een valutaconversie misgaat, wat resulteert in een drastisch verlaagd tarief. En, hoe onwaarschijnlijk het ook klinkt, misschien loopt er wel eens een kat over het toetsenbord bij Random Airways, waardoor per ongeluk ticketprijzen worden ingevoerd.
Ik vermoed ook dat sommige luchtvaartmaatschappijen soms gewoon goede deals plaatsen om aandacht te trekken.
Zoals we weten, weerspiegelt de brandstoftoeslag niet noodzakelijk de werkelijke brandstofkosten. In gevallen waarin twee luchtvaartmaatschappijen samen een route exploiteren via een joint venture, kan het zijn dat de brandstoftoeslag van het kortste deel van de route de toeslag van het langste deel overschrijft, waardoor de totale toeslag lager uitvalt. Dit, gecombineerd met een zeer lage basisprijs, kan leiden tot een bijzonder goedkoop ticket. Deze types tickets worden vaak 'foutieve tarieven' genoemd. Ticketdealblog Secret Flying plaatst regelmatig zulke zogenaamde "fuel dumps".
Door voortdurende valutaschommelingen en het ontbreken van realtime updates in IT-systemen, kunnen vliegtarieven op lokale websites soms verkeerd geprijsd zijn. Hoewel dit niet vaak voorkomt, zijn er gevallen waarin valutaconversies verkeerd gaan, wat leidt tot sterk gereduceerde ticketprijzen voor reizigers. Bijvoorbeeld, begin 2023 bood ANA, een Japanse luchtvaartmaatschappij, business- en firstclass tickets van Indonesië naar de VS voor minder dan $330 retour aan op hun Vietnamese website.
Fouten bij OTA's kunnen leiden tot foutieve tarieven, waarbij de prijs die een OTA aanbiedt veel lager is dan die van de luchtvaartmaatschappij zelf. Dit soort fouten kunnen het gevolg zijn van menselijke fouten, zoals een foutief ingevoerd bedrag, of technische fouten zoals het tonen van tarieven voor de verkeerde serviceklasse of verouderde prijzen.
Verwisselingen tussen prijzen van verschillende serviceklassen kunnen ook op de website van de luchtvaartmaatschappij gebeuren. Natuurlijk resulteert iedere fout in een foutief tarief, maar alleen wanneer hogere klassen als lagere worden geprijsd, zijn de tarieven interessant.
Begin 2017 bood het Nederlandse meubelbedrijf Leen Bakker een bed aan op zijn website voor slechts een paar tientjes, waardoor meer dan duizend mensen het artikel kochten. Hoewel de klanten begrijpelijkerwijs blij waren met zo'n goede deal, weigerde Leen Bakker de bedden te leveren vanwege de duidelijk onjuiste prijs; de bedden kosten normaal gesproken een paar honderd euro.
Na een rechtszaak, waarbij meer dan duizend teleurgestelde kopers betrokken waren (die later een wereldrecord braken als grootste groep pechvogels), werd Leen Bakker in het gelijk gesteld: "Er was duidelijk een prijs die niet correct kon zijn, en die kopers hadden dat moeten weten."
Foutieve tarieven, zoals deze prijsfout, worden veroorzaakt door menselijke fouten en kunnen in elke branche voorkomen. Als consument mag je aannemen dat zulke tarieven niet kloppen, maar dat zou je niet moeten weerhouden om te proberen ervan te profiteren. Meestal zullen luchtvaartmaatschappijen foutieve tarieven honoreren, omdat het niet doen daarvan kan leiden tot een negatieve indruk. Het is echter goed om te weten dat sommige luchtvaartmaatschappijen of online reisbureaus deze tarieven mogelijk niet honoreren, dus wees voorbereid op de mogelijkheid van annulering en accepteer dit risico.
Ticketdealblogs zoals Secret Flying zijn goede bronnen voor foutieve tarieven (al worden ze ieder jaar schaarser). Het beste is om een melding in te stellen (zoals in het vorige hoofdstuk) die je op de hoogte stelt van een beschikbaar foutief tarief (eventueel aangevuld met de naam van een voorkeursvertrekhaven). Soms maakt een OTA een fout en biedt een verkeerd tarief aan. In veel van deze gevallen (in jargon OTA-glitches genoemd) worden foutieve tarieven niet gehonoreerd op basis van het Leen Bakker-principe. OTA’s zullen je eenvoudigweg vertellen dat er een technische fout was of dat ze het ticket niet bij de luchtvaartmaatschappij konden boeken.
Zoals genoemd, komen foutieve tarieven niet vaak voor. Het zou zomaar een once-in-a-lifetime-ervaring kunnen zijn, maar met enige flexibiliteit en de bereidheid om vanaf andere luchthavens te vertrekken, kun je vaker van foutieve tarieven profiteren.
Hoewel echte foutieve tarieven schaarser worden, worden er (vooral op ticketdealblogs) steeds meer tarieven foutief genoemd zonder dat het daadwerkelijk foutieve tarieven zijn, om koopjesjagers (zoals jij en ik, beste lezer) te trekken. In werkelijkheid zijn dit vaak gewoon lage, maar echte tarieven (bijvoorbeeld in de lagere boekingsklassen).
Boek direct en bel niet je partner, vrienden, familieleden of volleybalteamleden om te vragen of ze mee willen. Je bent te laat zodra zij hebben besloten niet mee te gaan. Maar wacht wel even met andere boekingen zoals hotels, want je moet daadwerkelijk geticket zijn op de vlucht (een document met een PNR en ticketnummer moet naar je worden gestuurd) en de luchtvaartmaatschappij moet het tarief honoreren. Daarna kun je aan iedereen vertellen dat je een geweldige deal hebt geboekt en mag je jezelf een travel hacker noemen.
Foutieve tarieven zijn systeemfouten veroorzaakt door menselijke handelingen of ouderwetse, slecht werkende systemen. Er gebruik van maken is een goede manier om supergoedkoop te vliegen, maar als je ticket niet gehonoreerd wordt, is dat heel logisch. Haat het spel, niet de speler.
Regel nummer één van foutieve tarieven is natuurlijk dat we niet praten over foutieve tarieven. Want door ze zo te noemen, geef je eigenlijk aan dat het tarief niet echt is. Luchtvaartmaatschappijen en OTA's zoeken ook (al dan niet automatisch) het internet af om foutieve tarieven aan hun kant te verwijderen. Veelgebruikte frequente reizigers op het forum Flyer Talk zijn daar slimmer in geworden en spreken bijna altijd van flash sales.
Begin 2017 bood het Nederlandse meubelbedrijf Leen Bakker een bed aan op zijn website voor slechts een paar tientjes, waardoor meer dan duizend mensen het artikel kochten. Hoewel de klanten begrijpelijkerwijs blij waren met zo'n goede deal, weigerde Leen Bakker de bedden te leveren vanwege de duidelijk onjuiste prijs; de bedden kosten normaal gesproken een paar honderd euro.
Na een rechtszaak, waarbij meer dan duizend teleurgestelde kopers betrokken waren (die later een wereldrecord braken als grootste groep pechvogels), werd Leen Bakker in het gelijk gesteld: "Er was duidelijk een prijs die niet correct kon zijn, en die kopers hadden dat moeten weten."
Foutieve tarieven, zoals deze prijsfout, worden veroorzaakt door menselijke fouten en kunnen in elke branche voorkomen. Als consument mag je aannemen dat zulke tarieven niet kloppen, maar dat zou je niet moeten weerhouden om te proberen ervan te profiteren. Meestal zullen luchtvaartmaatschappijen foutieve tarieven honoreren, omdat het niet doen daarvan kan leiden tot een negatieve indruk. Het is echter goed om te weten dat sommige luchtvaartmaatschappijen of online reisbureaus deze tarieven mogelijk niet honoreren, dus wees voorbereid op de mogelijkheid van annulering en accepteer dit risico.
Sommige luchtvaartmaatschappijen hebben meerdere hubs die een uitgebreid netwerk van routes bedienen. De prijs van een route hangt echter niet altijd direct samen met de afstand tussen twee plaatsen. Bijvoorbeeld, een retourtje van Riga (RIX) in Letland naar Bali Denpasar (DPS) in Indonesië via Amsterdam (AMS) en Singapore (SIN) met AirBaltic (BT) en KLM is meestal goedkoper dan een ticket van Amsterdam naar Bali Denpasar via Singapore met alleen KLM, ook al omvatten beide tickets dezelfde twee vluchten (en het goedkopere ticket heeft zelfs twee extra vluchten in de reisroute). Dit komt doordat luchtvaartmaatschappijen proberen consumentenoverschot te benutten, en ook door concurrentie tussen aanbieders op bepaalde routes, zoals Turkish Airlines (TK) van Star Alliance (*A), Finnair (AY) en Qatar Airways (QR) in dit specifieke geval.
In sommige gevallen kunnen vluchten van AAA via BBB naar CCC aanzienlijk goedkoper zijn dan vluchten van AAA direct naar BBB. Wat doe je dan als je bestemming BBB is? Een optie is om het ticket te boeken van AAA via BBB naar CCC en gewoon het laatste deel van de reis niet te nemen. Deze praktijk staat bekend als "hidden city ticketing" (verborgen stad ticketing).
Af en toe kan een retourticket van AAA naar BBB en terug naar AAA goedkoper zijn dan een enkele reis van AAA naar BBB. Dit roept de vraag op: welk ticket moet je boeken als je alleen van AAA naar BBB hoeft te vliegen? Het antwoord is om het retourticket te boeken en gewoon niet op te dagen voor de terugvlucht, een praktijk die bekendstaat als "throwaway ticketing" (weggooiticketing).
De methode om tickets te boeken door tussenliggende vluchten over te slaan wordt niet goedgekeurd door luchtvaartmaatschappijen en passagiers moeten voorzichtig zijn bij het gebruik ervan. Als je een ticket hebt geboekt voor AAA-BBB-CCC maar niet van plan bent om de BBB-CCC vlucht te nemen, zorg er dan voor dat je geen ingecheckte bagage hebt die naar CCC moet worden doorgestuurd. Daarnaast kunnen de voorwaarden van het ticket specificeren dat je aan boord moet gaan in AAA, wat betekent dat je niet AAA-BBB-CCC kunt boeken als je alleen BBB-CCC wilt vliegen. Luchtvaartmaatschappijen kunnen frequente gebruikers van deze methode ook straffen door boetes op te leggen of hun frequent flyer-status te annuleren. Hoewel het een grijs gebied blijft of deze praktijk is toegestaan, moet de passagier uiteindelijk zelf beslissen of hij het risico wil nemen. Het is belangrijk op te merken dat het missen van een vlucht door redenen zoals ziekte of verkeer niet wordt beschouwd als een overtreding van de voorwaarden van de luchtvaartmaatschappij, dus je kunt altijd liegen als het erop aankomt.
In sommige gevallen, zoals bij vluchtannuleringen of vertragingen, wil de luchtvaartmaatschappij je misschien via een andere route naar je geboekte bestemming brengen en kom je mogelijk aan op je oorspronkelijke bestemming, CCC, zonder dat je de optie hebt gehad om de luchthaven in het tussenliggende BBB te verlaten. Dus als je oorspronkelijke plan was om AAA-BBB-CCC te boeken en het deel BBB-CCC over te slaan, vlieg je nu misschien via ZZZ naar CCC en moet je beslissen of je de hele vlucht neemt of je reis beëindigt in ZZZ of CCC.
In 2017 stelde de Italiaanse mededingingsautoriteit (AGCM) dat klanten die vliegtickets binnen Italië kochten (dit betekende ook Italiaanse versies van de websites van luchtvaartmaatschappijen en OTA's) de eerste delen van hun reis konden overslaan als ze de luchtvaartmaatschappij hiervan op de hoogte brachten. Dit was een gevolg van de autoriteit die vaststelde dat luchtvaartmaatschappijen klanten niet goed informeerden over de no-show regel. In theorie betekent dit dat je je vliegticket via een Italiaans bedrijf kunt boeken en de eerste delen kunt overslaan, wat veel mogelijkheden opent om de vliegtickets goedkoper te maken. Het is echter problematisch om dit te doen, omdat luchtvaartmaatschappijen niet vrijwillig akkoord gaan met je beslissing en de meeste agenten niet op de hoogte zijn van deze uitspraak.
Online reisbureau Skiplagged heeft een businessmodel opgebouwd rond dit fenomeen. Deze website toont ook tickets in zoekresultaten waarbij je een deel 'weggooit' als dat goedkoper is dan een 'normaal' ticket. En ze hebben een gewonnen rechtszaak tegen United Airlines omgevormd tot hun slogan, onder het mom van 'wow dit is echt een goede truc' en ik ben het daarmee eens.
In 2017 stelde de Italiaanse mededingingsautoriteit (AGCM) dat klanten die binnen Italië vliegtickets kochten (dit betekende ook Italiaanse versies van de websites van luchtvaartmaatschappijen en OTA's) de eerste delen van hun reisroute konden overslaan als ze de luchtvaartmaatschappij hiervan op de hoogte brachten. Dit was een gevolg van de autoriteit die vaststelde dat luchtvaartmaatschappijen klanten niet goed informeerden over de no-show regel. In theorie betekent dit dat je je vliegticket via een Italiaans bedrijf kunt boeken en de eerste delen kunt overslaan, wat veel mogelijkheden biedt om de vliegticketprijs te verlagen. Het is echter problematisch om dit te doen, omdat luchtvaartmaatschappijen niet vrijwillig met je beslissing zullen instemmen en de meeste agenten niet op de hoogte zijn van deze uitspraak.
Luchtvaartmaatschappijen die een hub-and-spoke-strategie gebruiken, bieden vaak tickets met een overstap op hun hubs aan. Dit lijkt misschien onhandig (en soms is dat ook zo), maar we hebben al besproken waarom maatschappijen ervoor kiezen om de meest efficiënte manier te creëren om al hun passagiers rond te vliegen, ten koste van het gemak voor het individu. Op deze manier komen veel routes beschikbaar en kan een airline pronken met “wij bieden 1243208234 routes aan”.
Bij het zoeken naar vluchten is het doel voor de meeste reizigers om een betaalbaar ticket te vinden dat hen zo snel mogelijk van punt AAA naar punt BBB brengt. Sommige mensen betalen om overstappen te vermijden, maar er zijn meer mogelijkheden. Veel vliegtickets staan meerdere stops op bepaalde routes toe, vaak voor dezelfde prijs als de snelste optie. Het is dus zinvol om deze mogelijkheden te onderzoeken en met een open blik op zoek te gaan naar de beste deals.
Bepaalde ticketvoorwaarden laten toe dat je op specifieke routes meerdere stops maakt met een maximum aantal stops, ongeacht of je met één of meerdere maatschappijen vliegt, maar voor dezelfde prijs als de snelste optie. Meestal is de toegestane maximale duur per stop 24 uur. Deze stops worden overstappen of transfers genoemd en je kunt ze herkennen bij het zoeken naar tickets. Je kunt ticketregels ook inzien met tools zoals ITA Matrix.
Als je een overstap van twee uur of minder hebt, verloopt het proces vaak vrij soepel. Je hebt voldoende tijd om van het ene vliegtuig naar het andere te gaan (mogelijk langs beveiligings- en/of paspoortcontrole). Langere overstappen kunnen echter vermoeiend zijn, en urenlang wachten op een luchthaven is niet prettig, zeker als je geen toegang hebt tot een lounge voor een comfortabele maaltijd of douche. Idealiter is je overstap zo kort mogelijk (de luchtvaartmaatschappij regelt hotel en maaltijden als je je aansluiting mist en heel lang moet wachten, en je krijgt compensatie bij grote vertragingen, dus maak je geen zorgen), of juist zo lang mogelijk zodat je een korte stadstour kunt doen.
Veel reiswebsites bieden je de mogelijkheid om te zoeken naar de langste toegestane overstap; ze sorteren zoekresultaten op tijd, waarbij de langste overstappen bovenaan staan. Zo kun je bijvoorbeeld ’s ochtends op je bestemming aankomen, de stad overdag bezoeken en ’s avonds weer doorvliegen – of zelfs blijven overnachten als de overstap korter is dan 24 uur. Soms is een lange overstap onvermijdelijk, bijvoorbeeld wanneer de aansluitende vlucht naar je eindbestemming de enige is van die dag bij de gekozen maatschappij. China Southern biedt bijvoorbeeld regelmatig goedkope vluchten van Amsterdam naar Zuidoost-Azië, Australië en Nieuw-Zeeland aan, maar wel met overstappen van tien tot achttien uur in Guangzhou (CAN) of Beijing (PEK). Hoewel sommige reizigers worden afgeschrikt door uren wachten op een Chinese luchthaven, kun je tijdens die overstap meestal een visum on arrival krijgen en China ontdekken – weer een land van je lijstje afgestreept.
Veel reizigers weten niet dat sommige maatschappijen gratis hotelovernachtingen, maaltijden, transfers en stadstours aanbieden als je een tussenstop hebt van meer dan acht uur. Dit gaat verder dan alleen een onhandig hotel met beperkte check-in- en check-out-tijden; het geldt ook voor dagstops. Zo bieden onder andere China Southern, Xiamen Airlines (MF), Ethiopian (ET) en Qatar Airways (onder bepaalde voorwaarden) zulke extra’s aan. Dit is een kans om gratis een mini-trip in je reis te maken. Met een overstap van achttien uur in Peking kun je dus zomaar de Chinese Muur bezoeken. Luchtvaartblog The Points Guy maakte een mooi overzicht van airline stopover programma’s.
Om meer uit je reisbudget te halen zijn er twee manieren om meerdere reizen voor de prijs van één te maken. Ten eerste: als er meerdere vluchten per dag zijn naar je overstap en eindbestemming, kun je je overstaptijd bijna tot 24 uur verlengen. Ten tweede: sommige airlines staan stops van langer dan 24 uur toe, zodat je zonder extra ticketkosten nóg een bestemming kunt toevoegen. Het vergt wat gepuzzel, maar begin je zoektocht met een overstap, probeer dan een multi-city zoekopdracht, en vergroot je stop. Je zult verbaasd zijn over alle mogelijkheden en betaalbare prijzen.
Luchtvaartmaatschappijen hanteren een unieke prijsstrategie voor hun tickets omdat ze deze niet kunnen opslaan totdat ze verkocht zijn. De waarde van een ticket is onvoorspelbaar en fluctueert tot het moment dat het vliegtuig opstijgt. Lege stoelen in een vlucht betekenen verloren inkomsten voor de luchtvaartmaatschappij, dus ze streven ernaar om zoveel mogelijk tickets te verkopen. Zelfs als een luchtvaartmaatschappij precies het aantal tickets verkoopt dat overeenkomt met het aantal stoelen, zouden er nog steeds lege stoelen zijn door no-shows, die bijvoorbeeld ongeveer 5% van de passagiers uitmaken. Daarom verkopen luchtvaartmaatschappijen meestal meer stoelen dan beschikbaar door het aantal passagiers en no-shows te voorspellen om hun inkomsten te maximaliseren. Deze strategie wordt ook gebruikt in andere sectoren, zoals hotels en tandartsen.
Meestal is overboeking geen groot probleem omdat sommige passagiers niet komen opdagen of anderen hun reisplannen wijzigen. Maar in zeldzame gevallen overstijgt het aantal passagiers het aantal beschikbare stoelen. In zulke situaties biedt de luchtvaartmaatschappij stoelupgrades aan hogere klassen aan passagiers, en vergoedt vrijwilligers die akkoord gaan met een latere vlucht.
Vrijwillig een latere vlucht nemen bij overboeking kan een winstgevende kans zijn voor flexibele en proactieve passagiers. De vergoeding voor zulke vrijwilligers kan een combinatie zijn van geld, miles, hotelovernachtingen, dinerbonnen, maar altijd nieuwe vluchten naar je oorspronkelijke bestemming. Om hiervan te profiteren, is het aan te raden om bij het inchecken te informeren naar overboeking en te overwegen vrijwilliger te zijn voor een latere vlucht. Vergoedingen voor gemiste vluchten kunnen erg hoog zijn vanwege het ongemak voor passagiers.
Met een tool zoals ExpertFlyer kun je van tevoren inzicht krijgen of je vlucht overboekt is door naar stoelkaarten te kijken en te controleren hoeveel stoelen bezet zijn, vlak voor je vlucht. Als je niet online incheckt en laat bij de incheckbalie aankomt, maak je meer kans om overboekt te worden.
Door een tool zoals ExpertFlyer te gebruiken, kun je van tevoren zien of je vlucht overboekt is door naar stoelkaarten te kijken en te controleren hoeveel stoelen bezet zijn, net voordat je vlucht vertrekt. Als je niet online incheckt en laat bij de incheckbalie aankomt, is de kans groter dat je wordt geweigerd.
In de race om de goedkoopste vliegtarieven aan te bieden, gebruiken luchtvaartmaatschappijen verschillende tactieken om kosten te besparen, waaronder het minimaliseren van de tijd dat vliegtuigen stil op de grond staan. De winstgevendheid van een vliegtuig is direct gekoppeld aan het aantal betalende passagiers dat het vervoert, dus streven luchtvaartmaatschappijen ernaar om de omlooptijd - de tijd die nodig is om passagiers uit te laten stappen en een nieuwe groep aan boord te nemen - zo kort mogelijk te houden. Vooral low-cost maatschappijen zijn bedreven geworden in het maximaliseren van de vlieguren van hun vliegtuigen, omdat stilstaande vliegtuigen geen inkomsten genereren.
Wanneer er echter iets misgaat, kan het domino-effect aanzienlijk zijn. Als bijvoorbeeld een van de eerste vluchten van de dag vertraging heeft, laat het strakke schema vaak weinig ruimte om dit in te halen, wat vertragingen bij volgende vluchten veroorzaakt. Daarom zijn late vluchten bij low-cost maatschappijen vaak gevoeliger voor vertragingen dan vroege vluchten. Als passagier kunnen vluchtvertragingen frustrerend en verstorend zijn. Als je vlucht vertraagd is, is de luchtvaartmaatschappij verplicht om hun overeenkomst na te komen om jou van punt AAA naar punt BBB te vervoeren op de afgesproken tijd. Wanneer dit niet meer mogelijk is en de vertragingen aanzienlijk zijn, heb je recht op vergoeding. Maar alleen als:
Het is belangrijk om twee punten te benadrukken: ten eerste zijn veel passagiers zich niet bewust van de hoogte van de vergoeding waar ze recht op hebben bij een vertraagde vlucht of gemiste aansluiting. Ten tweede zijn luchtvaartmaatschappijen - vooral low-cost carriers - vaak lastig in de omgang als het gaat om het toekennen van vergoedingen, omdat ze soms minder willen bieden dan wettelijk verplicht is. Dit kan frustrerend zijn voor passagiers die hun recht willen halen. Gelukkig is er een oplossing voor beide problemen. Deze handige tabel geeft een overzicht van de vergoedingen waar passagiers recht op hebben, wat je kan helpen je rechten beter te begrijpen:
| Vluchtduur | Vertraagde aankomst | Vergoeding |
|---|---|---|
| 1500 km of minder | Meer dan 3 uur | €250 |
| Binnen EU meer dan 1500 km of andere vluchten tussen 1500 en 3500 km | Meer dan 3 uur | €400 |
| Meer dan 3500 km | Tussen 3 en 4 uur | €300 |
| Meer dan 3500 km | Meer dan 4 uur | €600 |
In het geval van een vluchtvertraging, om redenen anders dan sneeuwstormen, terrorisme, vulkaanuitbarstingen en niet aangekondigde stakingen, heb je recht op vergoeding, zelfs als de luchtvaartmaatschappij dit niet erkent. Het zou redelijk zijn om te verwachten dat de vergoeding automatisch wordt verstrekt zodra de vertraging de drempel voor rechtmatigheid bereikt. Aangezien luchtvaartmaatschappijen toegang hebben tot je betalingsgegevens en vluchtgegevens, zou dit gemakkelijk geregeld kunnen worden. Dit is echter nooit het geval.
Het verkrijgen van een vergoeding voor een vertraagde vlucht kan een omslachtig proces zijn, dat veel communicatie met de luchtvaartmaatschappij vereist. Ondanks dat ze wat informatie op hun websites geven en hulp bieden via hun helpdeskmedewerkers, kunnen de wachtrijen aan de telefoon berucht lang zijn. Gelukkig zijn er speciale diensten zoals Airhelp die het terugbetalingsproces kunnen vergemakkelijken en je kunnen helpen de vergoeding te ontvangen waar je recht op hebt. Hoewel deze diensten meestal een vergoeding van ongeveer 25% vragen, kunnen zij het papierwerk afhandelen en het hele proces voor jou stroomlijnen, waardoor het een zorgeloze ervaring wordt. Je kunt ook gratis hulp zoeken bij het Europees Consumenten Centrum, hoewel persoonlijke ervaring met deze bron beperkt is.
Het is belangrijk om te onthouden dat je uiteindelijk de vergoeding ontvangt waar je recht op hebt, ook al kan het veel tijd kosten. Houd er bovendien rekening mee dat deze vergoeding losstaat van de verplichte voorzieningen zoals hotelovernachtingen, transfers, maaltijden (in de vorm van vouchers of geld) en omboekingen die de luchtvaartmaatschappij verplicht is te bieden.
Hoewel sommige reistips je geld kunnen besparen, geldt dat niet voor allemaal. Sommige besparen alleen tijd en verminderen stress en ongemak. Het is begrijpelijk dat je niet je hele leven wilt besteden aan het zoeken naar goedkope vliegtickets, ook al heb je misschien een boek over het onderwerp gekocht.
Een van de beste tijdsbesparende tips die ik al jaren gebruik, is reizen met alleen handbagage. Dit betekent dat je nooit bagage incheckt, zelfs niet voor langere reizen zoals een verblijf van zes weken in Zuid-Afrika of een reis met meerdere stops door verschillende bestemmingen.
Veel luchtvaartmaatschappijen rekenen nu extra voor ingecheckte bagage (dus deze tip kan je zelfs wat geld besparen), en wachten op je koffer bij de bagageband kan tijdrovend en stressvol zijn. Bovendien kan het meeslepen van een grote koffer tijdens je hele reis belastend zijn. Hoe meer je meeneemt, hoe meer stress over opslag, verzekering, reparaties en schoonmaakkosten. Waarom alles meenemen als je toch maar de helft gebruikt? Misschien past alles wat je nodig hebt wel in je handbagage, zodat je snel en efficiënt door de luchthaven kunt gaan en je eindbestemming bereikt?
Reizen met alleen handbagage kan je tijd besparen, stress verminderen en je reis aangenamer maken. Het is misschien wel een van de beste tips die je in elk reisboek kunt vinden.
Het is geen geheim dat ticketzoekmachines, verzamelwebsites en ticketdealblogs bestaan om geld te verdienen. Hoewel sommige mensen achter deze websites echt van reizen houden en het woord willen verspreiden, moeten ze uiteindelijk inkomsten genereren. Een manier waarop ze dit doen is door affiliate links te gebruiken. Wanneer jij en ik een reis boeken via zo’n website, ontvangt het bedrijf of de persoon achter de website een percentage van de totale reiskosten. Dit is een eerlijke commissie voor het bieden van een nuttige dienst, en het verhoogt de prijs voor consumenten niet. Dit is ook de reden waarom sommige OTA’s goedkopere tarieven kunnen aanbieden dan luchtvaartmaatschappijen. Ze delen het verschil met de consument en maken toch winst door veel tickets te verkopen.
De commissie kan soms meer dan 5% zijn, wat aanzienlijk is als je kijkt naar de kosten van vliegtickets. Het is goed om te weten dat het percentage van de reiskosten dat meestal naar de website gaat waar je de deal vond, gebruikt kan worden om je tickets te betalen.
Cashback-websites gaan nog een stap verder en geven ook een deel van de verdiende commissie terug aan de consument die de aankoop deed. Wanneer je op een affiliate link klikt en een aankoop doet, onthoudt een cookie de verwijzende website en beloont deze met een percentage van de aankoopprijs. Cashback-websites gebruiken hetzelfde proces en geven een groot deel van dat percentage aan jou terug. Er zijn veel van zulke websites beschikbaar, waardoor het een gemakkelijke manier is om een beetje extra geld te verdienen voor aankopen die je toch al zou doen, net als het sparen van miles. Door een account aan te maken op een cashback-website en hun links te gebruiken om aankopen te doen op luchtvaartmaatschappijwebsites, OTA’s en vele anderen, kun je een percentage van het aankoopbedrag terugkrijgen. Hoewel het meestal maar een paar euro per keer is, kan het na verloop van tijd oplopen en bijdragen aan je volgende aankoop, en je kunt deze websites voor vrijwel alles gebruiken wat je online koopt.
In De Vluchtacademie voor Frequente Vliegers heb je inzicht gekregen in hoe luchthavens en de luchtvaart werken, inclusief de ingenieuze afspraken die het mogelijk maken om soepel tussen verschillende landen te reizen zonder telkens je paspoort te hoeven tonen of je bagage opnieuw op te halen. Om dit gestroomlijnde proces te bereiken, moet je als reiziger echter enkele luchthavenprocedures in een bepaalde volgorde doorlopen. Dit is waardevolle kennis om te hebben en toe te passen. Gewapend met deze informatie ben je beter in staat om om te gaan met onverwachte vertragingen of uitdagingen en weet je bij wie je terecht kunt voor hulp, in plaats van je overweldigd te voelen op een drukke luchthaven en tegen iedere persoon in uniform te schreeuwen.
Aangenomen dat je een vliegticket hebt geboekt, is het tijd om in te checken. Inchecken is het proces waarbij je de luchtvaartmaatschappij laat weten dat je op de luchthaven aanwezig bent en van plan bent aan boord te gaan. Dit leidt tot een wettelijke verplichting voor de luchtvaartmaatschappij om jou van je vertrekpunt naar je bestemming te brengen, zoals eerder in dit boek uitgelegd. Er zijn verschillende manieren om in te checken, waaronder aan de incheckbalie op de luchthaven, online of via zelfservicekiosken. Tijdens dit proces moet je persoonlijke gegevens verstrekken, zoals je naam, geboortedatum en paspoortgegevens. Ook krijg je de optie om een stoel te kiezen of deze toegewezen te krijgen. Na afronding van het inchecken ontvang je een instapkaart, en weet de luchtvaartmaatschappij precies hoeveel passagiers en beschikbare stoelen er zijn, wat kan helpen om overboekingen te voorkomen.
Het inchecken van je bagage bestaat uit twee stappen: het doorgeven van het aantal koffers dat je wilt meenemen en het fysiek overdragen van de koffers aan een medewerker, die ze vervolgens naar de bagageafhandeling brengt. Als je online hebt ingecheckt, kun je je bagage alsnog op de luchthaven afgeven. Wil je wachtrijen vermijden, dan is reizen met alleen handbagage een goed alternatief. Zodra je jezelf en je bagage hebt ingecheckt, ontvang je een instapkaart (op papier of digitaal) en een bagagebewijs. Dit bewijs is meestal een klein stickertje dat achter in je paspoort wordt geplakt en waarmee jouw bagage aan jou als passagier wordt gekoppeld. Mocht je je vlucht missen, dan wordt je bagage om veiligheidsredenen weer uit het vliegtuig gehaald. Zowel jij als je bagage worden dus door de luchtvaartmaatschappij ingecheckt, die hiervoor balies huurt op het vliegveld of personeel en diensten inkoopt bij een partnermaatschappij.
Nadat je bagage is ingecheckt en je je instapkaart hebt ontvangen, is het tijd voor de veiligheidscontrole. Hierbij controleert een beveiligingsbedrijf (of in de Verenigde Staten de overheidsdienst TSA) jouw handbagage om te zorgen dat je geen verboden voorwerpen meeneemt aan boord. Als je buiten het Schengengebied reist of een grens oversteekt waar paspoortcontrole vereist is, moet je ook deze controle ondergaan. Let op: liefhebbers van drones en elektrische skateboards mogen hun accu's wél meenemen in de handbagage, maar niet in de ruimbagage. Sommige luchthavens, zoals Singapore Changi, voeren deze controles vlak voor het boarden uit in speciale zones.
De paspoortcontrole is een andere noodzakelijke stap waarbij je je reisdocumenten moet tonen en soms enkele vragen moet beantwoorden. Deze controle is bedoeld om te waarborgen dat je niet te lang in het land bent gebleven, openstaande boetes hebt betaald en niet probeert als crimineel het land te ontvluchten. Na deze controle ben je in principe klaar om te vliegen. Je kunt dan bijvoorbeeld waterflesjes kopen voor tijdens de vlucht, ook al mocht je ze niet meenemen door de veiligheidscontrole. Je hoeft ze overigens niet te kopen, want aan boord kun je ook gewoon om water vragen. Drink echter nooit water uit de kranen in het toilet. Ondertussen wordt je ingecheckte bagage gescand en in het vliegtuig geladen.
Wanneer je op je bestemming aankomt, moet je opnieuw een paspoortcontrole doorlopen en de formulieren tonen die je tijdens de vlucht of na landing hebt ingevuld. Op deze formulieren staat informatie over jezelf, waar je verblijft, en bijvoorbeeld of je meerdere koeien, vuurwapens of koffers vol geld invoert.
Na de paspoortcontrole moet je soms nog een aanvullend formulier laten zien aan de medewerkers die de inhoud van je bagage controleren. Als je vervolgens door een deur loopt, ben je officieel in een ander land en kun je opdringerige taxichauffeurs ontwijken.
Kort gezegd: op jezelf. Zoals je hebt geleerd, is er niet één partij op wie je alle boosheid kunt richten, maar is er een samenspel van factoren dat zorgt voor vertragingen of frustraties. Staat er een lange rij bij de incheckbalie? Dan kun je je frustratie uiten richting de luchtvaartmaatschappij voor het openen van te weinig balies, maar erken ook dat online inchecken of gebruik van een machine tijd had kunnen besparen. Staat er een lange rij bij de veiligheidscontrole? Dan kun je de luchthaven de schuld geven vanwege het ingehuurde beveiligingsbedrijf, maar bedenk ook dat drukke tijden langere wachttijden veroorzaken. En duurt de paspoortcontrole lang? Dan kun je balen van het land waar je binnenkomt, maar weet dat dit ook in je eigen land voor buitenlanders gebeurt en houd daar rekening mee. Uiteindelijk is het vooral belangrijk om geduldig te blijven en eigen verantwoordelijkheid te nemen voor een soepele luchthavenervaring.
Deel IV
Een mijl is een afstandsmaat die eigenlijk vrijwel nergens wordt gebruikt, behalve door mensen in de Verenigde Staten die druiven afmeten in cups, boter in staven, zoutjes in hoesjes en de rest van hun voorraadkast in ounces of ponden (afgekort als lbs). Mijlen worden ook gebruikt door luchtvaartprofessionals en daarom moeten we ze serieus nemen. Daarnaast zijn miles tegenwoordig een valuta in frequent flyer-programma's. Deze miles kun je verdienen door te vliegen én je kunt ze ook weer besteden aan vluchten. Dus het is én een eenheid van afstand én een soort valuta. Hoe is dit zo gekomen?
Loyaliteitsprogramma's bestaan al vele jaren en zijn een strategie voor bedrijven om klanten te behouden door verschillende voordelen aan te bieden. De meest effectieve loyaliteitsprogramma's zijn niet alleen bedoeld om klanten te belonen voor hun aankopen, maar ook om hen aan te moedigen vaker te kopen (of meer te besteden) door aantrekkelijke prikkels te bieden. Luchtvaartmaatschappijen zijn erg goed in het gebruiken van loyaliteitsprogramma's om hun klantenkring aan te trekken en vast te houden. De eerste luchtvaartmaatschappij die een frequent flyer-programma introduceerde, was het Amerikaanse American Airlines. Via dit programma konden klanten punten sparen, aangeduid als miles omdat ze gebaseerd waren op gevlogen afstand. Deze miles werden aan een account gekoppeld en konden worden gebruikt om nieuwe vluchten te boeken of upgrades te krijgen op bestaande vluchten. Deze opzet was gunstig voor zowel de luchtvaartmaatschappij als de klant, want het zorgde ervoor dat de klant vaker bij die maatschappij boekte en zijn geld dus daar uitgaf. Men wilde de gevlogen miles omzetten in miles als valuta, wat alleen bij American Airlines mogelijk was.
Al snel volgden concurrerende airlines met hun eigen programma en dat leidde niet alleen tot concurrentie tussen airlines, maar ook tot concurrerende frequent flyer-programma's. Die programma’s zochten snel samenwerking met hotelketens, winkels en creditcardmaatschappijen. Klanten konden nu ook miles verdienen door aankopen bij die partners. Deze samenwerkingen met externe partners werden al snel door alle concurrenten overgenomen. Hierdoor ontstonden veel verschillende programma's, elk met hun eigen manier van miles verdienen, besteden, en een eigen waarde van de miles.
Luchtvaartmaatschappijen gingen ook samenwerken met hun partners uit de luchtvaart. Dit stelde klanten in staat om met de ene airline te vliegen en miles te sparen bij de andere. Als beide airlines hun eigen programma hadden, werkte dit zelfs beide kanten op: vliegen met de ene en sparen bij de andere, en vice versa. Dit bood niet alleen de airlines voordelen doordat ze aantrekkelijker werden, maar ook voor reizigers omdat er meer kansen waren om miles te verdienen.
Binnen een paar jaar ontstonden er honderden loyaliteitsprogramma's, meestal frequent flyer-programma’s genoemd, om vaste reizigers te belonen. In het volgende deel van dit boek gaan we zien dat 'frequent' eigenlijk een misleidende term is – er zijn veel strategieën waarmee je flinke aantallen miles kunt verzamelen zonder dat je veel hoeft te vliegen.
Als je je realiseert dat elk frequent flyer-programma zijn eigen unieke miles-valuta heeft, kun je je al snel overweldigd voelen. Toch wordt het nog ingewikkelder door de introductie van tier miles.
Tier miles bestaan binnen hetzelfde programma, maar dienen een ander doel. Neem bijvoorbeeld Flying Blue, het frequent flyer-programma van KLM, Air France, Kenya Airways, TAROM en Aircalin. Zij gebruiken 'Flying Blue miles' als hun belangrijkste valuta, te verdienen met vluchten bij aangesloten airlines, shoppen via portals, of op andere manieren. Flying Blue maakt daarnaast gebruik van XP, of Experience Points. Dit zijn een ander type punten die je verdient tijdens het vliegen en die bijdragen aan het behalen van een hogere status. Zo levert 100 XP bijvoorbeeld het "Silver"-niveau op, met voordelen als priority check-in, gratis stoelkeuze en extra ruimbagage. Bij 180 XP krijg je "Gold," waarmee je dezelfde voordelen krijgt plus toegang tot lounges en prioriteit op de luchthaven. Let op: de miles die je aan reizen kunt besteden (redeemable miles) zijn iets anders dan de tier miles, en eigenlijk niet aan elkaar gerelateerd.
Het XP-systeem van Flying Blue is een voorbeeld van tier miles (ook wel tier punten of statuspunten genoemd). Een ander voorbeeld is het SkyMiles-programma van Delta Air Lines, dat werkt met Medallion Qualification Dollars, of MQDs. Dat zijn ook tier miles. Sommige programma's geven zelfs status op basis van een bepaald aantal vluchten met de airline, of – nog verwarrender – een combinatie van aantal vluchten en aantal tier punten.
Er zijn dus honderden programma's met unieke verdienmethodes, waarvan de meeste met twee soorten miles waar je mee moet leren omgaan.
Veel frequent flyer-programma’s maken gebruik van twee soorten miles: één als valuta, de andere als representatie van status.
Als deze sectie wat onvolledig aanvoelt, geen zorgen. De initiële chaos is met opzet, zodat het straks allemaal duidelijker wordt. Het is vooral belangrijk te weten dat je voor vrijwel elke vlucht die je neemt (en nog veel meer aankopen en activiteiten) miles kunt verdienen. Deze miles kun je inwisselen voor verschillende beloningen zoals nieuwe vluchten, en met de andere punten behaal je privileges zodra je een hogere status verkrijgt binnen je programma.
Hoewel miles in het begin verwarrend lijken, maakt dat ze juist zo interessant voor travel hackers. Met de juiste inspanning en kennis kun je deze puzzel oplossen en je reizen naar nieuwe hoogten brengen. De volgende hoofdstukken geven je tientallen strategieën om eerst te maximaliseren op het verdienen en daarna op het besteden van miles.
Naast luchtvaartmaatschappijen hebben ook hotelketens loyaliteitsprogramma's ingevoerd om hun klanten te behouden en te belonen. Net als bij frequent flyer-programma’s kun je bij hotel loyaliteitsprogramma's punten verzamelen door te verblijven in de hotels van de keten. Deze punten kun je vervolgens inwisselen voor beloningen zoals gratis nachten, kamerupgrades, of zelfs (in sommige gevallen) omwisselen naar airline miles.
Hotelketens gebruiken niet alleen hun eigen merkpunten als valuta, maar maken ook gebruik van statusniveaus die voordelen geven als gratis upgrades, late check-outs en vroege check-ins of toegang tot hotel lounges. Hotel- en luchtvaart loyaliteitsprogramma’s lijken sterk op elkaar.
Naast luchtvaartmaatschappijen hebben ook hotelketens loyaliteitsprogramma's ingevoerd om hun klanten te behouden en te belonen. Net als bij frequent flyer-programma's kunnen gasten bij hotel loyaliteitsprogramma's punten verzamelen op basis van hun verblijven bij de hotels van de keten. Deze punten kunnen vervolgens worden ingewisseld voor verschillende beloningen, zoals gratis overnachtingen, kamerupgrades, of in sommige gevallen zelfs worden omgezet in luchtvaartmijlen.
Hotelketens gebruiken niet alleen hun eigen merkpunten als valuta, maar maken ook gebruik van statussen die voordelen bieden zoals gratis upgrades, late check-outs en vroege check-ins of toegang tot hotel lounges. Hotel- en luchtvaart loyaliteitsprogramma's lijken behoorlijk op elkaar.
Het beste advies dat mijn travel hacking mentor me ooit gaf, was om je altijd aan te melden voor frequent flyer-programma’s en miles te sparen op elke vlucht die je maakt. "Je zult me later dankbaar zijn wanneer je een manier bedenkt om ze uit te geven," zei hij, en hij had helemaal gelijk.
De belangrijkste regel van frequent flyer-programma’s is: altijd blijven verzamelen. De programma’s zijn gratis en eenvoudig om je voor aan te melden. Zodra je lid bent, kun je bij het boeken van een vlucht je lidmaatschapsnummer invullen en meteen beginnen met het sparen van miles.
Idealiter meld je je aan voor meerdere programma’s, omdat ze allemaal hun eigen voordelen hebben. Maar om efficiënt te beginnen, is het slim eerst de basis op orde te hebben. Er zijn drie grote allianties die het grootste deel van de luchtvaartmaatschappijen beslaan:
Frequent flyer-programma’s zijn niet hetzelfde als airlines. Verschillende airlines kunnen hetzelfde frequent flyer-programma hebben. Zo hebben KLM, Air France, Kenya Airways en anderen allemaal Flying Blue als frequent flyer-programma. Zo’n programma wordt vaak als losstaand merk gepresenteerd, los van de luchtvaartmaatschappij waar het bij hoort. Tot voor kort was Asia Miles bijvoorbeeld heel duidelijk gescheiden van Cathay Pacific.
Allianties zijn groepen maatschappijen die samenwerken, maar frequent flyer-programma's zijn niet per se verbonden aan die allianties. Je kunt bijvoorbeeld Qantas-vluchten boeken met Flying Blue. Qantas is een airline in de Oneworld-alliantie, terwijl Flying Blue een frequent flyer-programma is van een Skyteam-lid. Deze overlap tussen airlines en allianties helpt bij het sparen van miles: je kunt miles die je binnen het ene programma van een alliantie spaart, soms gebruiken voor vluchten met een andere alliantie.
Het eerste Star Alliance-programma waarbij ik me aanmeldde was United's Mileage Plus. Toch is mijn favoriete frequent flyer-programma binnen deze alliantie momenteel Singapore Airlines’ KrisFlyer, door de erg lage tarieven en toeslagen op award-vluchten. Later werd ik lid van SAS Eurobonus omdat een vriend me daar een hogere status cadeau deed, Miles&Smiles van Turkish Airlines omdat ik met een airline (AnadoluJet) vloog waarbij ik enkel daar miles kon sparen, en Miles & More van de Lufthansa Group vanwege een bijbehorende creditcard die mij direct een milesbonus opleverde.
Voor de Oneworld-alliantie begon ik met British Airways’ Executive Club, dat ik nog steeds een heel fijn programma vind dankzij de goede inwisselmogelijkheden en bovengemiddelde klantenservice. Nog een voordeel: de ‘valuta’ van dit programma – Avios – is vrij uitwisselbaar naar het programma Privilege Club van Qatar Airways en het Iberia Plus-programma. Zo kun je met jouw favoriete programma miles sparen bij veel airlines, en indien nodig die miles later overzetten naar een ander programma om een award-ticket te boeken.
Ik werd ook lid van het Asia Miles-programma van Cathay Pacific binnen dezelfde alliantie. Dit programma geeft me wat extra opties om miles in te wisselen op vluchten, doordat het andere tarieven en beschikbaarheid voor award-vluchten heeft.
Tot voor kort was Alaska Airlines nog geen onderdeel van Oneworld en had haar eigen programma, Mileage Plan, met partners uit allerlei allianties. Dat is nog steeds zo en maakt dit programma een joker. Door lid te worden ontdekte ik ook het belang van kiezen waar je je miles crediteert: het levert bijvoorbeeld vaak méér op om miles bij Mileage Plan te sparen voor een British Airways-vlucht dan bij andere programma’s.
Voor Skyteam werd ik lid van Skymiles, het frequent flyer-programma van Delta Air Lines, ook al woon ik in Amsterdam – de thuishaven van KLM. Initieel meldde ik me expres niet aan bij Flying Blue van KLM, omdat ik voor sommige vluchten betere waarde kreeg bij Delta Skymiles. Inmiddels ben ik lid van beide programma’s en kies ik per vlucht bij welk programma het inleveren of sparen van miles mij het meeste oplevert. In een volgend hoofdstuk bespreken we het maximaliseren van waarde verder. Dit is ook een reden om meerdere programma’s te gebruiken.
Met deelname aan een programma per alliantie heb je het overgrote deel van je vluchten gedekt. Toch zijn er grote luchtvaartmaatschappijen die geen onderdeel zijn van een alliantie. Waarom dat zo is, laten we even buiten beschouwing. Het belangrijkste is dat ze vaak hun eigen samenwerkingen hebben met diverse andere airlines, en dus is het interessant ook daar lid van te worden. Skywards van Emirates is een goed voorbeeld, net als Etihad Guest.
Er zijn ook eervolle vermeldingen te maken. Eén daarvan is LifeMiles van de Colombiaanse airline Avianca, omdat je daar bij award tickets geen brandstoftoeslagen betaalt (terwijl andere maatschappijen daarom berucht zijn – daarover later meer), en AAdvantage van American Airlines (Oneworld), want met dit programma kun je miles verdienen bij meer dan 1000 partners van de airline en ze inwisselen bij veel niet-alliantie partners.
Het geheim van miles sparen: altijd blijven verzamelen.
In het volgende hoofdstuk vergelijken we programma's met elkaar.
Je moet weten hoe de hardverdiende miles of punten die je hebt verzameld daadwerkelijk op de juiste manier aan je frequent flyer- of loyaliteitsprogramma-account worden toegekend. Laten we de werking van miles-toekenning doorgronden en bekijken waar je je frequent flyer-nummer dient op te geven.
Wanneer je een vlucht boekt, of meedoet aan andere kwalificerende activiteiten zoals hotelovernachtingen of autohuur bij een deelnemende airline of partner, krijg je bij het boekingsproces de kans je frequent flyer-nummer in te voeren. Dit gaat meestal online via de website van de maatschappij of het reisbureau. Je kunt je nummer ook telefonisch of aan de balie bij het inchecken doorgeven.
Achter de schermen kunnen de details verschillen per maatschappij of programma, maar het proces loopt gewoonlijk in de volgende stappen:
Om zeker te zijn dat je miles goed worden bijgeschreven, moet je altijd goed controleren of je je frequent flyer-nummer hebt ingevuld bij het boeken. Bewaar kopieën van je instapkaarten, e-tickets, hotelrekeningen of andere relevante documenten tot alles is bijgeschreven. Mocht er iets ontbreken, kun je contact opnemen met de klantenservice van het programma of de airline. Achteraf kun je meestal ook alsnog miles laten toekennen, maar dan moet je wel bewijs hebben in de vorm van je ticketnummer en instapkaart.
Om eerlijk te zijn weet ik ook niet precies waarom je tegenwoordig niet gewoon je ene frequent flyer-accountnummer bij het boeken kunt invullen en achteraf alsnog retroactief miles naar het andere programma kunt laten bijschrijven – maar hopelijk werken de IT-systemen van de airlines tegenwoordig wél naar behoren.
Je moet weten hoe de hardverdiende miles of punten die je verzamelt correct worden toegekend aan je frequent flyer- of loyaliteitsprogramma-account. Laten we de werking van miles-toekenning verkennen en ontdekken waar je je frequent flyer-nummer moet opgeven om dit mogelijk te maken.
Wanneer je een vlucht boekt of deelneemt aan andere kwalificerende activiteiten, zoals hotelovernachtingen of autohuur, bij een deelnemende luchtvaartmaatschappij of partner, krijg je de mogelijkheid om je frequent flyer-nummer in te voeren tijdens het boekingsproces. Deze stap wordt meestal online voltooid via de website van de luchtvaartmaatschappij of het platform van een reisbureau. Je kunt je frequent flyer-nummer ook aan de agent doorgeven via de telefoon of bij de incheckbalie voor vluchten.
Achter de schermen kunnen de specifieke mechanismen van miles-toekenning variëren afhankelijk van de luchtvaartmaatschappij of het loyaliteitsprogramma. Het algemene proces volgt echter deze belangrijke stappen:
Om ervoor te zorgen dat je miles correct worden toegekend, is het belangrijk om dubbel te controleren of je je frequent flyer-nummer hebt opgegeven op het moment van boeken of de transactie. Bewaar kopieën van je instapkaarten, e-tickets, hotelbonnen of andere relevante documenten totdat de miles op je account zijn bijgeschreven. Bij eventuele onregelmatigheden of ontbrekende miles kun je contact opnemen met de klantenservice van de luchtvaartmaatschappij of het loyaliteitsprogramma voor hulp. Je kunt de miles achteraf nog toekennen, maar alleen als je bewijs hebt in de vorm van je ticketnummer en instapkaart.
Om eerlijk te zijn, ik weet niet precies hoe het komt dat je niet (meer) gewoon het ene frequent flyer-accountnummer kunt invullen bij het boeken en daarna met het andere kunt retroactief toekennen, maar ik neem aan dat de IT-systemen van deze luchtvaartmaatschappijen tegenwoordig goed werken.
Na de eerste stap van het maximaliseren van mijlen door je blindelings aan te melden bij meerdere programma’s, is het nu tijd om de verschillen tussen deze programma’s te verkennen. In het vorige hoofdstuk ontdekten we dat airlines en hun programma’s primair samenwerken met hun alliantiepartners, hoewel sommige luchtvaartmaatschappijen ook overeenkomsten hebben met niet-alliantiepartners. Daarbovenop is er nog een extra laag aan complexiteit: het ene programma kan voor dezelfde vlucht meer mijlen toekennen dan het andere programma, en de waarde van die mijlen kan verschillen per programma.
Niet alle vluchten komen in aanmerking voor het sparen van mijlen en dit kun je bijvoorbeeld niet in de zoekresultaten van Google Flights zien. Zie het voorbeeld hieronder.
We kunnen echter wel zien dat de vlucht wordt uitgevoerd door Etihad. Er is in beide richtingen één tussenstop. Niet zichtbaar op de screenshot, maar als ervaren travel hackers kunnen we veilig aannemen dat de stop in de hub van Etihad is: Abu Dhabi. Hieruit kunnen we concluderen dat deze reis vier vluchten omvat. We weten ook al dat Etihad een eigen frequent flyer-programma heeft waarvoor wij ons aangemeld hebben, Etihad Guest. We kunnen gewoon ons frequent flyer-nummer invullen bij het boeken en afwachten hoeveel mijlen we ontvangen, maar het is slimmer om dit vooraf te weten. Hoe?
Hiervoor gebruiken we een tool genaamd Matrix, van ITA Software, om de boekingsvoorwaarden te bekijken:
Het zoekresultaat geeft meer informatie over de vluchten:
We hebben gevonden wat we zochten: de boekingsklassen. Deze zijn heel belangrijk om te bepalen waar je je mijlen crediteert, omdat ze helpen berekenen hoeveel mijlen je kunt verdienen met je vluchten.
Laten we onze volgende hulpmiddel gebruiken: Where to credit:
Zodra we de airline, routes en boekingsklassen weten, laat deze tool zien hoeveel mijlen je voor verschillende programma’s kunt verdienen:
Zoals je ziet zijn er veel programma's, voor het gemak genoemd naar de bijbehorende luchtvaartmaatschappijen, waar je de miles kunt crediteren die je zou verdienen als je met Etihad vliegt. Niet alleen Etihad Guest verstrekt je miles, je kunt ook gewoon je American Airlines frequent flyer-nummer invullen bij het boeken van de vlucht. Garuda Indonesia, onderdeel van Skyteam, heeft blijkbaar ook een partnerschap met Etihad, want je kunt ook hun frequent flyer-programma gebruiken.
Wat interessant is: de verschillende programma's waarderen de vluchten verschillend. Het frequent flyer-programma van Hainan Airlines geeft je 6175 miles als je je lidmaatschapsnummer van hun account invult bij je boeking. Dan zijn er nog flink wat airlines die bereid zijn 3838 miles te crediteren, sommige airlines geven je 1919 miles en als je verder kijkt dan de screenshot hierboven zie je dat SAS Eurobonus je 1714 miles geeft en Air New Zealand nul miles.
Je zou denken dat het frequent flyer-programma van Hainan Airlines het beste is. Maar voordat je een programma kiest, moet je de waarde van hun miles weten om de beste keuze te kunnen maken. Hiervoor hebben we een andere handige tool nodig.
In een later hoofdstuk leer je hoe je de waarde van miles zelf kunt bepalen, maar voor de beginnende travel hacker is er een maandelijks bijgewerkte lijst met de geschatte gemiddelde waarde van frequent flyer-mijlen. Deze lijst wordt verzorgd door The Points Guy, een blog volledig gericht op het maximaliseren van je miles. Zij bepalen de waarde aan de hand van de kosten voor het kopen van miles bij een programma, de beschikbaarheid van award seats, eventuele extra kosten (zoals toeslagen bij award tickets) en hun eigen ervaring. Dankzij deze lijst kun je de waarde van je punten eenvoudig berekenen: vermenigvuldig het aantal miles dat je eerder vond met de waarde van een enkele mile zoals The Points Guy die schat. Laten we het eens bekijken:
Hoewel deze lijst alfabetisch is gerangschikt, kun je het frequent flyer-programma van Hainan Airlines hier niet vinden. Het lijkt dus weinig zin te hebben daar lid van te worden. Ik vertrouw op The Points Guy. Misschien moet jij dat ook doen. Het programma van American Airlines staat er wel bij en wordt gewaardeerd op 1,77 cent per mile. Bij Where to credit zagen we dat je 3838 AAdvantage Miles kunt verdienen met de Etihad-vluchten, wat uitkomt op 1,77 ¢ * 3838 = $67,93 aan waarde.
Daarom moet je Altijd Verzamelen. Het is zonde om deze waarde te laten liggen.
Overigens kan het programma van American Airlines voor deze vlucht het beste zijn om je miles te crediteren. We zien op de bovenstaande screenshot dat het Aeroplan-programma van Air Canada wordt gewaardeerd op 1,5 cent per mile; met dezelfde 3838 miles is dat een waarde van $57,57. Verderop in de lijst staat Etihad Guest zelf, gewaardeerd op slechts 1,2 cent per mile:
Omdat Etihad Guest voor deze reis maar 1919 miles crediteert, is die waarde slechts 1,2 ¢ * 1919 miles = $23,03. Een ander programma op de lijst van TPG (deze afkorting kunnen we nu gebruiken) is Korean Air Skypass, een Skyteam-partner, met 1,7 ¢ * 3838 miles = $65,25 aan waarde. Ook een prima mileswaardering.
Het Etihad-voorbeeld is bijzonder omdat je hier je gespaarde miles kunt crediteren bij airlines van alle drie de grote allianties: American Airlines (Oneworld), Air Canada (Star Alliance) en Korean Air (Skyteam), en natuurlijk bij Etihad Guest zelf. Kijk je puur naar de gemiddelde waarde, dan is American Airlines de beste keuze.
Weet je niet wat je moet doen? Kies dan het programma met de hoogste waarde voor je miles en vul je American Airlines AAdvantage frequent flyer-nummer in bij je Etihad-boeking. De miles worden automatisch bijgeschreven op je account.
Als je je route, airline en boekingsklasse vóór vertrek checkt, kun je miles crediteren bij het programma waar ze het meeste waard zijn.
Heb je een echte miles-spaarstrategie, dan spaar je waarschijnlijk voor een specifieke vlucht die je als award wilt boeken, of kies je een programma op basis van je woonplaats in de buurt van een hub of alliantiepartner. In alle gevallen moet je de waarde weten die je krijgt door je miles te crediteren—die waarde kan aanzienlijk zijn. Soms verandert deze waarde zelfs je keuze voor een airline, route of zelfs bestemming. Maar eerst gaan we award charts begrijpen.
Zoals we in het vorige hoofdstuk hebben geleerd, kun je via verschillende frequent flyer-programma's mijlen verdienen voor dezelfde vlucht. The Points Guy waardeert mijlen echter anders per programma, waarbij sommige meer waard zijn dan andere en sommige programma's meer mijlen bieden dan andere. Dit resulteert in een waarde voor verdiende mijlen, maar hoe kunnen we deze waarde bepalen?
Frequent flyer-programma's stellen je in staat om verdiende mijlen te gebruiken om vluchten te boeken, waarbij meestal vaste bedragen worden gerekend voor dezelfde route en klasse, ongeacht de datum. Dit staat in contrast met contante tarieven, die continu fluctueren. Er zijn uitzonderingen, zoals Flying Blue, dat dynamische prijzen hanteert voor alle routes, waardoor ticketprijzen op één dag tot vijf keer kunnen variëren. Evenzo biedt British Airways’ Executive Club "peak" en "off-peak" awardprijzen, en Singapore Airlines’ KrisFlyer gebruikt "saver" en "advantage" tarieven voor hetzelfde product op dezelfde vlucht. De meeste frequent flyer-programma's rekenen echter een vast aantal mijlen voor een bepaalde route. Laten we hier eens nader naar kijken.
Laten we awardprijzen vergelijken voor vluchten tussen Frankfurt (FRA) en Singapore (SIN) via verschillende frequent flyer-programma's. Als ervaren travel hackers kunnen we aannemen dat er directe Lufthansa-vluchten zijn van Frankfurt naar Singapore en directe vluchten van Singapore naar Frankfurt met Singapore Airlines. Er kunnen ook andere luchtvaartmaatschappijen zijn die deze route bedienen, zoals Air France via Parijs, KLM via Amsterdam of British Airways via Londen, onder anderen.
De snelste manier om het aantal mijlen te bepalen dat nodig is voor een awardvlucht tussen deze twee steden is zoeken op Awardhacker, dat een lijst toont gesorteerd op mijlenprijzen. Het is belangrijk te onthouden dat, omdat mijlen verschillende waarderingen hebben, het laagste aantal mijlen niet altijd de goedkoopste optie is. Daarnaast beïnvloedt ook de eenvoud van het verdienen en uitgeven van mijlen de keuze. Daarom is het cruciaal om tegelijkertijd te bepalen waar je je mijlen verdient en uitgeeft, hoewel we in deze gids proberen deze twee concepten te scheiden.
De bovenstaande screenshot laat zien dat het minste aantal mijlen dat nodig is voor een businessclass-ticket op deze route bij Asiana Club Miles ligt, dat 57.500 mijlen vereist om een ticket van Frankfurt naar Singapore te boeken op Etihad Airways. Dit betekent echter niet per se dat Asiana Club Miles het beste programma is om te gebruiken. Wat als het veel makkelijker is om Cathay Pacific Asia Miles te verdienen? In dat geval kan het verstandiger zijn om het ticket met die mijlen te kopen. Of als je mijlen hebt bij het frequent flyer-programma van Lufthansa, Miles & More, maar niet bij Asiana of Cathay Pacific, dan is Miles & More de logische keuze.
De belangrijkste conclusie van dit hoofdstuk is dat je nu een fundamenteel begrip hebt van de waarde van frequent flyer-programma's en hoe makkelijk het is om mijlen te verdienen via specifieke programma's. Vervolgens bespreken we waarom het het beste is om mijlen uit te geven aan reizen in premiumklasse.
In onze zoektocht naar de geheimen van het verdienen van miles, hebben we de basis behandeld: de kunst van verzamelen en het begrijpen van de verschillende programma-opzetten. Door kennis van awardprijzen en de nuances van programma’s beschikken we nu over de tools om onze reiservaringen maximaal te benutten.
Maar zodra we verder gaan dan het lukraak inschrijven voor programma’s en het stapelen van miles, is het tijd voor de volgende stap: het stellen van reisdoelen. Door vooraf onze gewenste bestemmingen te bepalen, vergroten we de efficiëntie en effectiviteit van onze miles-strategie.
Hoewel je miles voor allerlei doeleinden kunt gebruiken, van drankjes aan boord tot liefdadige donaties, richten we ons nu op de uitzonderlijke waarde die ze kunnen bieden: eerste klas en business class vluchten.
Waarom zijn dit de meest begeerde beloningen die je met miles kunt kopen? Het is eigenlijk simpel: economie. Business-class tickets zijn bij betaling in geld vaak drie tot vier keer zo duur als economy, terwijl je met miles doorgaans maar ongeveer het dubbele betaalt. Dat levert dus feitelijk een korting van 50% op luxe vliegreizen op. First class tickets zijn normaal gesproken zo’n zes keer zo duur in cash, maar via miles vaak maar ongeveer drie keer zo duur als economy.
Ter illustratie: stel, je vliegt van Doha naar Bangkok met Qatar Airways. Een economy class ticket op vlucht QR832, vertrek om 07:55 en aankomst om 19:05, kost op een willekeurige datum in de toekomst €597:
Dezelfde vlucht in business class kost echter maar liefst €1.911 (ongeveer 3,2 keer de prijs van economy).
En voor het summum aan luxe: een stoel in first class kost €3.814 (ruim 6,4 keer de economyprijs).
Nu bekijken we hetzelfde scenario, maar dan als je miles gebruikt. Bij Qatar Airways Avios zijn de conversies helder: economy class vergt 25.000 Avios, business class het dubbele, en first class het drievoudige.
Om het duidelijk te maken, berekenen we de waarde van deze punten: de cashprijs gedeeld door de benodigde miles.
| Klas | Prijs in cash | Prijs in Avios | Berekende waarde per mile |
|---|---|---|---|
| First class | €3.814 | 75.000 | 5 ¢ per mile |
| Business class | €1.911 | 50.000 | 3,8 ¢ per mile |
| Economy class | €597 | 25.000 | 2,4 ¢ per mile |
Deze analyse laat ondubbelzinnig zien dat een first class vlucht boeken dubbel zoveel waarde oplevert per mile: ze zijn dan maar liefst 5 cent per stuk waard.
Er zijn echter enkele kanttekeningen bij deze strategie. Genoeg miles sparen voor een first class vlucht kan lastig en tijdrovend zijn. 75.000 Avios verzamelen is niet altijd haalbaar, waardoor sommige reizigers toch kiezen voor een economy- of business class inwisseling. Bovendien: hoewel de waarde per mile geoptimaliseerd is bij first class, betekent dit niet dat je altijd voor die luxe moet kiezen. Persoonlijk zou ik nooit €4.000 uitgeven aan een vlucht van zeven uur in first class. Het vergelijken van de waarde is dus leerzaam, maar niet altijd relevant voor wat een mile je daadwerkelijk “waard” is.
Neem een ander voorbeeld. Stel, je moet op een bepaalde datum van Amsterdam naar Kaapstad en je hebt voldoende Flying Blue-miles gespaard, en je financiele situatie is prima. Wat is dan de beste keuze?
Rechtstreeks in economy class kost deze vlucht €575.
Maar kies je voor de luxe van business class op hetzelfde toestel, dan loopt de prijs op tot €3.727.
Bekijken we de prijzen in Flying Blue-miles: economy vereist 28.125 miles, terwijl business class 66.750 miles kost, exclusief belastingen.
Samengevat in deze tabel:
| Klas | Prijs in cash minus toeslagen | Prijs in Flying Blue miles | Berekende waarde per mile |
|---|---|---|---|
| Business class | €3.490 | 66.750 | 5,2 ¢ per mile |
| Economy class | €575 | 28.125 | 1,6 ¢ per mile |
In dit geval is het dus zeer voordelig om met miles te boeken: 5,2 cent per mile is uitzonderlijk hoog. Zeker als je bedenkt dat op dit moment The Points Guy Flying Blue miles waardeert op slechts 1,2 dollarcent per mile.
Om nogmaals te benadrukken waarom je je miles idealiter inzet voor business- of nog beter, first class tickets, een alternatief scenario: je besteedt Flying Blue miles via de shopping-portal aan bijvoorbeeld een Weber Portable Smokey Joe Original barbecue, goed voor 28.620 miles. Online onderzoek wijst uit dat deze barbecue in de winkel rond de €75 kost. Dat is amper 0,3 cent waarde per mile. Een business class ticket levert dus ruim zeventien keer zo veel waarde op!
Samengevat: het bewijs spreekt voor zich. Door je miles aan business- of first class vluchten te besteden, haal je maximale waarde uit je punten én til je je reiservaring naar een hoger niveau. Houd wel rekening met de uitdagingen bij het sparen van genoeg miles voor deze premium boekingen: 75.000 Avios is een flinke opgave, waardoor velen kiezen voor economy of business.
Denk er tot slot aan dat – ondanks de verhoogde waarde bij premium klassen – je keuzes moeten passen bij je persoonlijke voorkeuren en financiële situatie.
We begrijpen nu het belang van een mijl binnen een frequent flyer-programma, dat verder gaat dan de numerieke waarde. Terwijl The Points Guy< het gemiddelde waarde schat op ongeveer 1,5 cent per mijl, hebben wij de mogelijkheid om deze waarde aanzienlijk te vergroten door strategische inspanningen. Zoals eerder besproken, draait het optimaliseren van mijlen om twee essentiële elementen:
Laten we nu ingaan op het eerste aspect en effectieve methoden ontdekken om snel en overvloedig mijlen te verdienen. Voordat we verder gaan, is het belangrijk om een paar fundamentele richtlijnen voor deze maximaliserende mindset te overwegen.
Niet alle luchtvaartmaatschappijen bieden mogelijkheden om mijlen te verdienen. Over het algemeen bieden low-cost carriers meestal geen mijlenaccumulatie, terwijl full-service luchtvaartmaatschappijen tal van mogelijkheden bieden met diverse partners, waardoor je de meest waardevolle opties kunt kiezen.
Premiumklassen leveren doorgaans een hogere mijlenverzameling op. Veel programma's gebruiken vermenigvuldigers die aanzienlijke bonussen geven aan passagiers met first class tickets, vaak meer dan 300% van de daadwerkelijk gevlogen afstand. Daarentegen genereren sommige economy class tickets mogelijk slechts 50% van de gevlogen mijlen of zelfs minder. In de afgelopen jaren berekenen veel luchtvaartmaatschappijen de te verdienen mijlen op basis van het uitgegeven geld. Zo begrijp je dat meer betalen meer mijlen oplevert.
Het behalen van hogere statussen binnen frequent flyer-programma's brengt vaak extra voordelen voor het verdienen van mijlen met zich mee. Bijvoorbeeld, in het geval van Flying Blue, geeft de 'Explorer'-status, de laagste tier in het programma, 4 mijlen per uitgegeven euro, terwijl de 'Gold'-status het verdienpercentage verhoogt naar 7 mijlen per euro.
Zoals eerder in dit boek besproken, is ons doel echter om de vluchtkosten te minimaliseren. Dus als ons doel is om de mijlenverzameling te maximaliseren terwijl we de laagste prijs betalen, wat is dan de optimale strategie?
Hoewel het geven van een genuanceerd antwoord misschien omslachtig is, hangt het uiteindelijk af van jouw voorkeuren.
In een vorig hoofdstuk bekeken we het voorbeeld van een Etihad-vlucht van Londen naar New Delhi via Abu Dhabi, waarbij we American Airlines-mijlen konden bijschrijven met een totale waarde van $67,93, gebaseerd op The Points Guy's waardering van 1,77 cent per mijl. Als we de waarde van deze mijlen optimaliseren door premiumklassen te boeken en 5 cent per mijl behalen, zouden de mijlen die verdiend worden op een vlucht van $600 bijna $200 waard zijn!
Het belangrijkste punt om te benadrukken is dat de waarde van mijlen altijd meegewogen moet worden bij het boeken van een vlucht. Daarom is het bij het vergelijken van prijzen essentieel om de potentiële verdiensten in termen van mijlen te evalueren. Hoewel de goedkopere optie aanvankelijk aantrekkelijk kan lijken, kan het iets duurdere ticket aanzienlijk meer waarde in mijlen opleveren, waardoor het de betere keuze is.
Het is cruciaal om altijd rekening te houden met de waarde van de mijlen die je kunt verdienen bij het beoordelen van de totale prijs van je ticket.
Overweeg ook om meerdere segmenten te vliegen voor dezelfde prijs. Dit geeft je niet alleen de kans om tussensteden te verkennen, maar kan ook het aantal mijlen (de valuta) verhogen vanwege de langere gevlogen afstand.
In 2018 boekte ik een uitzonderlijk voordelig ticket van Johannesburg (JNB) naar Barcelona (BCN) via Londen (LHR) met British Airways in first en business class, retour.
Het tarief bedroeg 12.611 Zuid-Afrikaanse Rand, wat destijds net onder de €800 was. Dit was een buitengewoon tarief voor een first class ticket, aangezien dezelfde route normaal gesproken meer dan €4.000 kost. Sommigen zouden dit een fouttarief noemen.
Hoewel British Airways Executive Club een van mijn favoriete frequent flyer-programma's is, ontdekte ik dat Alaska Airlines Mileage Plan meer mijlen zou opleveren voor deze vlucht en een betere totale waarde bood.
Een verbluffende 55.740 mijlen konden worden verdiend voor deze reis. Gezien The Points Guy's waardering van 1,8 cent per mijl, kwam dit neer op meer dan $1.000 aan mijlenwaarde voor deze enkele trip!
Het is belangrijk om te vermelden dat ik dit ticket voor slechts €800 heb gekocht, wat het toppunt van mijlenmaximalisatie laat zien: een overvloed aan mijlen verdienen die de contante waarde overstijgt. Het spreekt voor zich dat ik ontzettend blij was met deze uitzonderlijke deal en nog enthousiaster om de verdiende mijlen te gebruiken voor een aankomende business class vlucht. In mijn geval koos ik voor een Cathay Pacific-vlucht van Hong Kong naar Amsterdam, waarvoor 42.500 mijlen nodig waren. Opmerkelijk genoeg had ik nog meer dan 13.000 mijlen over, wat de waarde van mijn inwisseling verder verhoogde.
Het punt is om de hoogste waarde voor je contant betaalde tickets te zoeken. Hoewel het genoemde voorbeeld een uitzonderlijke en ongeëvenaarde situatie is, zou het begrijpen van de waarde van mijlen een integraal onderdeel van je boekingsstrategie moeten zijn.
In uitzonderlijke gevallen is het mogelijk om een hogere waarde aan mijlen te verdienen dan het bedrag dat je contant hebt betaald.
Het unieke aspect van dit boek, dat het onderscheidt van andere reis-hackgidsen, is de primaire focus op het maximaliseren van mijlen zonder zwaar te leunen op het benutten van creditcardbonussen. Dit verschil komt voort uit het feit dat, omdat ik in Nederland woon, de beschikbaarheid van creditcardopties voor reisvoordelen voor mij relatief beperkt is. Om eerlijk te zijn heb ik niet veel ervaring met dit onderwerp. Bovendien is de bedoeling om lezers van over de hele wereld te bedienen, met het besef dat reis-hacken via creditcards vooral voorkomt in de Verenigde Staten, waar talloze bronnen beschikbaar zijn om te verkennen.
Toch wil ik in dit boek kort ingaan op creditcards, omdat er één kaart in mijn thuisland een cruciale rol speelt in mijn strategie om mijlen te maximaliseren. Vandaar dit korte hoofdstuk over creditcards.
Creditcards zijn al lange tijd een integraal onderdeel van frequent flyer-programma’s. Veel programma’s bieden hun eigen creditcards aan, waarmee kaarthouders mijlen kunnen verdienen met hun dagelijkse uitgaven. Dit biedt talloze mogelijkheden, omdat het verdienen van mijlen niet langer beperkt is tot daadwerkelijke vluchten. Vooral in de Verenigde Staten is er een overvloed aan concurrerende creditcards met samenwerkingen met luchtvaartmaatschappijen en aantrekkelijke aanmeldbonussen van duizenden punten. Het is zelfs mogelijk om genoeg mijlen te verzamelen voor al je jaarlijkse reizen alleen door je aan te melden voor zulke kaarten en op de hoogte te blijven van nieuwe kaarten en bonussen.
Het landschap is anders in Nederland, maar het is toch de moeite waard om te vermelden. De enige creditcard van betekenis op de Nederlandse markt is de American Express-kaart. Het grootste voordeel hiervan is de mogelijkheid om de verdiende punten, bekend als Membership Rewards (MR), over te zetten naar verschillende frequent flyer-programma’s. American Express opereert wereldwijd en biedt kaarten aan in verschillende landen. In mijn thuisland heeft American Express samenwerkingen met Executive Club (van British Airways), KrisFlyer (van Singapore Airlines), Flying Blue (van KLM en Air France, onder anderen), Asia Miles (Cathay Pacific) en nog enkele meer. Daarnaast heeft American Express de afgelopen jaren genereuze aanmeldbonussen aangeboden. Zo kwam de Platinum-kaart een tijd lang met een aanmeldbonus van 60.000 MR. Met deze kaart kun je MR overzetten naar het frequent flyer-programma van jouw keuze, meestal tegen een verhouding van 5:4, wat betekent dat 5 MR gelijkstaat aan 4 mijlen in het programma. Deze verhouding geldt voor programma’s zoals Flying Blue en Executive Club.
Ondanks dat ik affiliatepunten verdien door de kaart aan te bevelen, ben ik er als reiziger echt enthousiast over, zelfs gezien het ontbreken van concurrentie van andere banken en creditcardaanbieders in mijn thuisland. De Platinum-kaart biedt voordelen zoals snelle beveiligingscontrole op Amsterdam Schiphol (AMS), onbeperkte toegang tot lounges via de bijbehorende Priority Pass, reisverzekering, een jaarlijkse dinercredit van €300 bij geselecteerde restaurants en de eerder genoemde aanmeldbonus. Op het moment van schrijven is de jaarlijkse bijdrage €780 en verdient elke euro die ik uitgeef mij 1,5 MR. Dit is een aantrekkelijk aanbod, zoals het volgende scenario illustreert.
Stel dat ik van Madrid (MAD) naar New York (JFK) wil reizen met Iberia (IB) in businessclass, waarvoor 34.000 Avios nodig zijn via het programma van Iberia. Omdat Iberia een transferpartner is van American Express (en zelfs als dat niet zo was, kan ik Avios zonder kosten van British Airways naar Iberia overzetten), is de conversieverhouding 5:4, wat neerkomt op 42.500 MR. Door simpelweg de American Express-kaart aan te vragen, zou ik genoeg MR verzamelen om een businessclass-ticket van Spanje naar de VS te kopen, met wat punten over. De huidige contante prijs voor dit ticket zou meer dan €6.000 zijn en die zou ik nooit betalen, maar het geeft een indruk van de waarde van de Avios en de American Express Membership Rewards.
Het is belangrijk om te benadrukken dat veel creditcards die door luchtvaartmaatschappijen worden uitgegeven, zijn ontworpen om alleen mijlen te verdienen binnen hun eigen frequent flyer-programma’s. Een opmerkelijke creditcardoptie in Nederland is de Flying Blue American Express, die een 1:1 overdrachtsverhouding biedt. Er zijn echter weinig situaties waarin ik specifieke luchtvaartmaatschappij-kaarten zou aanbevelen. Het is cruciaal om te beoordelen of ze aansluiten bij jouw persoonlijke behoeften. Persoonlijk vind ik de flexibiliteit van mijn American Express-kaart waardevol, omdat ik hiermee mijn frequent flyer-saldo’s kan aanvullen met Membership Rewards (MR) punten wanneer dat nodig is. Deze flexibiliteit stelt me in staat om verder te kijken dan strikte naleving van een bepaald boekingsbeleid dat aan specifieke luchtvaartmaatschappijen binnen dezelfde alliantie is gebonden.
Creditcards kunnen je kansen om mijlen te verdienen vergroten en bieden meer flexibiliteit bij het bijvullen van mijlen in verschillende loyaliteitsprogramma’s.
In het eerdere gedeelte over het maximaliseren van miles, noemde ik kort tier miles als een manier om status te bereiken binnen een frequent flyer-programma. Deze miles verschillen van inwisselbare miles omdat ze niet als valuta voor aankopen kunnen worden gebruikt. In plaats daarvan vertegenwoordigen ze een numerieke mijlpaal die je privileges binnen het programma geeft.
De meeste frequent flyer-programma's bieden verschillende voordelen voor het behalen van status, zoals het kwijtschelden van bagagekosten, priority check-in en boarding, toegang tot lounges en verhoogde mileage-multipliers. Hogere statussen gaan vaak gepaard met extra voordelen.
Laten we eens nader kijken naar de statustiers binnen de Executive Club, het frequent flyer-programma van British Airways.
De genoemde statussen komen met aantrekkelijke voordelen. Uit eigen ervaring kan ik getuigen van het gemak van het gebruik van premium check-in balies (vaak met kortere wachtrijen), toegang tot lounges (zelfs bij economy) en het genieten van het comfort van de Concorde Room. Toch denk ik dat de meeste van deze voordelen het nastreven van status alleen niet waard zijn. Persoonlijk check ik zelden bagage in en geef ik de voorkeur aan online inchecken, waardoor dat voordeel voor mij overbodig is. Bovendien geeft een American Express-kaart met Priority Pass-lidmaatschap me toegang tot lounges (al zijn die iets minder luxe), en vind ik het niet erg om later aan boord te gaan.
Het kiezen van een statusstrategie hangt af van persoonlijke voorkeuren. Zakenreizigers die vaak met dezelfde luchtvaartmaatschappij vliegen, bijvoorbeeld vanwege de nabijheid van een grote hub of de voorkeur voor rechtstreekse vluchten, kunnen waarde hechten aan het behalen van status. Zij kunnen genieten van de rust en stilte van luchthavenlounges om te werken of comfortabele stoelen kiezen voor productiviteit tijdens hun vluchten. Vakantiegangers kunnen de voorkeur geven aan het gemak van gratis ingecheckte bagage (hoewel ik persoonlijk pleit voor reizen met alleen handbagage) en de mogelijkheid om te ontspannen in luchthavenlounges. Het is echter belangrijk op te merken dat het bereiken van bepaalde statussen uitdagend en duur kan zijn, en de waarde ervan subjectief is.
De beslissing om status na te streven moet aansluiten bij jouw reisvoorkeuren, gedrag en de specifieke eisen van jouw favoriete frequent flyer-programma. Elk programma heeft zijn eigen vereisten voor het behalen van status, dus het is essentieel om te beoordelen of de voordelen echt aansluiten bij jouw behoeften.
Nu we de belangrijkste strategieën voor het maximaliseren van miles hebben besproken, duiken we in de fijnere details, die misschien toch niet zo klein zijn.
Zoals we zojuist hebben ontdekt, sluiten frequent flyer-programma's partnerschappen niet alleen met creditcardmaatschappijen en banken, maar ook met diverse andere sectoren. Deze samenwerkingen bieden talloze mogelijkheden om meer miles te verdienen. Autoverhuurbedrijven en hotels zijn enkele van de meest voorkomende partners in deze programma's. Door simpelweg je frequent flyer-accountnummer te geven bij het huren van een auto of het boeken van een hotelkamer, kun je extra miles verzamelen. Het is goed om te weten dat autoverhuurbedrijven en hotels vaak meerdere luchtvaartpartners hebben, dus het is belangrijk om de meest lucratieve optie voor jouw specifieke boeking te vinden. Daarnaast kan het volgen van puntbonusacties via luchtvaartblogs zoals Travel Dealz en The Points Guy je mileage-verdiensten verder verhogen.
Maar de partnerschappen stoppen daar niet. Vrijwel elke aankoop die je doet, vooral online, kan via het shoppingportaal van een frequent flyer-programma verlopen. Flying Blue bijvoorbeeld biedt een portaal waar je kunt zien hoeveel miles je per uitgegeven euro kunt verdienen. Laten we een voorbeeld nemen: voor elke €10 die je bij Hotels.com besteedt, verdien je 36 Flying Blue miles. Vergelijkbare partnerschappen bestaan met platforms als Expedia, Agoda en Booking.com. Dit wordt nog aantrekkelijker als je een creditcard gebruikt die miles verdient bij je betaling.
Als je een hotelovernachting van €350 boekt en je creditcard verdient 1,5 punten per uitgegeven euro, verdien je nog eens 420 Flying Blue miles extra (omgezet uit 525 Membership Rewards in mijn geval). In totaal levert deze enkele boeking 1.700 Flying Blue miles op. Gebaseerd op The Points Guy’s waardering van 1,2 cent per mile, komt dit neer op €18,70 aan verdiende miles, alleen al door via het portaal te boeken en een miles-verdienende creditcard te gebruiken. Deze berekening houdt nog geen rekening met het loyaliteitsprogramma van Hotels.com, waarbij je na 10 overnachtingen een gratis nacht verdient.
Taxi’s bieden ook een kans om je mileage-saldo te verhogen. Uber werkt samen met British Airways Executive Club en geeft één Avios per GBP die je besteedt. Lyft werkt samen met Delta, Alaska en Hilton, wat meerdere opties biedt om miles te verdienen. Grab werkt samen met Singapore Airlines, waardoor het makkelijk is om meer miles te verzamelen als je hun diensten vaak gebruikt.
Zelfs boekingen via Airbnb kunnen worden bijgeschreven op je frequent flyer-programma. Delta Air Lines biedt bijvoorbeeld één SkyMile per dollar die je op Airbnb besteedt. Hoewel dit in eerste instantie misschien niet veel lijkt, is het gezien de uitgaven aan accommodatie een eenvoudige manier om meer miles te verzamelen door je account te koppelen.
Tot slot nog een andere manier om miles te verdienen zonder alle mogelijkheden uitgebreid te benoemen. Emirates werkt samen met GetYourGuide, waardoor je één Emirates Skywards mile verdient voor elke euro die je besteedt. Hoewel het individuele verdienpercentage misschien niet groot is, is het een voorbeeld van hoe je bijna bij elke aankoop moeiteloos miles kunt verzamelen.
De mogelijkheden om miles te verdienen gaan veel verder dan alleen creditcard-aanmeldbonussen en daadwerkelijke vluchten. Met partnerschappen in allerlei sectoren zijn er talloze manieren om je mileage-verdiensten te maximaliseren. Door deze kansen te benutten en alert te blijven op speciale acties, kun je je mileage-saldo flink verhogen en je reisdoelen dichterbij brengen.
Bekijk de earning partners van je frequent flyer-programma’s om te ontdekken hoe je miles kunt verdienen bij de vele online aankopen die je het hele jaar door doet. Bijna elke euro/dollar/yen die je online uitgeeft, kan ergens worden bijgeschreven.
Zoals we hebben ontdekt, gebruiken frequent flyer-programma’s awardtabellen om te bepalen hoeveel mijlen je nodig hebt voor verschillende routes. Omdat het te complex zou zijn om elke individuele route een prijs te geven, maken de meeste programma’s gebruik van zones en hanteren ze vaste mijlenprijzen per reisklasse binnen of tussen die zones. Door deze versimpeling kunnen frequente reizigers eenvoudig berekenen hoeveel mijlen ze nodig hebben voor hun gewenste vlucht. Bekijk bijvoorbeeld de award chart van Miles&More om te zien hoe dit werkt.
Voor de programma’s zelf zit hier echter een nadeel aan: reizigers betalen dezelfde hoeveelheid mijlen voor verschillende routes. Zo hanteert Miles&More, het frequent flyer-programma van Lufthansa en haar partners, een prijs van 20.000 mijlen voor een "binnenlandse business class enkele reis". Dit betekent dat zowel een korte vlucht van minder dan een uur tussen Frankfurt en München met Lufthansa als een veel langere binnenlandse vlucht van Toronto naar Vancouver in business class met partner Air Canada beide 20.000 mijlen kosten. Meer nog, een route helemaal van Goose Bay (YYR) in het oosten van Canada, via Hamilton (YHZ) en Vancouver (YVR), naar Whitehorse (YXY) in het noordwesten, zou ook 20.000 mijlen kosten, ondanks een reistijd van 35 uur met 10 vlieguren. Dit soort situaties noemt men "sweet spots" binnen het programma: momenten waarop de waarde van je mijlen het hoogst is ten opzichte van de gemiddelde waarde. Er zijn verschillende types sweet spots – laten we enkele voorbeelden bekijken.
Het vorige voorbeeld laat een vorm van zone stretching zien. Als een binnenlandse business class vlucht standaard 20.000 mijlen kost, kun je dus op zoek naar de langste mogelijke route binnen zo’n zone. Maar dit geldt ook voor vluchten tussen verschillende zones. Zoals je in het volgende deel leest, had ik ooit genoeg American Airlines-mijlen om een business class ticket te boeken tussen de zones "Midden-Oosten" en "Indisch subcontinent." Ik koos voor een reis van Tel Aviv (TLV) in Israël, via Amman (AMM) in Jordanië en Doha (DOH) in Qatar, naar Colombo (CMB) in Sri Lanka. Je zou zelfs de zone kunnen rekken van Cairo (CAI) in Egypte tot Kathmandu (KTM) in Nepal. Al deze opties zouden 30.000 mijlen kosten. Zelfs als je alleen het korte stukje tussen Tel Aviv en Amman (minder dan een halfuur vliegen) boekt, blijft het aantal benodigde mijlen gelijk.
Het is belangrijk te beseffen dat frequent flyer-programma’s hun zones volledig zelf kunnen bepalen. Flying Blue rekent bijvoorbeeld Marokko en Israël tot hun Europese zones, waardoor een vlucht tussen de VS en elke bestemming in Europa evenveel Flying Blue-mijlen kost. Ook als de vlucht van New York naar Amsterdam slechts zes uur duurt, en de reis van New York naar Tel Aviv via Amsterdam of Parijs bijna het dubbele is, blijft de mijlenprijs gelijk.
Een vergelijkbare situatie: ik vloog ooit van Kaapstad (CPT) in Zuid-Afrika, via Johannesburg (JNB) en Singapore (SIN), naar Bali (DPS) in Indonesië. Ik betaalde de prijs voor reizen tussen zones. Het stuk Johannesburg-Singapore kostte net zoveel mijlen als de volledige combi van drie vluchten. Een ander voorbeeld is een vlucht van Amsterdam (AMS), via Oslo (OSL), Stockholm (ARN) en Addis Abeba (ADD) naar Johannesburg (JNB). Over deze persoonlijke ervaringen lees je verderop in het boek meer.
Overigens werken niet alle programma’s met zones; sommigen hanteren afstandstabellen. Maar ook binnen zulke systemen zijn optimalisaties mogelijk, door routes te kiezen die het dichtst tegen de bovengrens van een afstandsband liggen. Vergelijk altijd prijzen met Awardhacker.
Zoals we eerder in dit boek zagen zijn de ticketprijzen vaak hoog op routes waarop weinig maatschappijen of bestemmingen worden aangeboden. Een mooi voorbeeld dichtbij huis: Paramaribo (PBM), hoofdstad van Suriname, heeft historische banden met Nederland. De enige directe vluchten vanaf Europa zijn van Surinam Airways en KLM, waardoor tickets duur zijn. Dit is een probleem voor de prijsbewuste reiziger. Ook verderaf gelegen eilanden als Fiji (NAN), Tahiti (PPT) en Paaseiland (IPC) hebben vaak torenhoge prijzen.
Gelukkig kun je in zulke gevallen soms veel besparen door je ticket met mijlen te boeken. Zowel zone- als afstandsprogramma’s zijn dan voordelig omdat je vaak een betere waarde uit je mijlen haalt. Denk bijvoorbeeld aan Brian Biros, die zijn ervaring deelde op The Points Guy. Hij vloog van Chicago (ORD) naar Tahiti (PPT), Vanuatu (VLI), Salomonseilanden (HRI), Brisbane (BNE), Sydney (SYD), opnieuw Tahiti (PPT), Paaseiland (IPC), Honolulu (HNL), Maui (OGG) en weer terug naar Chicago (ORD), voor minder dan 175.000 punten en slechts $500 aan belastingen. Aan jou om te bepalen of je op die manier het maximale uit je mijlen wil halen.
Eerste klas en business class leveren je doorgaans de meeste waarde op bij het inwisselen van je mijlen. Gemiddeld ligt de “waarde” van mijlen in deze premium klassen het hoogst. Toch zijn er enkele opties die er met kop en schouders bovenuit steken als het gaat om de verhouding tussen benodigde mijlen en de cashprijs.
Sommige premium cabines zijn extreem duur. Zo staat All Nippon Airways (ANA) bekend om haar uitzonderlijke service en eten. Zij rekenen $13.000 voor een enkele reis van Tokio naar New York. Maar bij Virgin Atlantic’s Flying Club boek je hetzelfde ticket voor 85.000 mijlen (in 2023 verhoogd met 42%). Je haalt dan een waarde van 15,3 eurocent per Flying Club-mijl, wat fantastisch is: de gemiddelde waarde volgens The Points Guy (TPG) ligt op 1,5 eurocent per mijl.
Er zijn nog veel andere “bucketlist”-premiummijlenreizen die je (en ik vind: moet) boeken met mijlen. Kijk altijd bij je eigen frequent flyer-programma naar de mogelijkheden en vergelijk ze met Awardhacker om de beste waarde voor jouw bestemming te vinden.
Oplettende lezers weten dat fifth freedom-vluchten waardevol zijn voor het inwisselen van mijlen. Waarom? Deze worden vaak uitgevoerd met wide-body toestellen, die doorgaans betere premium klassen bieden dan narrow-body’s. Kortgezegd: het zijn meestal korte vluchten met een uitstekend product aan boord. Daarnaast zijn die vluchten, zeker als je met mijlen betaalt, aantrekkelijk geprijsd.
Zo vliegt British Airways bijvoorbeeld op een route tussen de voormalige Britse koloniën St. Lucia (UVF) en Grenada (GND) met een Boeing 777. Dit is onderdeel van een langere vlucht vanuit Londen, maar het tussenstuk kan je los boeken met Avios. Hoewel de vlucht minder dan een uur duurt, is het business class-ticket vaak rond de €500.
Maar je kunt hem ook boeken voor slechts 16.250 Avios en €0,50 aan belastingen – een uitstekende miledealing. De waarde is ongeveer 3,1 eurocent per mile, ruim boven de gemiddelde waarde van 1,5 eurocent volgens The Points Guy (TPG).
Dit soort sweet spots zijn vooral interessant als je maar een kleine hoeveelheid mijlen hebt, maar toch graag premium class wilt vliegen. Kies dan altijd de vlucht met het laagste aantal benodigde mijlen én een goed product aan boord.
Veel frequent flyer-programma’s staan gratis stopovers toe bij awardtickets. Een stopover is een verblijf ter plaatse van 24 uur of langer; alles daaronder heet een layover. Met deze regel kun je meerdere bestemmingen bezoeken op één ticket. Op het moment van schrijven bieden onder meer Alaska Mileage Plan, Air Canada Aeroplan, Air France-KLM Flying Blue, Emirates Skywards, All Nippon Airways Mileage Club, Asiana Club, Cathay Pacific Asia Miles, Etihad Guest, Japan Airlines Mileage Bank, Singapore Airlines KrisFlyer, Turkish Miles&Smiles, TAP Air Portugal Miles & Go en Korean Air Skypass gratis stopovers, met soms een kleine toeslag of restrictie. Bekijk de voorwaarden per programma of lees deze handige gids van One Mile at a Time.
Eerder bespraken we hidden city-ticketing: een ticket boeken tussen AAA en CCC via BBB, maar niet verder reizen dan BBB. Dit is mogelijk omdat langere routes soms goedkoper zijn dan de kortere, directe vluchten. Hidden city-ticketing werkt ook met awardtickets, zeker als er weinig partneropties zijn binnen het programma en de enige connectie via een andere luchthaven in een andere zone loopt.
Een voorbeeld: Turkish Airlines Miles&Smiles (zoals uitgelicht door Off the beaten Points) rekent 105.000 mijlen voor een business class ticket van Hanoi (HAN) naar Istanbul (IST). Maar een ticket van Hanoi via Istanbul tot aan Jakarta (CGK) kost slechts 30.000 mijlen, omdat vertrek- en aankomstluchthaven dan in dezelfde zone liggen.
Een ander voorbeeld: business class van Dubai (DXB) naar Amsterdam (AMS) met KLM. Kosten: 75.000 Flying Blue-miles en €106.
Maar door door te boeken tot Düsseldorf (DUS) betaal je maar 60.000 mijlen en €127. Door €21 extra belasting te betalen, het laatste stukje over te slaan en geen bagage in te checken, bespaar je 15.000 mijlen.
Let op: Flying Blue gebruikt dynamische prijzen, dus tarieven verschillen per dag, maar probeer altijd een extra vlucht toe te voegen als je naar Amsterdam wilt en minder mijlen wilt betalen.
Soms loont het zelfs om juist een langere route te kiezen om mijlen te besparen. Zo rekent Flying Blue 95.000 mijlen voor een business class ticket van Vancouver (YVR) naar Bangkok (BKK) via Amsterdam (AMS) met KLM.
Als je echter twee losse tickets boekt – Vancouver-Amsterdam (65.000 mijlen) en Amsterdam-Bangkok (52.500 mijlen; dit zou normaal rond de 75.000 liggen) – dan kom je uit op 117.500 mijlen.
De prijs van 95.000 mijlen is de kostprijs voor reizen van Noord-Amerika naar Zuidoost-Azië. Met wat creativiteit – bijvoorbeeld een partnermaatschappijroute via Japan – kun je voor hetzelfde aantal mijlen het langere traject vliegen én premium class beleven.
Waar het ene programma goedkoper uitpakt voor complete trajecten met meerdere zones, kunnen andere programma’s juist gunstig zijn als je stukken los boekt. Dit hangt af van zone-indeling en prijsstructuur voor reizen tussen zones.
Bijvoorbeeld: een reis van Amsterdam (AMS) naar Istanbul (IST) kost je bij Turkish Airlines 33.500 KrisFlyer-miles.
Daarna van Istanbul naar Singapore met Singapore Airlines kost je 56.500 KrisFlyer-miles.
We combineren: samen 90.000 mijlen van Amsterdam naar Singapore. Vlieg je dit rechtstreeks met Singapore Airlines via KrisFlyer, dan kost het 103.500 mijlen.
Dat scheelt 13.500 mijlen – en je kunt meteen Istanbul ontdekken op weg naar Zuidoost-Azië.
Sweet spots zijn manieren om de waarde van je punten of mijlen in een programma te maximaliseren. Doorgaans zijn het “voordelige routes” vergeleken met cashprijzen of ten opzichte van een ander programma voor dezelfde vlucht (al dan niet met dezelfde airline). Wat mij betreft kun je sweet spots op nog meer manieren definiëren, zoals hierboven beschreven.
De belangrijkste boodschap: frequent flyer-programma’s bieden je veel kansen om slimmer te reizen, en zo zowel mijlen als geld te besparen. Verdiep je in de partners van een programma en ontdek of je met mijlen naar bijzondere plekken kunt vliegen – het levert vaak verrassende besparingen op. Doe eens wat zoekpogingen op Awardhacker of Google op sweet spots + de naam van het programma voor onverwacht leuke deals.
Veel frequent flyer-programma’s geven kortingen op awardvluchten in het kader van promoties. Flying Blue is bijvoorbeeld beroemd om de Promo Rewards – vaak tot 50% korting op awardtickets. Zo’n korting benutten is een uitstekende manier om je mijlen extra veel waard te maken. Miles&More heeft regelmatig de Miles & More Mileage Bargains, Singapore Airlines biedt met KrisFlyer periodiek Spontaneous Escapes aan met speciale tarieven. Check bij je programma naar lopende acties; soms bieden ze verrassende extra’s om het maximale uit je spaarpunten te halen.
Verschillende frequent flyer-programma's bieden kortingen op awardvluchten als onderdeel van hun promotionele aanbiedingen. Flying Blue, bijvoorbeeld, is bekend om zijn Promo Rewards, die kortingen tot 50% op awardvluchten bieden. Profiteren van deze kortingen is een uitstekende strategie om de waarde van je miles verder te vergroten. Miles&More daarentegen biedt promoties genaamd Miles & More Mileage Bargains, terwijl het Krisflyer-programma van Singapore Airlines periodiek Spontaneous Escapes met speciale gereduceerde tarieven aanbiedt. Controleer het frequent flyer-programma dat je gebruikt op eventuele promoties die zij aanbieden. Deze bieden extra mogelijkheden om het voordeel van je frequent flyer-miles te maximaliseren.
Helaas moet ik het hoofdgedeelte van dit boek afsluiten met een realiteitscheck. De mogelijkheid om miles te gebruiken voor vluchten hangt af van het concept "award space." Deze term verwijst naar het aantal stoelen dat luchtvaartmaatschappijen beschikbaar stellen voor boekingen met miles, evenals het aantal stoelen dat wordt weergegeven bij het zoeken naar awardvluchten. Dit aantal is echter beperkt.
Er is geen vast aantal stoelen per luchtvaartmaatschappij, vliegtuig of route dat je met miles kunt boeken. Daarnaast kunnen bepaalde periodes hogere awardprijzen hebben binnen specifieke frequent flyer-programma's. De beschikbaarheid van award space wordt beïnvloed door verschillende factoren, waaronder data, bestemmingen, luchtvaartmaatschappijen en boekingsklassen.
Begrijpen of er stoelen beschikbaar zijn, kan berucht lastig zijn. Sommige programma's beperken het zoeken naar award space tenzij je een voldoende milesaldo hebt. Andere verbergen award space online, maar telefoonagenten kunnen helpen met het boeken van vluchten als je award space hebt gevonden via een ander partnerprogramma voor dezelfde luchtvaartmaatschappij. De realiteit is dat het boeken van awardvluchten vaak een dikke huid en doorzettingsvermogen vereist. De sleutel is om vroeg te boeken en flexibel te blijven. Je kunt ook websites gebruiken zoals Point.me, ExpertFlyer en Seats.aero om meldingen in te stellen voor award space, hoewel deze diensten meer geschikt zijn voor reizigers met specifieke data, luchtvaartmaatschappijen en route-eisen. Hoewel het nuttig is om deze tools te kennen en te gebruiken, is flexibiliteit de ultieme troef.
Zoals eerder genoemd, biedt het lid zijn van meerdere frequent flyer-programma's gemak en opties bij het boeken van reizen. Als er beperkte award space beschikbaar is bij één programma op een bepaalde route, kun je mogelijk miles van een ander programma gebruiken. Niet alle reizigers hebben echter grote milesaldi. In zulke gevallen kunnen creditcards als wildcard-oplossing dienen, waarmee je beschikbaarheid kunt controleren en punten van je creditcard naar het gewenste programma kunt overzetten.
Terugkomend op de eerste hoofdstukken van het boek, kan flexibiliteit in zowel luchthaven- als bestemmingskeuzes aanzienlijke voordelen opleveren. Als je geen awardstoelen kunt bemachtigen vanaf je voorkeursluchthaven, overweeg dan om nabijgelegen luchthavens te controleren. Uit mijn persoonlijke ervaring, toen ik geen vluchten kon boeken voor twee passagiers en een baby van Amsterdam (AMS) naar Doha (DOH), vond ik award space op een vlucht vanaf Brussel (BRU) op dezelfde datum. Ik koos ervoor om vanaf die alternatieve luchthaven te vliegen, wat een treinreis van twee uur vereiste om mijn gezin en mezelf daar te krijgen.
Flexibiliteit in het kiezen van bestemmingen is net zo belangrijk. Je kunt ervoor kiezen om naar een luchthaven nabij je gewenste bestemming te vliegen en vervolgens een regulier ticket te kopen voor het laatste deel van de reis. Bijvoorbeeld, tijdens de eerder genoemde reis was mijn uiteindelijke bestemming Phuket (HKT), maar ik wilde first class vliegen met Qatar Airways. Omdat deze serviceklasse niet beschikbaar was naar Phuket, boekte ik een first class-ticket naar Bangkok (BKK) en plande daar een kort verblijf voordat ik mijn reis naar Phuket vervolgde met een apart ticket op Bangkok Airways (PA), dat ik betaalde met Flying Blue-miles (aangezien Flying Blue partner is van deze luchtvaartmaatschappij).
Deze aanpak benadrukt het concept van het combineren van je mileage-opties. Door flexibel te zijn met je bestemmingen, kun je verschillende programma's en luchtvaartmaatschappijen benutten. Bijvoorbeeld, de ene luchtvaartmaatschappij brengt je naar bestemming AAA, terwijl een ander programma je in staat stelt awardvluchten te kopen van AAA naar BBB. Terwijl ik dit schrijf, ben ik een week verwijderd van mijn vlucht van Amsterdam (AMS) naar Dubai (DXB) met KLM, waarbij ik Flying Blue-miles gebruik om tijd door te brengen met mijn vriendin. Daarna vervolg ik mijn reis solo van Dubai naar Bangkok (BKK) met British Airways Avios om een vriend te bezoeken. Later vlieg ik met Bangkok Airways (betaald met Flying Blue-miles) naar Siem Reap (REP) in Cambodja om de historische site Angkor Wat te verkennen. Ik reis via Bangkok naar Chiang Mai (CNX) en terug naar Bangkok (DMK) met AirAsia (FD) met contant geld. Ten slotte keer ik terug naar Amsterdam met EVA Airways (BR), betaald met Singapore Airlines KrisFlyer-miles. Het was moeilijk om award space te vinden op een vlucht van Zuidoost-Azië naar Amsterdam, totdat ik me herinnerde de partnerluchtvaartmaatschappijen in het Singapore Airlines KrisFlyer-programma te controleren en een directe vlucht vond met een luchtvaartmaatschappij waar ik nog nooit mee had gevlogen.
Deze manier van reizen vat de essentie samen van wat ik door dit hele boek heen wil leren. Door een goed begrip te hebben van geografie, luchtvaartmaatschappijen en hun partnernetwerken, en door te begrijpen hoe ze samenwerken, kun je je kennis benutten om te bepalen wanneer je met contant geld betaalt en wanneer je miles gebruikt. De tijd nemen om je reizen te plannen, duidelijke reisdoelen stellen en flexibiliteit omarmen zijn cruciale elementen om de potentie te ontsluiten voor reizen die voorheen ondenkbaar waren.
Onthoud, met de juiste aanpak kun je de complexiteit van frequent flyer-programma's navigeren, profiteren van hun aanbiedingen en opmerkelijke reizen maken die je stoutste verwachtingen overtreffen.
Deel V
In 2016 maakte ik een reis naar Beijing en Hong Kong alleen voor €247,58 (ARN-PEK-HKG-PEK-LHR), en sindsdien ben ik verliefd op China. Misschien komt het doordat ik geen van de advertenties daar kan lezen, of omdat ik zonder zorgen de sigarettenrook van de chauffeur in de achterbank van een taxi kan inademen. Hoe dan ook, China is een van mijn favoriete bestemmingen geworden, en China Southern is een van mijn favoriete luchtvaartmaatschappijen om er te komen.
China Southern, een luchtvaartmaatschappij met hubs in Guangzhou (CAN) en Beijing (PEK), biedt geweldige vluchten naar Zuidoost-Azië. Het is ook mijn favoriete maatschappij voor vluchten naar Bali. Niet alleen is de route via China geen grote omweg (slechts 4,5% langer dan een directe vlucht), maar China Southern biedt ook gratis stopover hotels, eten en stadstours aan mensen die een overstap van langer dan acht uur hebben. En hoewel Guangzhou misschien niet de meest inspirerende stad is, is het toch fijn om een dutje te doen, te douchen en te eten aan een buffet (allemaal gratis) voordat je wordt opgehaald door een vriendelijke gids (ook gratis) voor een stadstour en lunch (ook gratis) in een Chinees restaurant.
Voor mij is vliegen met China Southern naar Zuidoost-Azië een no-brainer. Wanneer ik een economy class vlucht naar de regio wil boeken, hoop ik dat China Southern gunstige tarieven heeft. Wanneer ik een vlucht boek, meld ik me bij een balie op de luchthaven waar een vrouw "kies hotel" naar me roept, en dan weet ik dat ik een geweldige tussenstop in China ga hebben. Op mijn laatste reis naar Bali met China Southern betaalde ik €412,60, wat korte bezoeken aan China omvatte.
Singapore Airlines staat bekend om zijn weelderige eerste klas, met een privé suite met een bed, kreeft, kaviaar, champagne en toegang tot een exclusief gedeelte van de eerste klas lounge. Deze luxe heeft echter een stevig prijskaartje van enkele duizenden euro's. Maar voor wie slim is, kun je het veel goedkoper krijgen door miles te gebruiken.
De meest voordelige eerste klas route bij Singapore Airlines is van Singapore (SIN) naar Hong Kong (HKG), en omdat Singapore het knooppunt van de luchtvaartmaatschappij is, kun je genieten van de luxueuze Private Room in de eerste klas lounge vóór je vlucht. Het ticket kostte mij 35.000 Singapore Airlines KrisFlyer miles, die ik kon overzetten vanaf mijn American Express Membership Reward saldo (ik heb de Nederlandse kaart en krijg 4 KrisFlyer Miles voor elke 5 Membership Rewards), en €31 aan belastingen. Dit betekent dat je een ticket kunt krijgen dat normaal meer dan €2.000 zou kosten.
Ik deed precies dat en het was een geweldige ervaring. Hoewel ik niet de nieuwste suite met een apart bed had omdat ik in een ouder vliegtuig zat, was de stoel nog steeds extreem breed en comfortabel. En de kreeft, champagne en lounge toegang waren onovertroffen.
Een goede tip is om een eerste klas ticket te boeken van Jakarta naar Hong Kong via Singapore voor hetzelfde aantal miles en minder geld, omdat de belastingen vanuit Indonesië lager zijn met €15. Dus, mis de kans niet om luxe te ervaren voor een fractie van de kosten met Singapore Airlines eerste klas.
Frequent flyer-programma's bieden vaak bonussen om mijlen te verdienen, maar soms zijn deze aanbiedingen niet goed doordacht. Iberia gaf bijvoorbeeld ooit 9.000 Avios (hun frequent flyer-mijlen) weg voor elke boeking, ongeacht het boekingsbedrag. En je hoefde de vluchten niet eens te maken om de mijlen te verzamelen.
Sommige slimme mensen maakten gebruik van deze promotie en boekten tien van de goedkoopste tickets die ze konden vinden, elk kostte €14, en verdienden zo 90.000 mijlen voor slechts €140. Ik kwam later achter de promotie en boekte tien tickets van €25 per stuk (dat waren de goedkoopste enkele tickets die in aanmerking kwamen voor de promotie die ik kon vinden) en gebruikte een cashback-website die mij €6 per boeking teruggaf. Zo had ik uiteindelijk 90.000 mijlen door €190 uit te geven.
Met 85.000 van mijn mijlen kon ik een retour in businessclass boeken van Madrid (MAD) naar Brazilië (GRU) (naar São Paulo en terug vanuit Rio de Janeiro), waarbij ik een beetje extra betaalde aan belastingen (€111). Hoewel ik nog wel naar Madrid en terug naar mijn woonplaats Amsterdam moest vliegen, en van São Paulo naar Rio de Janeiro, was het toch een geweldige deal.
De resterende 5.000 Avios heb ik overgezet naar British Airways (zij gebruiken dezelfde valuta in hun frequent flyer-programma’s en mijlen zijn gemakkelijk overdraagbaar), waar ik nog 10.000 mijlen op mijn account had, wat me in totaal 15.000 mijlen gaf om in te wisselen. Ik gebruikte deze mijlen (samen met €13,21 aan belastingen) voor een businessclass-ticket van São Paulo naar Buenos Aires bij partnerluchtvaartmaatschappij Qatar Airways, een vlucht die ik altijd al wilde maken.
Vanuit Buenos Aires vloog ik naar de Argentijnse kant van de Iguazú-watervallen en vloog vanaf de Braziliaanse kant (daar Iguaçu genoemd) naar Rio de Janeiro. In totaal, inclusief de vluchten van en naar Madrid (in economy), betaalde ik slechts €576,44 voor zeven vluchten, waaronder drie in businessclass, van Amsterdam naar Madrid en een reis van Buenos Aires via de Iguassu-watervallen naar Rio de Janeiro. Het is geweldig wat je kunt doen met een beetje creativiteit en een scherp oog voor promoties.
Na het schrijven van enkele kritische stukken over de pangasius-kweekindustrie, werd ik door de directeur van een grote visimporteur uit Nederland uitgenodigd om de kweekpraktijken in Vietnam te bekijken. Emirates vloog mij naar Vietnam voor de reis, maar het was slechts een kort verblijf van ongeveer vier dagen.
Op de luchthaven bij onze terugreis merkte ik wat commotie bij de incheckbalie. Het bleek dat de vlucht overboekt was en de luchtvaartmaatschappij op zoek was naar vrijwilligers om de volgende vlucht te nemen. Ik zag dit als een kans en informeerde naar de vergoeding. Het bleek dat Emirates mij een retourticket naar keuze aanbood, vertrekkend vanuit Amsterdam, en een businessclass vlucht naar Dubai op mijn terugvlucht uit Vietnam.
Ik ging akkoord met het aanbod en nam afscheid van mijn reisgenoten. Ik bracht de dag door met genieten van het hotel en de maaltijden die voor mij geregeld waren. De volgende dag maakte ik een stadstour, bezocht een museum en lunchte, allemaal voor mij geregeld. De dag daarna ging ik terug naar de luchthaven, waar ik incheckte voor mijn vlucht.
Voor het gratis 'retourticket naar keuze' besloot ik een paar maanden later een reis naar Bali te maken. Later bedacht ik dat ik natuurlijk beter voor een reis naar Auckland had kunnen kiezen, om zo het meeste uit deze voucher te halen.
Op deze manier verdiende ik een gratis ticket op een gratis ticket. Sommige mensen hebben dit verhaal bekritiseerd en toegeschreven aan geluk, maar ik geloof niet dat dat het geval is. Ik moest assertief zijn om de kans die zich voordeed te benutten. Wat denk jij?
Als luchtvaartliefhebber en slimme reiziger houd ik altijd een oogje in het zeil voor goede deals op premium class tickets van Amsterdam naar welke bestemming dan ook. Toen ik een retourticket in British Airways first class van Zuid-Afrika naar Spanje vond voor net onder de €800, wist ik dat het een mooie kans was om te benutten. Ik had alerts ingesteld voor ‘south africa’ en ‘business’ en ‘first’ class en kreeg een melding voor deze.
Hoewel ik niet uit Zuid-Afrika kom, er niet woon en geen plannen had om Spanje te bezoeken, heb ik het ticket toch geboekt. Dit is waarom: Kaapstad is een van mijn favoriete winterbestemmingen en in de zeven jaar dat ik er kom, is de wisselkoers steeds gunstiger geworden om terug te komen en te genieten van de zomer in dat land terwijl het winter is in mijn thuisland Nederland. Als ik moest kiezen, zou Kaapstad mijn favoriete bestemming zijn om naartoe te reizen.
Oorspronkelijk was het plan om mijn verzamelde miles (65.000 Delta Skymiles en 45.000 Singapore Airlines Krisflyer Miles) te gebruiken voor een retour business class ticket naar Kaapstad. Maar toen kreeg ik een gedachte: wat als ik het twee keer kan doen? Dus stelde ik de terugvlucht uit en boekte een retourticket vanuit Zuid-Afrika (specifiek Johannesburg) via Londen naar Barcelona.
Ik voegde wat vluchten toe om mezelf te "positioneren" van en naar Barcelona en vond een paar vrienden om mee op reis te gaan naar het buurland Namibië. Alles bij elkaar creëerde ik deze route voor mijn winter 2019/2020: Amsterdam - Oslo - Stockholm - Addis Abeba - Johannesburg - Kaapstad - Johannesburg - Londen - Barcelona - Amsterdam - Barcelona - Londen - Johannesburg - Windhoek - Kaapstad - Amsterdam.
Twee vluchten waren in first class, zeven in business class en zes in economy class. Dit alles voor een totaal van €1175, toevallig dezelfde prijs die ik betaalde voor alleen een retourticket van Amsterdam naar Kaapstad in economy voordat ik geïnteresseerd raakte in deze travel hacking game en niets wist over het vinden van goedkope vliegtickets.
Naast dat deze reis een geweldige prijs-kwaliteitverhouding bood, verdiende ik meer dan 55.000 miles bij Alaska Airlines Mileage Plan met de first class vlucht. Genoeg om later een enkele vlucht met Cathay Pacific van Hong Kong naar Amsterdam in business class te boeken.
In oktober 2015, terwijl ik op vakantie was in New York, kwam ik een geweldige deal tegen naar Hawaii voor €420 via de ticketdealblog SecretFlying. Het was een prima vliegroute (zonder lange tussenstops) met British Airways en American Airlines, en ik boekte het meteen rond mijn verjaardag.
Mijn plan was om naar de eilandstaat Kiribati te vliegen, net voor mijn verjaardag, en de Internationale Datumgrens precies om middernacht over te steken om mijn verjaardag helemaal over te slaan en nooit dertig te worden.
Helaas was een vlucht van Honolulu naar Kiribati te duur, dus moest ik mijn plan laten varen, en werd ik toch dertig.
Desalniettemin is het vrij regelmatig mogelijk om geweldige ticketdeals naar Hawaii vanuit Europa te vinden. In feite vond ik het jaar erop hetzelfde ticket voor minder dan €400, maar het werd geannuleerd door de OTA (in dit geval SuperSaver) vanwege een "technische fout" – een slechte smoes, naar mijn mening, als het om een fouttarief gaat. Maar misschien kende SuperSaver toch de eerste regel van fouttarieven…
Dubbele open-jaw vluchten, ook wel multi-city vluchten genoemd, zijn een interessante optie voor reizigers die meer flexibiliteit in hun reisroute zoeken. Hoewel de term misschien verwarrend klinkt, is het idee simpel: in plaats van retour te vliegen tussen twee steden, kun je een vlucht boeken van A naar B, en daarna van C terug naar A. Dit soort vluchten kunnen behoorlijk goedkoop zijn en bieden een geweldige manier om meerdere bestemmingen in één reis te verkennen.
Ik kwam een deal tegen voor een dubbele open-jaw ticket van €249 van Barcelona naar Bangkok via Londen, en daarna terug van Tokio naar Amsterdam via Madrid. Hoewel ik niet in Barcelona woon, vond ik het niet erg om een apart ticket te boeken om daar te komen, omdat ik de stad ook wilde zien. De reis begon goed, met Barcelona als een aangename verrassing en Bangkok die zijn reputatie waarmaakte.
Ik moest echter nog van Bangkok naar Tokio komen, en omdat ik ook Zuid-Korea wilde bezoeken, boekte ik een apart ticket van Bangkok naar Seoul, en daarna van Seoul naar Tokio. Uiteindelijk bezocht ik vier bestemmingen voor in totaal €529. Het enige nadeel was de lange vlucht van Tokio naar Madrid, die langs Amsterdam ging, maar het voordeel van de wereld zien voor weinig geld en miles verdienen maakte dat ruimschoots goed.
In de vorige voorbeelden heb je misschien gelezen over een reis naar Hawaii en een open-jaw naar Bangkok en Tokio. Met de mijlen die ik verdiende op deze vluchten plus de mijlen van een reis die ik het jaar ervoor naar de Verenigde Staten maakte, spaarde ik genoeg mijlen bij het frequent flyer-programma van American Airlines, AAdvantage. Net geen €1000 aan vliegtickets was goed voor meer dan 30.000 mijlen.
Toen ik een e-mail van American Airlines kreeg waarin stond dat mijn mijlen zouden verlopen, wist ik dat ik ze snel moest besteden. Na wat onderzoek ontdekte ik dat ik met 30.000 mijlen een business class-ticket kon boeken van de 'Middle East'-zone naar het 'Indian subcontinent' bij American Airlines. Ik besloot te gaan voor een Tel Aviv-Colombo-route met stops in Amman en Doha, omdat dit net mogelijk was volgens de ticketregels en logica vanwege het beperkte aantal directe vluchten van Israël naar de regio. De enige extra kosten waren €40,91 aan belastingen. Een andere optie zou zijn geweest om een reis te maken van Caïro in Egypte naar Kathmandu in Nepal, waarmee je de zone nog verder zou stretchen.
Dit was een geweldige besteding van mijn welverdiende mijlen en een goede herinnering aan het hoogtepunt van het verdienen van mijlen – zo min mogelijk investeren voor zo veel mogelijk mijlen, en het hoogtepunt van het besteden van mijlen – zo veel mogelijk terugkrijgen voor wat je betaalt met mijlen.
Het kan lastig zijn om zelfs vrienden ervan te overtuigen dat het sparen van miles de moeite waard is en dat een creditcard (de enige in Nederland die echt nuttig is - American Express) een shortcut is naar een mooie stapel miles. Maar als dat moment daar is, is de volgende stap om je vrienden uit te leggen dat de ene businessclass niet de andere is en dat je je miles zorgvuldig moet gebruiken.
Met wat vrienden besloten we een cottage te huren in de Zweedse wildernis, dus moesten we tickets naar Stockholm boeken. Een vriend en ik, die beiden inmiddels wat miles hadden gespaard, besloten een omweg te maken via Helsinki omdat de AMS-HEL route werd gevlogen met een widebody vliegtuig door Finnair - de nieuwste zelfs, met heerlijk ruime stoelen. Dat was precies het soort reis waarmee mijn vriend het plezier van reizen in businessclass bijna gratis kon ervaren.
Het ticket was te boeken via het frequent flyer programma van British Airways, Executive Club. Omdat de award chart afstandsgebonden is en Helsinki en Amsterdam niet zo ver uit elkaar liggen, hoefden we slechts 16.500 Avios en €40 aan belastingen te betalen. Een koopje, vooral als je vergelijkt wat bijna alle luchtvaartmaatschappijen bieden qua businessclass op vluchten binnen Europa. Meestal is het een plekje voorin het vliegtuig in dezelfde stoel als economy passagiers en dan met een lege stoel in het midden van zo’n driezitter. Finnair doet dat niet: zij vliegen met een Airbus A350 met twee gangen en zeer ruime stoelen met directe toegang tot het gangpad vanaf elke stoel. Dus boekten we het en genoten van onze vlucht.
Het werd een geslaagde reis met een enthousiaste vriend, die ik een paar maanden later weer kon verleiden om een soortgelijk ticket te boeken: in wederom een ruime stoel in een widebody van Amsterdam naar Istanbul met Turkish Airlines, geboekt met 33.500 Singapore Airlines Krisflyer Miles.
De moraal van het verhaal is dat je moet weten in welke stoel je vliegt voordat je een award ticket boekt, want er zijn geweldige stoelen en dan zijn er dingen die het niet waard zijn.
Qatar Airways organiseert vaak flash sales voor businessclass-tickets op routes van Europa naar Azië, maar ze omvatten zelden Amsterdam. Om van zo'n deal te profiteren, moet je misschien naar een andere luchthaven reizen. Naar mijn mening maken het uitstekende businessclass-product en de toegang tot een van de beste businessclass-lounges, Al Mourjan, het echter de moeite waard. Retourdeals naar Azië via Doha zijn te vinden voor ongeveer €1.400.
Een keer kon ik een ticket naar Tokio vanuit Amsterdam in businessclass kopen voor slechts €640. Dit was hoogstwaarschijnlijk een fouttarief, maar laten we het daar niet zo noemen.
Ik ontdekte de deal op drie manieren: via een tweet van @boardingarea, een melding van een RSS-feed op Flyertalk, en een bericht van een avgeek-vriend. Zonder aarzeling boekte ik mijn reis naar Tokio en verdiende ik een aanzienlijke hoeveelheid tier- en awardmiles met het frequent flyer-programma van British Airways. Ik boekte Amsterdam-Doha-Narita retour, terwijl mijn avgeek-vriend Brussel-Doha-Haneda boekte. We ontmoetten elkaar in de lounge in Qatar en vierden het met champagne.
Als ik terugkijk op mijn eigen reisavonturen, ben ik onder de indruk van de talloze herinneringen die ik heb gemaakt en de bijzondere bestemmingen die ik het voorrecht heb gehad te bezoeken. Van het vieren van Carnaval in Rio de Janeiro tot het spotten van de sluipende caracal (het is een kat) in Zuid-Afrika, heb ik meer dan vijftig landen kunnen verkennen, soms in de meest luxe cabines. Elke reis heeft mijn begrip van verschillende culturen verdiept en mijn nieuwsgierigheid aangewakkerd om de complexiteiten te ontrafelen die onze wereld zo divers en boeiend maken.
Een van de meest diepgaande inzichten tijdens deze reis-hackreis is dat het niet alleen gaat om het vinden van de beste deals en het benutten van loyaliteitsprogramma’s—het gaat om het omarmen van de spanning van het spel. Reis-hacken is een fascinerende bezigheid, vergelijkbaar met een strategische puzzel waarbij elke zet kan leiden tot ongelooflijke besparingen en onvergetelijke ervaringen. Het heeft me laten zien dat we met toewijding, kennis en een vleugje creativiteit een wereld aan mogelijkheden kunnen ontsluiten. Ik geniet er echt van dat wanneer het luchtverkeer zich ontwikkelt, er interessante bestemmingen ontstaan (en andersom).
Mijn eigen reisdoelen zijn altijd eenvoudig geweest—de wereld zien in al haar pracht en mezelf onderdompelen in nieuwe ervaringen en omgevingen. Reizen met een budget heeft me in staat gesteld verder te gaan dan de toeristische hotspots en dieper in het hart van elke bestemming te duiken, contact te maken met mensen, tradities en natuurlijke wonderen die een onuitwisbare indruk op mijn ziel hebben achtergelaten.
Ik wil mijn oprechte dank uitspreken aan jou, beste lezer, die met me mee bent gereisd op deze tocht. Jouw steun en betrokkenheid zijn de brandstof die mij geïnspireerd houdt om te blijven ontdekken en de geheimen van reis-hacken te delen. Het is jouw enthousiasme dat mij in staat stelt door te reizen, nieuwe avonturen te zoeken en te werken aan het uitbreiden van de horizon van dit boek.
Ik moedig je aan om de sprong te wagen en de wereld zelf te verkennen. Breek los uit de beperkingen van het bekende en omarm het onbekende. Ontdek verborgen pareltjes, proef diverse keukens en creëer je eigen buitengewone verhalen. Reizen heeft de kracht om onze perspectieven te verruimen, onze empathie te verdiepen en ons te inspireren om wereldburgers te worden die verenigd zijn door onze gedeelde menselijkheid. Reizen is brandstof voor optimisme.
Nu we deze reis samen afsluiten, nodig ik je uit om verbonden te blijven. Neem contact met me op via Twitter of Instagram, waar we onze gesprekken kunnen voortzetten en onze reissuccessen kunnen delen. Jouw feedback op dit boek is van onschatbare waarde, omdat het me helpt te verbeteren en nog waardevollere inzichten te bieden aan toekomstige lezers en aan jou zelf.
Veilige reizen, mede-avonturier, en moge de weg voor je gevuld zijn met adembenemende ontdekkingen en levensveranderende momenten.
Met oprechte dankbaarheid,
Jelmer de Boer
Amsterdam, 2023
Deel VI
Samenwerking tussen luchtvaartmaatschappijen om schaalvoordeel te behalen en meer routes en andere voordelen aan passagiers te bieden.
Een term die "aviation" (luchtvaart) en "geek" (nerd) combineert en wordt gebruikt om mensen te beschrijven met een sterke passie voor vliegen. Ze kunnen verschillende hobby’s hebben die met luchtvaart te maken hebben, zoals plane spotting, het verzamelen van luchtvaartmemorabilia of het volgen van vluchten. Daarnaast zijn sommige avgeeks geïnteresseerd in de technische aspecten van luchtvaart, zoals vliegtuigontwerp en -techniek. Opmerking: sommige avgeeks zijn ook travel hackers, maar niet elke travel hacker is per se een avgeek.
Groep tickets met gelijke boekings-, wijzigings- en annuleringsvoorwaarden.
Het beleid waarbij luchtvaartmaatschappijen meer stoelen verkopen dan er beschikbaar zijn op een vlucht, waardoor passagiers met een bevestigde reservering toch geweigerd worden bij het instappen. Passagiers die "gebumped" worden, hebben recht op compensatie.
Het bewust creëren van ongemak door luchtvaartmaatschappijen (bijv. krappe stoelen, minder voorzieningen) om vraag te creëren naar betaalde “upgrades” voor comfortabelere ervaringen voor, tijdens of na een vlucht. Passagiers zijn bereid te betalen voor deze upgrades om het door de maatschappij bewust toegebrachte ongemak te verminderen.
Een prijs voor een vliegticket die een passagier als goede prijs-kwaliteitverhouding beschouwt, meestal vergeleken met andere tickets voor vergelijkbare vluchten. "Goedkoop" is relatief en kan verschillen per budget, reisbehoefte en marktomstandigheden op het moment van boeken. Een goedkoop ticket kan bepaalde beperkingen of voorwaarden hebben, zoals niet-restitueerbare of niet-wijzigbare tarieven.
Het proces waarin een passagier zichzelf en eventuele ruimbagage aanmeldt voor een vlucht, op de luchthaven of online vóór de vlucht. Tijdens het inchecken ontvangt men doorgaans de instapkaart en, indien nodig, bagagelabels voor ruimbagage. Het incheckproces omvat soms ook een veiligheidscontrole en het controleren van reisdocumenten. Inchecken kan persoonlijk op de luchthaven of online via de website of app van de luchtvaartmaatschappij, afhankelijk van het beleid van de maatschappij en de voorkeur van de passagier.
Bagage die te groot of te zwaar is om mee aan boord te nemen en moet worden ingecheckt bij de balie of bagage drop-off van de luchtvaartmaatschappij. Ruimbagage wordt tijdens de vlucht in het vrachtruim van het vliegtuig opgeslagen en na aankomst door de passagier opgehaald bij de bagageband. Soms moet ruimbagage tijdens tussenstops opnieuw worden opgehaald en ingecheckt, wat extra stress kan opleveren. Luchtvaartmaatschappijen hanteren vaak specifieke regels en beperkingen, zoals gewicht- en afmetingslimieten, en mogelijk extra kosten afhankelijk van maatschappij en tickettype. Ruimbagage moet de hele reis gedragen worden, wat fysiek inspannend kan zijn en extra gewicht met zich meebrengt.
Een route tussen twee luchthavens, vaak gebruikt om routes en dienstregelingen in de luchtvaart te beschrijven. Stadsparen worden gebruikt om passagiersvraag en opbrengsten per route bij te houden. Luchtvaartmaatschappijen gebruiken gegevens over stadsparen bijvoorbeeld om het aantal vluchten en stoelcapaciteit op een bepaalde route te bepalen.
Een overeenkomst tussen twee of meer luchtvaartmaatschappijen waarbij tickets worden verkocht voor een vlucht die door één van hen wordt uitgevoerd, alsof het hun eigen vlucht is. De codeshare-vlucht wordt meestal aangeduid met een tweelettercode die wordt gedeeld door de samenwerkende maatschappijen. Hoewel het klinkt alsof alleen codes worden gedeeld, omvat een codeshare vaak bredere operationele en commerciële afspraken.
Een betaalkaart die reizigers in staat stelt om aankopen te doen in het buitenland zonder contanten. Kredietkaarten kunnen ook gebruikt worden om miles en andere beloningen te verdienen via frequent flyer-programma’s. Hun relevantie in deze context is echter beperkt, omdat het gebruik per land sterk varieert en ze soms niet breed geaccepteerd worden.
Een fout in de prijsstelling van een vliegticket of hotelreservering, meestal veroorzaakt door een menselijke of systeemfout. Error fares zijn vaak veel lager dan de werkelijke prijs en kunnen geboekt worden door snelle, oplettende reizigers. Airlines en hotels kunnen ervoor kiezen dergelijke foutboekingen te annuleren.
De verzameling vliegtuigen die eigendom zijn van of in gebruik zijn bij een luchtvaartmaatschappij. De vloot is van essentieel belang voor de bedrijfsvoering – het bepaalt de reikwijdte, capaciteit en efficiëntie van de airline. De vloot kan bestaan uit verschillende typen toestellen, zoals narrow-body, wide-body of regionale jets, en kan eigendom zijn of geleaset worden. De grootte en samenstelling van de vloot hangt vaak af van het businessmodel, netwerken en passagiersvraag.
Een vloot met vergelijkbare toestellen biedt voordelen zoals kostenbesparing bij training en onderhoud, en meer operationele flexibiliteit. Door met dezelfde of vergelijkbare types te vliegen kunnen airlines hun processen stroomlijnen en minder hoeven te investeren in aparte trainingen of apparatuur. Het is dan makkelijker om bij te sturen bij vraag of aanpassingen in het schema, want bemanning en technici kunnen flexibel ingezet worden.
Toch kan een diverse vloot juist zorgen voor meer flexibiliteit en het bedienen van meer soorten routes en passagiers. Airlines met een diverse vloot kunnen sneller nieuwe vliegtuigtypes inzetten, wat voordelen kan bieden qua brandstofverbruik, kosten en passagierservaring. De samenstelling van een vloot is een cruciale strategische keuze en hangt samen met efficiency, kosten en klantbehoefte.
Een loyaliteitsprogramma van luchtvaartmaatschappijen waarmee ze vaste klanten belonen en aansporen om vaker te boeken. Frequent flyer-programma’s bieden leden voordelen zoals prioriteit bij instappen, lounge-toegang, gratis vluchten en upgrades, in ruil voor het sparen van punten of miles op basis van reisactiviteiten. Deze programma’s zijn ook voordelig voor luchtvaartmaatschappijen zelf, omdat ze klantentrouw stimuleren en herhaalboekingen verhogen.
Een toeslag bovenop de ticketprijs om de kosten van brandstof te dekken. Hoewel deze toeslag rechtstreeks met brandstofkosten lijkt samen te hangen, is het soms een losstaande extra heffing die niet meer direct gecorreleerd is aan brandstofprijzen.
Een luchtvaartmaatschappij die passagiers veel extra’s en diensten biedt, naast alleen vervoer. Full-service maatschappijen serveren meestal maaltijden aan boord, bieden entertainment en leveren vaak betere service dan ‘low-cost’ maatschappijen. Ze hebben vaak ook een loyaliteitsprogramma zoals een frequent flyer-programma om herhaalbezoek te stimuleren.
Ook wel ‘carry-on’ of ‘cabinebagage’ genoemd. Handbagage is bagage die je mee aan boord mag nemen. Er gelden meestal limieten voor gewicht en afmetingen, en het moet in het bagagevak of onder de stoel passen. De meest ervaren reizigers reizen vaak alleen met handbagage, omdat dat wachttijden vermindert, het risico op zoekgeraakte bagage minimaliseert, en reizen makkelijker maakt door het lagere gewicht en de afmetingen.
Een routenetwerkstrategie, veel gebruikt door full-service airlines, waarbij de meeste vluchten via een centrale luchthaven (de hub) verlopen. Hiermee kunnen passagiers eenvoudig van kleinere/regio-luchthavens naar grote internationale bestemmingen reizen via de centrale hub. Dit model maakt het mogelijk om hogere frequentie naar populaire bestemmingen aan te bieden en het gebruik van vliegtuigen te optimaliseren. Low-cost airlines maken minder vaak gebruik van het hub-and-spoke-model en vliegen vaker direct (“point-to-point”) tussen kleinere luchthavens.
Een periode tussen aansluitende vluchten waarbij een passagier zich op een tussenluchthaven bevindt voor men verder reist naar de eindbestemming. Een layover duurt meestal een paar uur, maar kan langer zijn afhankelijk van de reisroute. Soms bieden airlines gratis hotelovernachtingen bij een lange overstap, vooral wanneer een kortere overstap niet mogelijk is en het verblijf langer dan ca. 8 uur duurt. Een layover is anders dan een stopover, die gepland langer dan 24 uur duurt.
Term voor vluchten over lange afstand, meestal meer dan 3.000 mijl of 4.800 kilometer. Long-haul vluchten vergen vaak grotere toestellen met een groter bereik en kunnen uren tot zelfs >16 uur duren. Op deze vluchten zijn doorgaans meer comfort en extra voorzieningen aanwezig, zoals vlakke bedden en entertainment, zodat de tijd prettiger is door te komen.
Een airline die lagere ticketprijzen biedt dan klassieke full-service-maatschappijen, meestal bereikt door een basisdienst zonder extra’s en door veel kostengerichte maatregelen. Low-cost airlines rekenen vaak extra voor ruimbagage, stoelkeuze, maaltijden en entertainment om zo extra inkomsten te genereren. Dit model is aantrekkelijk voor prijskopers die liever minder betalen voor minder service. Sommige reizigers vinden het geen probleem om geen eten, drinken of ruimbagage te hebben of om minder comfortabel te zitten; zij profiteren maximaal van het lage prijsmodel.
Een strategie van frequente reizigers om snel veel miles te sparen of een hogere status te behalen binnen een frequent flyer-programma. Dit houdt in dat men in korte tijd veel vluchten maakt of lange afstanden vliegt, met als doel een bepaald niveau te halen voor beloningen, zoals elite-status, bonusmiles of andere voordelen. De reisroute is vaak verre van efficiënt en draait vooral om het maximaliseren van gespaarde punten, niet om de reiservaring zelf.
Een term voor zowel de daadwerkelijke afgelegde afstand tijdens een vlucht als de punten of eenheden die verdiend worden via frequent flyer-programma’s. In loyaliteitsprogramma’s zijn miles een soort valuta die verdiend wordt op basis van reisactiviteit bij een airline. Het aantal gespaarde miles per vlucht of aankoop is afhankelijk van fare class, ticketprijs en andere factoren bepaald door de airline of het programma. Het gespaarde aantal miles kan afwijken van de werkelijk gevlogen afstand; airlines hanteren hiervoor soms een eigen systeem.
Een reisroute waarbij de reiziger op de heenreis naar een ander vliegveld vliegt dan op de terugreis, of waarbij niet naar hetzelfde vertrekpunt wordt teruggevlogen. Bijvoorbeeld: vliegen van stad A naar stad B, terug van stad C naar stad A of vliegen van stad A naar B en terug van stad B naar stad C. Zo’n route wordt vaak gebruikt door reizigers die logischerwijs niet willen terugreizen naar het oorspronkelijke punt. Bij een double open-jaw zijn er twee van zulke segmenten, vaak A→B & C→D. Meestal zijn de terugroutes in de omgekeerde richting, maar dat hoeft niet.
Kort voor Online Travel Agency, een OTA is een website of online platform waarmee reizigers direct vluchten, hotels, huurauto’s en andere reisdiensten boeken. OTA’s bieden vaak veel zoekmogelijkheden, filters en tools om de beste deals te vinden. Het OTA verdienmodel draait meestal om commissies en vergoedingen die ze krijgen van leveranciers, zoals airlines of hotels, voor via hun platform geboekte transacties.
Een routenetwerkstrategie van veel low-cost airlines, waarbij vluchten direct tussen specifieke stadspares worden uitgevoerd, zonder centraal overstappunt. Dit verschilt van het hub-and-spoke-model van traditionele maatschappijen, waar de meeste vluchten via een centrale luchthaven lopen. Door direct te vliegen vermijden low-cost airlines de kosten van een centrale hub en bieden ze vaak meer directe verbindingen.
De combinatie van kenmerken en diensten die de passagier ontvangt wanneer deze een vliegticket koopt. Er zijn twee hoofdgroepen: hard product en soft product. Hard product is alles wat fysiek of tastbaar is, zoals stoel, beenruimte, entertainment, etc. Soft product is het serviceniveau, de kwaliteit van eten en drinken en overige extra’s. Samen bepalen ze de totale reiservaring en zijn ze vaak doorslaggevend bij de keuze voor een airline.
Kort voor Round-the-World ticket, een RTW-ticket is een reisschema dat bestaat uit een reeks vluchten rond de wereld, (meestal) beginnend en eindigend in dezelfde stad. RTW-tickets zijn vaak flexibel samen te stellen qua aantal stops en bestemmingen en worden gebruikt door reizigers die meerdere landen of continenten willen aandoen tijdens één reis. Vluchten met een RTW-ticket verlopen doorgaans met de klok mee om reistijd en jetlag te beperken. RTW-tickets worden meestal verkocht door airline allianties zoals Star Alliance of oneworld en kennen vaak restricties qua aantal stops, routevoorwaarden of maximale duur. Je kunt ook zelf een 'RTW' bouwen door losse tickets samen te voegen, waarbij je maximale vrijheid hebt over routes en verblijfsduur.
De verschillende serviceniveaus aan boord, doorgaans economy, business en first class. Elke serviceklasse verschilt qua comfort, voorzieningen en prijs, waarbij first class het meest luxe en duur is, economy het meest basic en betaalbaar. Tussen airlines kunnen de klassen sterk verschillen; vooraf goed vergelijken is dus belangrijk. Sommige airlines bieden ook premium economy of andere tussenklassen met extra comfort. Slimme reizigers boeken business of first class vaak met miles, omdat frequent flyer-programma’s juist in de premium klassen de beste waarde voor miles bieden.
Een onafhankelijke organisatie die zich richt op kwaliteitsbeoordeling van luchtvaartmaatschappijen en luchthavens middels consumentenonderzoek en research. Skytrax is bekend van de World Airline Awards, gebaseerd op klantbeoordelingen, en wordt wereldwijd als een van de meest prestigieuze luchtvaart-awards gezien. Skytrax beoordeelt airlines, luchthavens en cabineproducten, zoals stoelen, voorzieningen en entertainment. De beoordelingen zijn gebaseerd op o.a. klantenservice, punctualiteit, netheid en comfort. Tevens adviseert Skytrax maatschappijen en luchthavens over kwaliteitsverbeteringen.
Het lidmaatschapsniveau of de status binnen een frequent flyer-programma waarmee passagiers profiteren van extra voordelen, zoals meer miles sparen, prioriteit bij inchecken en instappen, lounge-toegang en gratis upgrades. Statusniveaus worden bereikt door het verzamelen van een bepaald aantal miles of kwalificerende vluchten binnen een bepaalde periode. Niveaus heten vaak silver, gold, platinum of elite. De voordelen verschillen per airline/programma, maar omvatten vaak prioriteit, extra bagage, gratis upgrades en toegang tot exclusieve lounges. Status is waardevol voor frequente reizigers door het hogere serviceniveau en gemak voor het sparen en besteden van beloningen.
Een tussenstop tijdens een reis die langer duurt dan 24 uur, waarmee passagiers de gelegenheid krijgen een bestemming te verkennen voordat ze verder reizen. Een stopover verschilt van een (kortere) layover, die bedoeld is als overstap. Sommige airlines en reisorganisaties promoten stopover-programma’s waarmee je (bijna) gratis meerdere bestemmingen kunt bezoeken tijdens je reis. Stopovers zijn ideaal om een nieuwe stad of land mee te maken en zitten soms standaard in tickets, soms tegen extra kosten. De lengte en voorwaarden hangen af van airline, tickettype en bestemming.
Een contract tussen passagier en airline dat het recht geeft op een specifieke vlucht tussen twee bestemmingen. Een vliegticket bevat meestal gegevens zoals naam van de passagier, vluchtnummer, vertrek- en aankomstluchthavens, reisdata en tariefklasse. Op het ticket staan vaak ook extra voorwaarden, zoals bagagebeleid, annulerings- en terugbetalingsregels. Tickets kunnen direct bij een airline of via een reisbureau worden geboekt, en kunnen bestaan uit vluchten van partners van de airline.
Nee. Ondanks het wijdverbreide geloof dat luchtvaartmaatschappijen en reissites cookies gebruiken om je zoekopdrachten te volgen en hogere prijzen te tonen, is er geen bewijs dat incognito-modus daadwerkelijk lagere tarieven oplevert. Veel Online Travel Agencies (OTA's) gebruiken geen cookies of tracking die invloed hebben op je zoekresultaten. De beste manier om de goedkoopste vliegtickets te vinden is meerdere websites en luchtvaartmaatschappijen vergelijken, prijzen en routes naast elkaar leggen en flexibel zijn met je reisdata en -tijden. Je kunt dus geld besparen zonder je druk te maken over incognito-modus of andere zoekmythes.
Nee. Hoewel het vaak wordt gezegd dat vliegtickets op dinsdagavond het goedkoopst zijn, is daar geen bewijs voor. De beste tijd om tickets te kopen verschilt per maatschappij, route en periode van het jaar. Alleen het gemiddelde tarief voor een specifieke route of datum kennen, is zinloos als er veel verschillende tickettypes tegen uiteenlopende prijzen zijn.
Nee. Wachten tot het laatste moment om te boeken in de hoop op een koopje, is meestal geen verstandig idee. Over het algemeen zijn vliegtickets dichter bij de vertrekdatum veel duurder dan tickets die je ruim op tijd boekt. Er zijn uitzonderingen op deze regel, en prijzen kunnen sterk variëren per maatschappij, route en seizoen.
De beste airline is subjectief en hangt uiteindelijk af van je persoonlijke voorkeuren en reisbehoeften. Sommige maatschappijen staan bekend om hun luxe voorzieningen of klantvriendelijkheid, anderen zijn juist goedkoper of hebben betere routes of tijden. Voor jou kan het ook afhangen van het frequent flyer-programma: als je een hogere status bij een bepaalde airline hebt, kun je daar meer voordelen en privileges uit halen.
Je kunt nooit exact voorspellen hoe je ervaring bij een luchtvaartmaatschappij wordt, maar je kunt wel maatregelen nemen om je kans op een prettige reis te vergroten. Eén optie is het kijken van vluchtverslagen op platforms als YouTube, waar je persoonlijke ervaringen van specifieke vluchten kunt zien en een indruk krijgt van de service, het comfort en de voorzieningen. Je kunt ook onafhankelijke recensies bekijken, bijvoorbeeld van Skytrax, die airlines beoordelen op veiligheid, klantvriendelijkheid en stiptheid.
Er zijn meerdere mogelijkheden om vliegtickets te boeken. Direct bij een airline boeken heeft voordelen, zoals direct contact als er iets misgaat of je vlucht wijzigt. Maar het vinden van het goedkoopste ticket is lang niet altijd makkelijk als je direct bij de airline boekt.
Een andere optie is een vluchtvergelijker zoals Google Flights. Daarmee vergelijk je in één keer de prijzen en opties van meerdere airlines en OTA's. Zo kun je de beste deal vinden voor jouw vlucht. Heb je een passend ticket gevonden, check dan bij de airline zelf of ze hetzelfde ticket voor een betere prijs of met meer voordelen aanbieden.
De sleutel is: onderzoek doen, vergelijken en boeken via de airline of via een OTA.
De beste boekingsdatum hangt af van veel factoren: bestemming, reisdata en je budget. Sommige experts raden aan om maanden van tevoren te boeken, maar er is geen standaardadvies dat voor iedereen klopt.
Uiteindelijk is de beste tijd om je ticket te boeken als je een prijs ziet die je aanspreekt en past bij je budget. Dat kan maanden van tevoren zijn of juist dichter bij het vertrek. Te ver vooruit boeken is meestal niet verstandig: prijzen kunnen schommelen en je loopt mogelijk betere deals mis dichter op de vertrekdatum. Te laat boeken betekent vaak een hoger tarief en minder keuze.
Vergelijk daarom prijzen en opties van verschillende airlines en OTA’s, en wees flexibel met je reisdata en -tijden als dat kan. Stel voor jezelf een maximumprijs in en boek zodra je een ticket op of onder die prijs ziet.
Ja, het kan veel extra voordelen en beloningen opleveren die je reis leuker maken. Door miles te sparen via een frequent flyer-programma kun je status bereiken en profiteren van voorrang bij boarding, lounge-toegang en upgrades naar business class. Je kunt gespaarde miles ook gebruiken voor gratis vliegtickets, hotelovernachtingen, autohuur en andere reisdiensten.
Kies het frequent flyer-programma dat het beste bij jouw wensen, routes en voorkeuren past. Let daarbij op de spaarsnelheid, inwisselopties, partner-airlines en hotels, en welke waarde de elite-status voor jou heeft.
Directe vluchten zijn vaak duurder vanwege het gemak en de tijdsbesparing. Airlines hanteren daarnaast dynamische prijsstrategieën: de prijs verandert voortdurend door vraag, beschikbaarheid en concurrentie. Vluchten volledig vullen met alleen directe passagiers is lastig, daarom bieden airlines soms goedkopere overstaproutes aan om stoelen toch te vullen. Uiteindelijk hangt de keuze – direct of met overstap – af van jouw schema, budget en voorkeuren. Direct is meestal duurder, maar vaak veel handiger.
Veel mensen denken dat twee losse enkele reizen goedkoper zijn dan een retour, maar dit is vaak niet waar. Meestal zijn retourtickets bij dezelfde maatschappij goedkoper dan twee enkele reizen. Met de opkomst van prijsvechters kan het wél lonen om aparte enkele reizen te boeken bij twee verschillende airlines. Dit levert soms een lager totaalbedrag op dan een retour bij één airline.
Niet per se. Het is goed om op de hoogte te blijven van prijzen en acties, maar je hoeft niet dagelijks handmatig te zoeken. Je kunt prijsalerts of meldingen instellen via sites en apps, zodat je een bericht krijgt als de prijs daalt of er een speciale aanbieding is. Op die manier kun je rustig afwachten tot het juiste aanbod voorbijkomt. Let wel: prijzen fluctueren vaak, dus af en toe controleren blijft verstandig om zeker te zijn van de beste deal.
Nee.